Vier jaargetijden op een middag.

Een mooie zeelt van 49 cm.

Het is zondag 24 april, buitentemperatuur s'nacht 2C overdag amper 6C. Er staat een harde kouden noordwesten wind. Er vallen vele buien met regen, hagel en zelf sneeuw.

Tussen de buien door schijnt de zon lekker en loopt de temperatuur weer op. En ik,....ik zit te vissen. Ik kon het niet laten om toch even van de koude buitenlucht te genieten. Toen ik op mijn viswater aankwam heb ik eerst 2 voerplekjes gemaakt onder de kant van een mix van diverse pellets.

M'n Hardy tas, een penhengel, Speedia wide drum centrepin, eigenbouw pennetje en een Balcombe schepnet vormen de uitrusting. Ik zit in de wind te vissen maar door de hoge bomen heb ik hier niet zoveel last van. De eerste regenbui inmiddels getrotseerd, wel fijn zo'n waterdichte visjas. Het is weer droog, even bij stek 2 kijken. De vis heeft vandaag weinig trek in wormen lijkt het. Ik verwissel de wormen voor een haakje met een hair en met behulp van een elastiekje hang ik een halibut pellet onder de haak. Nog een poging op stek 2 net naast water waterlelies welke aan de oppervlakte komen. Een tik op de pen en nog een. De pen loopt langzaam weg, ik sla aan. Een lap van een brasem meld zich aan de andere kant van de lijn. De eerste vis is binnen, alvast niet voor niets geweest.

De lucht begint te kolken en het gaat hard te waaien. Al snel valt de eerste hagel en sneeuw. Voor een paar minuten lijkt het wel midden winter. Ik kruip diep onder mijn jas en laat het slechte weer over mij heen komen. Even daarna is alles weer voorbij en staat en er een schitterende regenboog over het water. De zon schijnt weer, de wind valt weg en direct is het lekker weer. Inmiddels verhuisd naar stek 2 naast de waterlelies.

Ik verwacht hier wel een zeelt of misschien wel een karper. Er gebeurt niets op deze stek. Inmiddels een keiharde wind in mijn gezicht. Alvast maar de visspullen in gaan ruimen om weer te vertrekken. Of.. toch nog maar even op stek 1 kijken. Daar aangekomen de pellet te water gelaten. Als snel duikt het pennetje onder en komt weer terug. Pennetje loopt een stukje weg, gaat weer onder en komt weer boven.PFFFF voorns???

Weer gaat de pen onder en loopt nu goed weg, ik tik aan en.... Ja!! een zeelt dient zich aan. ondanks het koude water geeft de zeelt flink partij. Als de zeelt het balcombe net in gleidt valt de wind weg en schijnt de zon lekker. Na herfst, winter, lente lijkt het nu wel zomer voor een moment. Alle jaargetijden getrotseerd in amper 2 uur tijd, typisch Nederlands weer.

Lente tradities.

De eerste zeelt van het jaar, 54 cm.

De afgelopen jaren is het min of meer een traditie geworden om zo vroeg mogelijk in de lente een zeelt te vangen. Dit jaar, vanwege de milde winter al eind februari de eerste pogingen gewaagd. Helaas niets gevangen. Dan maar in Maart de eerste zeelt op de kant. Diverse malen wezen vissen, maar helaas op enkele lappen van brasems na, liet de zeelt zich niet zien. Waarschijnlijk door een staartje van koning winter welke nog de hele maand maart een koude deken over het land wierp met regelmatig nachtvorst en dag temperaturen van een graadje of 7. Dan moet het toch zeker in april lukken. Tijdens de vroege Pasen van dit jaar was het ook al niets geweest.

Voor zo'n prachtige bronsgroene zeelt maak ik graag mijn net nat
Inmiddels een kilo wormen online besteld om tijdens een lente achtige zondag middag weer eens een poging te wagen. Lange tijd bleef het stil bij m’ n pennetje toen deze toch geheel onverwachts wegdook, gevolgd door een kromme hengel en…..een knokkende zeelt. De eerste van het jaar en meteen een van een mooi formaat 54 cm.
Vanochtend nog maar eens geprobeerd een zeelt te vangen. Helaas was het behoorlijk koud in de vroege ochtend. De twijfel over een zeelt vangst sloeg al toe. Tot rond een uur of negen de eerste tikjes op de pen verschenen. Gevolgd door een mooie wegloper. Aangetikt en jawel...een mooie dril met een schitterende diepgroene zeelt volgt. Deze zeelt is goed wakker de hengel gaat lekker krom. Na de vis uitgedrild te hebben, wat foto’s genomen, meet de vis 48 cm. Ondertussen is het lente alom rond mij, bloeiend klein hoefblad, kloppende spechten krijsende buizerds….kom maar op met die lente!

Dikke grote brasems kwamen wel op de kant, de zeelt liet zich nog niet zien.

1-0 voor de Zeeforel

Een van de 1000 worpen welke een zeeforel op zou kunnen leveren.

Vorig jaar al het plan opgevat om een zeeforel uit de Nederlandse kustwateren te vangen. Het Europoort gebied alwaar ik nabij woon bergt een populatie aan zeeforel. Elk jaar worden er diverse exemplaren gevangen. Maar weinigen vissen er gericht op, Enkele collega vissers belagen de zeeforel met de vlieghengel en met succes. Vooralsnog probeer ik een zeeforel met kunstaas te vangen. Bij enkele Nederlandse winkeliers het een en andere aan gericht zeeforel kunstaas gekocht, verder nog wat kunstaas uit Duitsland en uit het zeeforel paradijs, Denemarken over laten komen. Over het kunstaas en de rest van de uitrusting in een vervolgverhaal meer.
Sinds het begin van het jaar met regelmaat vele worpen gemaakt om een zeeforel te vangen. Hier had ik al op gerekend, in Denemarken wordt de vis niet voor niets de vis van de 1000 worpen genoemd. Een keer meen ik een zilveren schim achter mijn lepeltje gezien te hebben, maar daar bleef het ook bij.
Het is nu half maart, de tijd de de zeeforel aanstalten gaat maken om de rivieren op te trekken op weg naar de paaigronden in Duitsland. In de ochtend ben ik met dit mooie weer op het meertje alhier op zeelt wezen vissen, ik ging naar huis halverwege de middag met een brasem van 60 cm. Lang niet slecht . Thuis de spullen omgeruild en op weg naar de rivier om een nieuwe poging te wagen een zeeforel te vangen.

De zeeforel uitrusting

Laag water, ik heb er geloof ik een abonnement op. Ik loop meteen door naar stek 2. Het eerste gedeelte is wel gevaarlijk met de met spekgladde met algen begroeide keien. Ik loop een 50-tal meter verder om daar maar een klein stukje met algen te hoeven overbruggen. Ik neem een stap….patssssss….. Voordat ik er erg in heb val ik keihard achterover op de stenen. Ik sla helemaal dubbel en voel mijn rubberkas kraken. Ik wil nog even doorvissen,,die hard….maar dat is te veel van het goede. Het wordt zwart voor mijn ogen, ik wordt duizelig. Snel op een stuk steen gaan zitten en even bijkomen. Het is gedaan met de zeeforel visserij voor dit moment. Ik strompel terug naar de auto, rijdt naar huis. Ik lik mijn wonden. Pijnlijke rug, zere bil en wat erger is een kraken pijnlijke ribbenkas. Naar de dokter geweest en vervolgens in het ziekenhuis foto’s laten maken. Gelukkig niets gebroken, maar vooralsnog een knakkende springende rib die mij het leven zuur maakt bij elke verkeerde beweging, hoest nies of hik……..
Inmiddels de zeeforel uitrusting weer op en top in orde gebracht, ik laat mij niet zomaar uit het veld slaan!
Wordt vervolgd…..

Autumnus barbus barbus

Een prachtige herfst barbeel van 66 cm.

De Romeinse goden zijn mij goed gezind als ik aankom op mijn visstek vroeg in de ochtendschemer. Venus, Mars en Jupiter vormen een mooie samenstand in de schemering en houden een wakend oog over mij in dit landschap waar twee millennia geleden de Romeinen hun sporen nalieten. De geur van rottende bladeren hangt in de ochtendnevel. De herfst is in volle gang. De hersfstormen en regenval blijven echter nog uit. Het beloofd, zoals als de afgelopen dagen, weer een prachtige dag te worden. Dat laatste kon wel eens roet in het eten werpen. De afgelopen tijd weinig regen gevallen, het water in het riveirtje staat laag, er staat weinig stroming, het water is helder en de zon gaat flink schijnen. Al met al gaat het een uitdaging worden om een barbeel te vangen.

De Speedia wide drum centrepin.

Aangekomen op de visstek begint het bekende ritueel.De gekiemde hennep wordt met de baitdropper op de voerstek gedropt.Om de stek nog wat aantrekkelijker te maken gaan er ook nog een paar baitdroppers gevuld met maden op de stek. Nog een baitdropper met hennep op de stek en.....een enorme klap en kolk achter de baitdropper. Wat nu??..een grote snoek zag een lekkere snack in mijn baitdropper, het moet niet gekker worden.

Een met hennep gevulde baitdropper.

De Harrison hengel wordt opgetuigd, de onlangs aangeschafte Speedia wide drum centrepin wordt in stelling gebracht. Vanwege de niet al te sterke stroming probeer ik het aas met een 1 Oz loodje op zijn plaatst te houden, een beetje over de bodem rollen mag best. De lengte tussen het lood en de haak houdt ik rond de meter, zodat het aas wat rond kan dwarrelen over de bodem om zo een barbeel tot aanbijten uit te lokken. Het aas, een 8mm DSK barbel special pellet gaat op de hair, de haak wordt volgeprikt met maden. Het aas gaat te water, de hengel wordt in stelling gezet. Gelukkig is het bijna windstil en drijven er hierdoor nog niet al te veel bladeren in het water welke in de lijn kunnen blijven hangen.

Herfst.

Het eerste uur strijkt voorbij, geen aanbeet geen tikken op de top. De ochtend mist lost langzaam op en de natuur komt tot leven. Ik haal de hengel binnen om het aas te bekijken, de maden zijn eraf. Mogelijk wat kleine vis die het op de maden voorzien hadden. Nieuwe pellet op de haak en verse maden erop. Nu zie ik waarom de maden van de haak zijn. Ik vis met een weerhaakloze haak. Mogelijk straks een exemplaar met weerhaak aanknopen. Ik werp weer in, het loodje met aas zoek zijn weg over de bodem. Dan als het loodje nog maar net stil ligt een ruk op de hengeltop...een blad?? Nog een hardere ruk..ik sla aan..direct volgt een kromme hengel en een lange run onder een overhangende boom. Rustig blijven, de vis voorzichtig uitdrillen. Nog een paar runs volgen, maar langzaam maar zeker komt de vis ...een barbeel zie ik met vreugde... naar het net. Onder de hengeltop onderneemt de barbeel nog enkele vluchtpogingen maar helaas voor de barbeel...ik win!

Een geschenk van de Romeinse goden

Het is een prachtige goed doorvoede barbeel, klaar voor de winter. Ik onhaak de vis en zie tot mijn schrik dat de weerkhaakloze haak al gelost heeft. De vis heeft een lengte van 66 cm en na wat foto's genomen te hebben gaat deze weer terug zijn domein in.
Ik voer nog wat hennep en maden en vis weer door. Ik verspeel na een korte dril nog een vis, daarna blijft het stil. Het gaat waaien en het begint bladeren te regenen, de vis omstandigheden worden er niet beter op. Ik ga weer richting het Westen des lands de Romeinen achterlatend, hun goden waren mij deze keer goed gezind.

Het begon bladeren te regenen

Najaars "roof"winde

Het is half oktober, de eerste snoek is al gevangen. De bladeren vallen en de eerste nachtvorst is ook al in het land geweest. Karper en zeelt heb ik al een tijdje links laten liggen. Een barbeel sessie staat nog in de agenda. Ik besluit nog maar eens aan de river te gaan vissen op roofblei, baars, "(roof) winde en ..een droom...zeeforel. Bewapend met een dooje lepels en plugjes, een molentje uit de 4000 serie, Power Pro 13/00 met een voorslagje van Fluor Carbon. De hengel, een St Croix met een medium/light actie vann 2.75 mtr. Met plugjes en lepels van 10 tot 15 gram zijn grote afstanden met deze hengel te werpen (50 mtr en verder) Hiermee is een groot gebied bevisbaar. De is bedoeld voor de roofblei maar ik neem niet aan dat eerder genoemde vissen daar bezwaar tegenmaken. Aangekomen op de parkeerplaat zie ik het water rechts van flink kolken langs een uitlopertje van wat steenstort. Snel de hengel klaarmaken, omkleden en voorzichtig naar deze stek lopen. Altijd opletten met de gladde stenen! Ik besluit met een klein Illex plugje te beginnen. Het water kolkt nog, het is afgaant water en bijna op zijn laagste punt. Worp naar worp wordt gemaakt, helaas zit er met regelmaat een pluk algen aan de haken. Gewoon doorgaan! Een stukje naar links gaan staan om zo tegen de laatste stuiptrekkingen van de felle stroom in te gooien en het plugje doen lijken alsof het een visje in moeilijkheden is in de stroming. Nog een aantal worpen gemaakt naar links, ver naar voren naar rechts. Met regelmaat blijven vastlopen in de algen welke vervolgens in de haken blijven hangen.

Uiticht op de rivier.
Gelukkig ben ik uitgerust met een bijna ontuitputtelijke hoeveelheid geduld en ga dus onverstoorbaar verden.
Dan opeens, als de stroming bijna stilvalt, een tik op de top, geen vastloper, vis!! Na een korte dril kom er een winde onder de kant, een grote zwaargebouwde winde. De haak schiet al los in het net. De rolmaat langs de vis....56 cm, een hele beste winde. Voorzichtig wat foto's van de vis in het net maken om deze niet te beschadigen op de stenen. De vis krijgt zijn vrijheid weer terug. Ik vis verder, vele worpen worden nog gemaakt als oefening om de vis van 1000 worpen te vangen......

A bar of gold.

A bar of gold.

Vandaag weer eens een dag in het Zuiden des Lands doorgebracht in de hoop een barbeel te vangen. De verwachtingen waren hoog gespannen vanwege de regelval van gisteren avond. Om 10 uur kwam ik pas aan op de beoogde stek. Veel later dan gebruikelijk maar het was een combie rit geworden naar Limburg, met een tussenstop bij het Outlet Center. Nog maar net mijn spullen neergezet of ik wordt al aangevallen door de regendazen. Wat een irritante insekten zijn dat. Direkt mijn eigen goed ingesmeerd met insektenwerend middel. We gaan verder. De nodige gekiemde hennep wordt op de stek gedropt, een blokje kaas gaat aan de haak en wachten maar op die eerste aanbeet. Helaas die aanbeet laat lang op zich wachten. Paar keer bijgevoerd met hennep, maar geen verlossende kromme top. Jammer maar helaas. De match hengel erbij gepakt om zo trottend een broodvlok aan te bieden om zo een geinteresseerde vis te vangen.

Een mooie blankvoorn gevangen op een vlok wittebrood.

Al snel weet ik een prachtige blankvoorn te vangen als pleister op den wonde. Barbeel is toch het beoogde doel van vandaag. Wat nu, andere kaas aan de haak....geen resultaat... een blik mais op de stek en later hiermee gaan vissen als haakaas....geen resultaat. Dan vind ik nog een bakje met Sonubaits 8mm Crab Pellet O'S in mijn voer emmer. Twee stuks op de hair gezet. En een 10-tal pellets bijgevoerd..afwachten maar. Ondertussen nog wat trotten om mogelijk een kopvoorn te vangen. In mijn ooghoeken zie ik mijn hengeltop terugveren. Hmmmm toch maar even ophalen voor inspectie van het haakaas, wat verdwenen blijkt te zijn. Tweede poging met dit aas dan maar. De klassieke aassoorten als smak en kaas bekoren mij het meest, maar een vis in het net is toch heel wat waard. Dan opeens een harde ruk op de hengeltop, direkt zit mijn hand geklemd om de hengelgreep en duim op de centrepin. Direkt nog een keihard ruk op de top. Ik sla aan, meteen gaat de hengel in gevechtsstand en de Rapidex centrepin giert het uit. Geweldig, wat een vechtersbaas aan de andere kant.

Prachtige barbeel welke de RapidexII centrepin flink aan het werk zette.

De vis, een barbeel, blijft lang diep in het water vechten. Dan, na de nodige bloeddrukvehoogende runs, komt de vis het net in. Een prachitg goud gekleurde slanke barbeel. Voorzichtige onthaken, de rolmaat geeft 73 cm aan wat een vis. Vervolgens snel enkele foto's maken zodat de vis zijn vrijheid weer kan krijgen.
Een 2e barbeel laat zich niet meer strikken die middag, tijd om weer naar het Westen des Lands te vertrekken.

Vis in alle soorten en maten.

Een warme donderdag avond in juni. Voor het eerst sinds tijden ben ik weer eens naar het zuide de lands gegaan om mijn geluk te beproeven in de Limburgse beken en riviertjes. Ik begin bij de Swalm een beekje welke ik af en toe eens bezoek om te kijken welke van de aanwezige vissoorten er in mijn aas wil bijten. Op mijn stek aangekomen gooi ik eerst een handje maden in het water om de vis wat actief te krijgen. Het water staat heel laag en stroomt langzaam. Hier had ik al op gerekend na de geringe regenval van de afgelopen weken. Al met al niet zo gunstig.

Een winde vergiste zich in mijn aangeboden maden
In de verte hoor ik de eerste ijsvogel al zijn hoge noot roepen. Altijd weer fijn om hier te zijn. Nog maar wat maden te water laten en meteen een beaasde haak er achter aan. De maden liften mee in de stroming tussen de andere maden.Een hongerige vis ziet daar vast een avondmaal ik. Althans zo beeld ik mijn eigen dat in. De aanbeet blijft echter uit. Nog maar een paar keer proberen Plonsssss.... een hond springt het water in om af te koelen. Dat is minder. Ik zoek een ander stekje op. Een flauwebocht met voor mijn voeten een diepte waar het water keert.

Een mooie stek.

Weer een handje maden gaat te water. Beaasde haak er achter aan. Al snel volgen een paar tikjes op de pen. De centrepin geeft netjes lijn af. En weg is de pen, ik tik aan en ja hoor vis. Na wat gespartel komt de eerste vis op de kant, een kopvoorn van een centimeter of 20. Snel een handje maden te water en weer verder vissen. Even later duikt de pen weer weg, ik tik aan en....deze vis vecht duidelijk anders.

Zo'n prachtig getekende baars is altijd welkom als vangst!

De vis duikt op uit de stroming, prachtig, een mooie baars.Dat belooft wat, al snel volgt er nog een kopvoorn. Dan is het even stil, wat maden gaan weer de stroming in, pen er achter aan. Na een paar meter keert de pen weer terug tegen de stroming in om zijn rondje te draaien, weg is de pen weer! Een sterke vis vecht aan de andere kant, wat kan dit nu weer zijn, eenmaal op de kant moet ik even goed kijken, het blijkt een winde van ruim 30 cm te zijn.
Nog een poosje op dezelfde stek op barbeel gevist, maar helaas zonder resultaat. Het wordt tijd om naar mijn kamer te gaan, morgen weer heel vroeg op.
Vrijdag ochtend 3.30 uur. Ik zit klaarwakker in bed, zal ik al weggaan of niet. Niet twijffelen, inpakken en wegwezen voor je het weet is het licht. De volgende visstek ligt aan de Roer, een statige rivier welke door het midden Limburgse landschap kronkeld. Het doel is om een mooie barbeel of kopvoorn te vangen. Maar aangekomen aan het water zie ik ook hier een hele lage waterstand en weinig stroming, niet zo gunstig. Spullen uitpakken is de schemering en om te beginnen een voerbed aanleggen van gekiemde hennep met behulp van de baitdropper. Een tiental ladingen gaan op de stek. Nu eerst wat drinken, even bijkomen, de hengel optuigen en....en dan is het al weer bijna licht. Dat gaat ongemerkt snel. Het aas, een blokje oude kaas, gaat te water. Een licht loodje van 20 gram is al genoeg om het aas op zijn plaats te houden in de stroming. Na een uur nog geen teken van leven.

Een grondel,in the UK gudgeon genoemd, kon de maden niet weerstaan.

Geduldig blijven wachten, ondertussen alvast met regelmaat een handje maden een meter uit de kant in het water gegooid, mocht de barbeel niet thuis geven dan verder gaan vissen met pen en centrepin. Om een lang verhaal kort te houden, de barbeel kreeg ik niet gehaakt, diverse aanbeten gehad maar allen gemist en een losschieter. Toen ik eindelijk, na een keiharde aanbeet, de vis haakte bleek het een brasem te zijn. De Hardy 13 ft floatrod opgetuigd voor een andere visserij. In mijn ooghoeken zie ik een golf aankomen, eenden of een zwaan zeker.... wat is dat nu? Er zwemt zowaar een bever onder mijn hengeltop door. De bever kijkt mij aan en zwemt rustig door. Prachtig! Ik ga weer verder, beaasde haak met 2 maden gaat te water en al snel volgt de eerste aanbeet.... een..even kijken..mini kopvoorn. Vervolgens volgen er blankvoorns, alvers, een serpelingen alle op mini en microformaat, dan komt ook de hongerige grondel, in the UK gudgeon genoemd, op de kant, het kan niet op, zoveel soorten in even tijd gevangen. Al met al toch een geslaagde vis trip.

Dan zwermt er opeens een heuse bever onder je hengeltop door.