Vier jaargetijden op een middag.

Een mooie zeelt van 49 cm.

Het is zondag 24 april, buitentemperatuur s'nacht 2C overdag amper 6C. Er staat een harde kouden noordwesten wind. Er vallen vele buien met regen, hagel en zelf sneeuw.

Tussen de buien door schijnt de zon lekker en loopt de temperatuur weer op. En ik,....ik zit te vissen. Ik kon het niet laten om toch even van de koude buitenlucht te genieten. Toen ik op mijn viswater aankwam heb ik eerst 2 voerplekjes gemaakt onder de kant van een mix van diverse pellets.

M'n Hardy tas, een penhengel, Speedia wide drum centrepin, eigenbouw pennetje en een Balcombe schepnet vormen de uitrusting. Ik zit in de wind te vissen maar door de hoge bomen heb ik hier niet zoveel last van. De eerste regenbui inmiddels getrotseerd, wel fijn zo'n waterdichte visjas. Het is weer droog, even bij stek 2 kijken. De vis heeft vandaag weinig trek in wormen lijkt het. Ik verwissel de wormen voor een haakje met een hair en met behulp van een elastiekje hang ik een halibut pellet onder de haak. Nog een poging op stek 2 net naast water waterlelies welke aan de oppervlakte komen. Een tik op de pen en nog een. De pen loopt langzaam weg, ik sla aan. Een lap van een brasem meld zich aan de andere kant van de lijn. De eerste vis is binnen, alvast niet voor niets geweest.

De lucht begint te kolken en het gaat hard te waaien. Al snel valt de eerste hagel en sneeuw. Voor een paar minuten lijkt het wel midden winter. Ik kruip diep onder mijn jas en laat het slechte weer over mij heen komen. Even daarna is alles weer voorbij en staat en er een schitterende regenboog over het water. De zon schijnt weer, de wind valt weg en direct is het lekker weer. Inmiddels verhuisd naar stek 2 naast de waterlelies.

Ik verwacht hier wel een zeelt of misschien wel een karper. Er gebeurt niets op deze stek. Inmiddels een keiharde wind in mijn gezicht. Alvast maar de visspullen in gaan ruimen om weer te vertrekken. Of.. toch nog maar even op stek 1 kijken. Daar aangekomen de pellet te water gelaten. Als snel duikt het pennetje onder en komt weer terug. Pennetje loopt een stukje weg, gaat weer onder en komt weer boven.PFFFF voorns???

Weer gaat de pen onder en loopt nu goed weg, ik tik aan en.... Ja!! een zeelt dient zich aan. ondanks het koude water geeft de zeelt flink partij. Als de zeelt het balcombe net in gleidt valt de wind weg en schijnt de zon lekker. Na herfst, winter, lente lijkt het nu wel zomer voor een moment. Alle jaargetijden getrotseerd in amper 2 uur tijd, typisch Nederlands weer.

Bescheiden blijven...

I want it all, I want nowwwww klinkt Queen uit de boxen van de auto op weg naar mijn visstek in de vroege ochtend. Laat ik mij maar wat bescheidener opstellen denk ik. De vis sessies van 2014 hebben, ondanks het uitblijven van de winter en al lente temperaturen in februari, weinig vis ogeleverd. Op enkele blank en ruisvoorns na, liet de brasem, zeelt en karper zich niet zien.
Diverse ariaas komen mij tegemoed al lopend op weg naar mijn visstek. Merels, winterkoninkjes, lijsters allen hebben ze het hoogste lied. Op de stek aangekomen eerst een paar handen versgekookte hennep in het water mikken, een 20 tal meter verderop het ritueel herhalen. Nu rustig gaan zitten, pennetje te water met als aas een worm en genieten maar. Dat genieten veranderd al snel in ergeren...helaas. Het gemaal ergens onder de snelweg draait volop. Het stroomt flink en daardoor wordt mijn pen telkens ondergetrokken. Pfffff nog maar even doortobben,loodjes erbij, diepte anders afstellen, niets helpt.

Huisvlijt

Dan maar verhuizen naar de volgende stek. Hier stroomt het nog lichtjes maar het is goed te doen. Op de voerstek zijn zelfs wat belletjes te zien, azende vis! Na een kwartier volgt de eerste goede aanbeet de pen zakt rustig weg. Ik tik aan en jawel een exemplaar vis van formaat trekt aan de andere kan van de lijn. De Speedia centrepin geeft wat lijn, en even later, zie daar, een brasem, rijkelijk gevuld met kuit, glijdt onder de kant het Balcombe net in.
Een centimer of 50 schat ik de vis, na een kiekje genomen te hebben gaat de vis weer terug het water in. Een paar handjes hennep op de stek, gevolgt door een pen gemaakt in een winterproject. Een porcupine quil float, oftewel een stekelvarkens pen zijn samen met swan quils floats tijdens de afgelopen winterstop met nijvere handen gemaakt. Even als de bijbehorende float tube.

De eerste brasem in het old school Balcombe net.

Het blijft stil op de stek. Het aas maar wat kleiner nemen, een klein wormpje op een haakmaat 10, mogelijk goed voor een mooie voorn. Als ik inmiddels aan het inpakken ben glijdt de pen nogmaals weg, wederom komt een brasem onder het net,deze is nog groter en zwaarder, 60 cm precies.
I want it allllll is het niet geworden geen brasem, zeelt, karper en hoog op de verlanglijst een kroeskarper in 1 sessie. Maar een bescheiden begin met 2 mooie brasems doet het vuur weer oplaaien. Wordt vevolgd!