Wednesday, August 2, 2017

Zonder morren.


Ik mag niet klagen, een prachtige barbeel van 74 cm. in krap 2 uur vissen.

Afgelopen zaterdag naar Roermond geweest om te winkelen, althans, de dames afzetten bij het winkelcentrum en ik...ik had mijn Hardy Marksman Specimen Avon Smuggler 11"6" in de auto meegenomen. Verder nog een zak met een mix van diverse pellets, het hoog nodige aan klein materiaal en mijn trouwe Speedia widedrum centrepin. Na een half uur rijden op de stek aangekomen meteen de nodige pellets in het water gedropt. Na het eerste uur wat kleine tikken op de top gehad te hebben (kopvoorn?) Het aas verwisseld voor 3 kleine pellets op een lange hair. Het liet niet lang op zich wachten of de hengel werd bijna uit de steun gerukt. Na een pittige dril waarbij de barbeel mij alle gevaarlijke hoeken van de stek liet zien, kwam deze toch moegstreden boven water, klaar om geland te worden.
Na wat foto;s genomen te hebben ging de telefoon al snel met de vraag of ik tassen komen komen dragen, wat ik na deze schitterende vangst uiteraard zonder morren gedaan heb.

Thursday, July 20, 2017

Gedonder.

Het dondert nog in de verte, de regen brengt kleur in het water en de eerste barbeel dient zich al aan.

Vanmorgen in alle vroegte naar Limburg gegaan om daar achter de barbeel aan te gaan. De hele rit bliksem en regen om mij heen. Bij aankomst eerst nog een half uur gewacht in de auto eer gedonder en de ergste regenval weggetrokken was richting onze oosterburen. Rond 5.30 uur naar de stek gewandeld. Een paar handen met pellets gevoerd en voor ik goed en wel de beaasde haak ingelegt had kreeg ik de eerste forse tikken al op de top, met als gevolg dat voor zessen de eerste barbeel al in het net lag. De barbelen aasden er lustig op los. In een ochtend tijd 4 exemplaren weten te vangen, nog wat aanbeten gemist en 1 exemplaar verspeeld. Al met al geen slecht bestede dag.


Barbeel nummer 3 op deze vroege ochtend met de Speedia widedrum centrepin



Een 1 1/4 pond splitcane hengel met daaronder de Allcock Popular centrepin en... een tak als hengelsteun ( je vergeet altijd wel iets)



Sunday, May 28, 2017

Dolle stier


Het is 28 mei, laatste dag van de Hemelvaart vakantie. Een paar werkelijk schitterende dagen gehad. Volop zon, weinig wind, graatje of 25/30. Geweldig, behalve de vangsten. Die blijven tegenvallen. Donderdag een dikke brasem en na een lange dril van een karper op te splitcane blijf ik teleurgesteld met een wapperend lijntje zonder haak vertwijfeld staan aan de waterkant. Dan nog de nodige missers.
De moed weer bijelkaar geraapt. Op wat mais korrel verspeelde ik de karper. Daar ga ik maar mee beginnen vroeg in de ochtend. Op 2 plaatsen wat handen mais in het water geworpen. Het wachten kan beginnen. Diverse karpers zie ik aan de oppervlakte happen naar van alles wat er maar in het water zweeft. Een karper zwemt over mijn voerplek en zwemt snel door naar een bed met waterplanten. De paaidrift is nog niet weg.Inmiddels al een paar keer op beide voerplekjes gevist maar niets. De vertwijfeling slaat toe. Her en der zwemmen er karpers rond, maar geen van allen is geinteresseerd in mijn maiskorrels. Dan maar inpakken en het een stukje verderop gaan proberen, je weet maar nooit. Aangekomen op de nieuwe stek zie ik tot mijn verrassing enkele bellen plakkaten. Geen wormen bij me, mais is niet zo geweldige optie. Een halibut pellet op de hair zal uitkomst moeten bieden.

Bij de eerste bellenblazer voorzichtig ingegooid. Het pennetje gaat omhoog, omlaag en.... een grote golf en een dikke rug die in de diepte verdwijnt is al wat rest. Volgende plakkaat proberen. Niets, de vis zwemt verder. Nogmaals proberen en nogmaals. Inmiddels weet ik hier van waar de kop van de vis is. Nogmaals leg ik in in het pad van de vis. Deze begint weer bellen te blazen tijdens zijn gevroet in de bodem naar voedsel. Dan weer tik tik tik en weg is de pen. Ik tik aan en mijn spatrechte Flexfloat hengel staat in stand hoepel. De karper is gehaakt en gaat er als een dolle stier vandoor. De karper neemt een lange run. Ik probeer met de Trudex centrepin de vis af te remmen. Het lukt met moeite. Na een meter of 40 gaat de vaart er gelukkig uit. Op afstand wordt er een robbertje gevochten. Dan gaat het roer om, de karper komt met volle vaart weer terug zwemmen. Met moeite kan ik het indraaien bijhouden met de centrepin. Op korte afstand gaat het gevecht verder. Langzaam krijg ik het gevoel dat ik ga winnen. Het karpernet met de extra lange steel wordt in stelling gebracht. Na nog wat vertwijfelde runs weet ik de karper naar het net te dirigeren. Pfff de karper zit in het net. Snel de kamera in orde maken voor een paar foto's. Ik til het net met de karper erin uit het water...oefff... dat gaat richting 30 pond. Na meting meet de vis 84 cm en weegt 13.5 kg. Na de foto's gemaakt te hebben gaat de karper weer terug het water in. Na even bijgekomen te zijn zwemt deze rustig weg.
Wat een dag, wat een vakantie, geweldig!

Saturday, May 13, 2017

Stijgende temperaturen

Na een langdurige periode van koud weer met wind uit de noord hoek en bijbehorende slechte vangst, belooft het vandaag eindelijk eens wat warmer te worden. Toevallig ben ik deze dagen vrij, dus er gaat gevist worden.

Het prachtige weer schud ook de zeelt wakker, deze vis van 53 cm kon het de aangeboden snack niet weerstaan.

Met zo'n mooie omgeving is het staren naar een pennetje geen straf.

De Alcocks Popular centrepin in actie

Door het opgewarmde water krijgen de karpers ook last van hun paai driften.


Helaas geen karper gevangen, maar deze brasem van 63 cm. mocht er ook best zijn.






Sunday, April 9, 2017

Snotties en zeelten.

Zeelt van 44 cm

Hoesten, proesten, snotteren en snuiten kortom een wandelende snottie. Snottie is een oneerbiedige benaming onder karpervissers voor de ongewenste bijvangst een brasem vanwege de ruime hoeveelheid slijm, dit ter info. Nu al een week "plezier" van m'n verkoudheid, het houd maar niet op. Toch op deze, zoals het zich laat aanzien, prachtige voorjaarsdag op zeelt gaan vissen. Eind maart en april zijn vaak toppers qua zeelt vangsten.


Eind februari en de hele maand maart al diverse malen een poging gewaagd, maar de zeelt liet zich gewoonweg nog niet vangen. Vorige week echter mijn eerste zeelt al gevangen op de valreep in maart. Nu nog maar een poging wagen. Een paar handjes geurende pellets en een handje maiskorrels op de stek gevoerd. Mijn favorite zeelt aas, daar kan ik kort over zijn, een flinke bos wormen op de haak. Het aantal aanbeten was vandaag beperkt. Twee keer misgeslagen, gezien de grote golf helaas een karper. Die had ik best willen vangen!


Opeens duikt de pen weer galant de diepe in. Ik sla aan en jawel, een boksende zeelt aan de andere kant van de lijn. Geweldig, wat een goed gevoel is dat! Ondertussen wordt de natuur helemaal dol, ganzen, merels, lijsters, spechten, buizerds, zwartkoppen en de tjiftjaf, allemaal doen zijn hun best om hun parnter te
imponeren.

De eerste vis van het jaar een prachtige brasem op klassiek materiaal.
Snel een foto van de zeelt maken en even meten, 44 cm, 2 centimeter groter dan de zeelt van maart. Zo nu eerst m'n neus even snuiten en dan weer terug naar huis.

Tuesday, October 25, 2016

Herfst pracht.

Een oersterke barbeel van 73 cm.

De geur van rottend blad, dichte mist, eikels, koud, paddestoelen en spinnewebben kortom het is volop herfst als ik in het zuiden des lands naar mijn visstek wandel. Aan de ene kant zijn de omstandigheden niet zo gunstig om barbeel te vangen, de laatste tijd bar weinig regen gevallen om de rivier te voeden. Aan de andere kant kan de koude (2C) die de vis aanzet kan geven om de vetlaag voor de winter wat aan te dikken. Om een uur of 11 zit ik op mijn stek. Kijkend naar het lage water staat er een zwakke stroom, gunstig is wel dat er nog maar weinig bladeren gevallen zijn welke telkens in je lijn vast komen te zitten. Met de bril op (ik wordt ouder) beaas ik zorgvuldig het haakje nr 10 met een 2-tal kleine pellets en gooi nog een stuk of 10 pellets een paar meter tegen de stroming in, fantaserend hoe deze keurig rondom mijn haakaas belanden. De Hardy Marksman Avon smuggler hengel gaat de steun in. Reserve exemplaar, mijn goede barbeelsteun vergeten mee te nemen. Het zal eens niet zo zijn.

Een mooie barbeel van 62 cm.

Ik ga rustig zitten, even om mij heen kijkend een boterhammetje eten en een warm bakkie groene thee drinkend. In afwachting op wat er gaat gebeuren. Als ik mijn 2e hap brood in mijn mond heb gaat alles heel snel. De hengeltop krijgt een harde ruk, gaat krom, valt uit de steunen en de hengel duikt richting het water. Mijn ontbijt vliegt in het rond. Als een soort superman duik ik naar beneden richting hengel opletten om niet zelf in het water te belanden. Ik grijp de hengel en voel meteen een chagrijnige barbeel aan de andere kant van de lijn welke op deze zondagochtend zijn ontbijt verstoord ziet worden. Na een paar minuten drillen glijdt de barbeel langzaam richting het net. Eenmaal op de kant wordt de vis voorzichtig onthaakt. De haak zit keurig voor in de bek van de barbeel, alles staat goed afgesteld zo te zien. De vis meet 62 cm. Na wat foto’s in dit mooie landschap genomen te hebben gaat de vis weer terug de stroming in. En dat alles na een kwartiertje vissen. Phoeh…. Even bijkomen.
Herfst pracht


Op een enkele tik op de top na, wat ook een blad kan zijn, blijft het lang stil. Ondertussen komen diverse wintergasten eens langs voor een kort bezoek, roodborstje, vele ganzen, winterkoninkje De tijd kabbelt, net als het water, langzaam voorbij. Inmiddels nadert de klok de 2uur, langzaam tijd om in te gaan pakken. Nog even rustig zitten genieten van het landschap. Bammmm… de hengel wordt weer bijna uit de steun gerukt, ik zit er nu gelukkig naast. In een flits grijp ik de hengel De vis neemt direct een lange run. Ongetwijfeld een flinke barbeel. De hengel heeft gelukkig genoeg ruggengraat om de vis te stoppen. Na nog enkele uitvallen komt ook deze barbeel langzaam richting het net.

In het net zie ik het al, een mooie volgegeten barbeel bijna klaar voor de winter. Op de kant wordt de vis snel van het haakje ontdaan. Even het meetlint erlangs wat aangeeft dat de vis 73 cm. Meet. Nog even deze krachtpatser bewonderen. Nog wat foto’s en ook deze vis gaat weer terug de stroming in.
Wat een dag! Kort maar hevig.

Monday, October 3, 2016

De herfst laat zich eindelijk voelen.

Een klassiek plaatje
Na een lange warme tot hete nazomer begint dan nu eindelijk de herfst. Het is een stuk frisser met een noordwesten wind. Bepakt en bezakt op weg naar mijn favourite stek om proberen een zeelt te vangen. De klassieke uitrusting bestaat uit een Mordex Royal Seal Split Cane hengel , een improved Speedia narrow drum centrepin, eigenbouw pennetje en een Drennan Super Specialist nr, 8 haak. Het aas, een bak wormen. Op de stek aangekomen een beetje angstig naar de lucht gekeken, donkere wolken pakken zich samen en er vallen wat spetters. De angstige blik veranderd in een lach er er zich recht over mijn viswater een regenboog ontstaat, dat belooft wat goeds.
Mooie herfst zeelt
Een paar handjes gemixte pallet gaan het water in om de vis op de stek te krijgen. Al snel verschijnen er wat belletjes aan de oppervlakte, maar een aanbeet blijft nog uit. Ik haal eens om, grrrr… een stuk afgestorven waterplant komt mee omhoog. Nog maar eens opnieuw ingooien richting een bedje waterlelies Er is inmiddels gezien de wolk fijne belletjes zeelt op de stek verschenen.De spanning stijgt Langzaam zakt de eigenbouw pen weg. Ik tik aan aan en het oude bamboe wordt krom getrokken. De Speedia centrepin ratelt luidruchtig als deze lijn afgeeft, aan de andere kant van de lijn bokst een zeelt.
Zou er wat moois op mij wachten aan het einde van de regenboog?

Even later ligt er een prachtig bronsgroene/gouden zeelt op de mat . Een schitterende vis, snel wat foto’s nemen en de zeelt weer zijn vrijheid geven.
Een hand voer en een handje wormen gaan op de stek. Even later glijdt de pen langzaam over het wateroppervlak een metertje naar rechts. Toch maar aantikken. Geen zeelt, dat voel ik al snel. Wat dan, grote brasem, karper….. Nee maar, het blijkt een mooi formaat snoek te zijn welke blijkbaar een trosje wormen niet kon weerstaan als ontbijt. Eenmaal op de kant meet de snoek 70 cm, de vis is netjes in de zijkant van zijn bek gehaakt. Snel weer terug het water in, want ik zie in mijn ooghoeken nog wat belletjes.
Deze snoek kon de wormen snack niet weerstaan


De haak opnieuw beaast met de nodige wormen. De, naar hoogste waarschijnlijkheid, zeelt produceert wat belletjes richting het wateroppervlak, een meter van mijn pen. Tegelijkertijd glijd de pen weg.

Een klassiek aas voor de zeelt
Wederom dient zich een zeelt aan de andere kant van de lijn aan. Blijkbaar 2 zeelten op de stek. Deze zeelt knokt nog wat harder als de eerste, eenmaal op de kant is deze vis ook wat groter, rond de 45 cm. Snel nog een foto’tje en ook deze beauty kan weer terug het water in. Wat een heerlijke ochtend!