18 mei 2018

Een schitterende barbeel als verjaardags kado.

Het is 18 mei half 3 in de nacht, vandaag ben ik jarig, de vrouw is niet thuis, het is goed weer, het water stijgt, ik ben niet meer te houden, even 2 uurtjes rijden om een barbeel proberen te vangen in het zuiden des lands.
Net voor het ochtendlgloren arriveer bij m’n favourite riviertje in het zuiden des lands. Erg warm is het niet 8C en er staat nog steeds een koude noorden wind. Niet zo koud als in het westen des lands, maar voor de zekerheid maar m’n winterjas aangedaan. De hoofdlamp gaat aan om de omgeving en struikelblokken te zien tijdens de wandeltocht door bos en grasland naar mijn visstek. Een uil laat zich vlakbij uit de dichte bebossing horen.

De Speedia Widedrum centrepin

Ik loop verder door het lange gras, om mij heen scheinend en heen en weer kijkend. Dan opeens blinken 2 grote ogen uit de duisternis op. De ogen kijken mij aan. Welk dier zou het zijn, een haas, vos een ree? Ik zal het nooit weten, de grote onbekende gaat er snel vandoor. Op de visstek aangekomen begint het vertrouwde ritueel van het aanvoeren van de stek, landingsnet gereed leggen, hengel optuigen beazen en ingooien. Inmiddels alweer een half uur verder eer ik goed en wel zit. Laat de barbeel maar komen. Spaarzaam voer ik af en toe wat bij. Zo gaat de eerste 2 uren snel voorbij zonder teken van leven op de hengeltop. Dan uit het niets een tik gevolgt door een ratelende centrepin. Ik sla aan, mis.... dan gebeurt zelden. What went wrong... kijkend naar de haak zie ik het al, de hair is veel te lang. De hair staat nu op een lengte voor XL aas, dat had een slag kleiner gemoeten zodat de boily dichter tegen de haak zat. Helaas, domme fout.

Ondertussen is het licht geworden en nu is te zien hoe bruin het water is. Dit kwam door een zware bui een dag eerder net over de grens. Altijd gunstig wat kleur in het water. Na nog een uur gezeten te hebben en een boterhammetje en een bak koffie gedronken te hebben slaat de twijfel over de stek toe. Ik verhuis naar een volgende mooie stek, kijken of het daar beter gaat. Halvewege in het lange gras zie ik een afgewaaide tak over het hoofd. Gelukkig heb ik geen hengels in mijn handen, maar met de volle rugtas ga ik keihard onderuit. Pfff, je worden ouder....Opgekrabbeld en we verder. Hetzelfde ritueel opgestart met voeren, het aas op de juiste plaats in de rivier geplaatst en afwachten maar. Aas vervangen van groot naar kleine van boily naar Smak naar pellet. Helaas het mag ook hier niet baten. Gelukkig maak de schitterende omgeving een hoop goed. Uiteindelijk verhuis ik toch maar weer terug naar m’n oude stek.
Eindelijk, weer een uur verder en de top gaat krom... yesss.... een korte run en... dan iss het klaar. Een flinke brasem komt naar de kant. Toch fijn dat ik wat gevangen heb maar.....

De dikke brasem die mijn hart even sneller deed kloppen

De haak wordt opnieuw beaasd nu met 2 stuks 8 mm pellets. Dit geeft eerlijk gezegd mij nooit zo veel hoop, zo’n klein stukje aas in het weidse diepe stromende water, geen vis die dat weet te vinden... zou je denken. Het is inmiddels al rond de middag, nog geen actie. Ik ga langzaam inpakken want ik heb thuis nog een hoop te doen.

Ik loop naar de hengel om het aas te verversen. Op het moment dat mijn hand boven de greep zweeft om de hengel op te pakken begint de centrepin te gieren en de top gaat helemaal krom. Dat kan niet bijn niet missen.... barbeel! De barbeel neemt een paar korte runs en blijft enige tijd diep zijn rondjes trekken.

Met de Speedia wide centrpin krijg ik de vis toch makkelijk onder controle en na een paar minuten is de vis moegestreden,klaar om het net in te gaan. Eenmaal op de kant ligt er een prachtige slanke barbeel van 70 cm in het net. Mijn verjaardag kan niet meer stuk. De nodige foto’s worden snel genomen . De ochtend wordt vergeten, dit ene moment, die ene vis maakt alles goed.

Gedonder.

Het dondert nog in de verte, de regen brengt kleur in het water en de eerste barbeel dient zich al aan.

Vanmorgen in alle vroegte naar Limburg gegaan om daar achter de barbeel aan te gaan. De hele rit bliksem en regen om mij heen. Bij aankomst eerst nog een half uur gewacht in de auto eer gedonder en de ergste regenval weggetrokken was richting onze oosterburen. Rond 5.30 uur naar de stek gewandeld. Een paar handen met pellets gevoerd en voor ik goed en wel de beaasde haak ingelegt had kreeg ik de eerste forse tikken al op de top, met als gevolg dat voor zessen de eerste barbeel al in het net lag. De barbelen aasden er lustig op los. In een ochtend tijd 4 exemplaren weten te vangen, nog wat aanbeten gemist en 1 exemplaar verspeeld. Al met al geen slecht bestede dag.

Barbeel nummer 3 op deze vroege ochtend met de Speedia widedrum centrepin

Een 1 1/4 pond splitcane hengel met daaronder de Allcock Popular centrepin en... een tak als hengelsteun ( je vergeet altijd wel iets)

Autumnus barbus barbus

Een prachtige herfst barbeel van 66 cm.

De Romeinse goden zijn mij goed gezind als ik aankom op mijn visstek vroeg in de ochtendschemer. Venus, Mars en Jupiter vormen een mooie samenstand in de schemering en houden een wakend oog over mij in dit landschap waar twee millennia geleden de Romeinen hun sporen nalieten. De geur van rottende bladeren hangt in de ochtendnevel. De herfst is in volle gang. De hersfstormen en regenval blijven echter nog uit. Het beloofd, zoals als de afgelopen dagen, weer een prachtige dag te worden. Dat laatste kon wel eens roet in het eten werpen. De afgelopen tijd weinig regen gevallen, het water in het riveirtje staat laag, er staat weinig stroming, het water is helder en de zon gaat flink schijnen. Al met al gaat het een uitdaging worden om een barbeel te vangen.

De Speedia wide drum centrepin.

Aangekomen op de visstek begint het bekende ritueel.De gekiemde hennep wordt met de baitdropper op de voerstek gedropt.Om de stek nog wat aantrekkelijker te maken gaan er ook nog een paar baitdroppers gevuld met maden op de stek. Nog een baitdropper met hennep op de stek en.....een enorme klap en kolk achter de baitdropper. Wat nu??..een grote snoek zag een lekkere snack in mijn baitdropper, het moet niet gekker worden.

Een met hennep gevulde baitdropper.

De Harrison hengel wordt opgetuigd, de onlangs aangeschafte Speedia wide drum centrepin wordt in stelling gebracht. Vanwege de niet al te sterke stroming probeer ik het aas met een 1 Oz loodje op zijn plaatst te houden, een beetje over de bodem rollen mag best. De lengte tussen het lood en de haak houdt ik rond de meter, zodat het aas wat rond kan dwarrelen over de bodem om zo een barbeel tot aanbijten uit te lokken. Het aas, een 8mm DSK barbel special pellet gaat op de hair, de haak wordt volgeprikt met maden. Het aas gaat te water, de hengel wordt in stelling gezet. Gelukkig is het bijna windstil en drijven er hierdoor nog niet al te veel bladeren in het water welke in de lijn kunnen blijven hangen.

Herfst.

Het eerste uur strijkt voorbij, geen aanbeet geen tikken op de top. De ochtend mist lost langzaam op en de natuur komt tot leven. Ik haal de hengel binnen om het aas te bekijken, de maden zijn eraf. Mogelijk wat kleine vis die het op de maden voorzien hadden. Nieuwe pellet op de haak en verse maden erop. Nu zie ik waarom de maden van de haak zijn. Ik vis met een weerhaakloze haak. Mogelijk straks een exemplaar met weerhaak aanknopen. Ik werp weer in, het loodje met aas zoek zijn weg over de bodem. Dan als het loodje nog maar net stil ligt een ruk op de hengeltop...een blad?? Nog een hardere ruk..ik sla aan..direct volgt een kromme hengel en een lange run onder een overhangende boom. Rustig blijven, de vis voorzichtig uitdrillen. Nog een paar runs volgen, maar langzaam maar zeker komt de vis ...een barbeel zie ik met vreugde... naar het net. Onder de hengeltop onderneemt de barbeel nog enkele vluchtpogingen maar helaas voor de barbeel...ik win!

Een geschenk van de Romeinse goden

Het is een prachtige goed doorvoede barbeel, klaar voor de winter. Ik onhaak de vis en zie tot mijn schrik dat de weerkhaakloze haak al gelost heeft. De vis heeft een lengte van 66 cm en na wat foto's genomen te hebben gaat deze weer terug zijn domein in.
Ik voer nog wat hennep en maden en vis weer door. Ik verspeel na een korte dril nog een vis, daarna blijft het stil. Het gaat waaien en het begint bladeren te regenen, de vis omstandigheden worden er niet beter op. Ik ga weer richting het Westen des lands de Romeinen achterlatend, hun goden waren mij deze keer goed gezind.

Het begon bladeren te regenen