Gehavende Yggdrasill.

Een smetteloze barbeel van 73 cm.
Aan het begin van deze week weer eens naar het zuiden des lands gereden om daar te gaan shoppen en in de avond en ochtend uren te gaan vissen. Na een dagje winkelen wat gegeten en gedronken om vervolgens met vrouwlief naar de beoogde stek af te reizen. Om bij de stek te komen was het een ware rimboe om door te worstelen. Eenmaal op de stek aangekomen de nodige pellets gevoerd en vervolgens rustig de hengels uitpakken en het aas op de juiste plek inleggen. Al snel volgen er wat tikken op de top, maar daar bleef het voorlopig bij. Inleggen, na een tijd ophalen, aas verversen zo gaat het even door. Dan wordt het tijd om een andere aassoort aan de haak te hangen. Lange tijd gebeurt er niets totdat.... een paar brute harde rukken op de hengel top laten mij als een komeet naar de hengel grijpen. Hangen!!! brul ik naar m'n vrouw.

Actie foto!

Een pittige maar doch voorzichtige dril volgt. Verspelen is geen optie met m'n vrouw als getuige. De vis blijft lang diep zijn rondjes zwemmen onder de top. Dan geeft de barbeel het eindelijk op, met een brede glimlach schuif ik het net onder de vis. Na de nodige prachtige foto's genomen te hebben gaat de vis weer terug het verfrissende water in. Want het was warm en het zou nog veeeeel warmer worden. Na nog een brasem gevangen te hebben pakken we in. Niet nadat ik nog de nodige pellets gevoerd heb voor de morgenochend sessie.
Inmiddels is het 5.30 in de ochtend, nog even en de zon komt op. De eerste beaasde haak gaat te water. Heerlijk, wat een rust. Om een uur of 6 zit ik achter de hengels, het belooft weer een bloedhete dag te worden, dus het wordt maar een korte sessie tot een uur of half 10. Als snel volgen de eerste tikken op de top, zonder verder doorgezette aanbeet. Ik draai de lijnen in en vervang het kleine aas voor een XL formaat. Ondertussen zwemt er een bever op z'n gemak langs, de ijsvogels late zicht zien. Helaas is m'n geliefde enorme boom gehavend geraakt tijdens noodweer. In mijn gedachte is dit de Yggdrasill, een levensboom uit de Noorse mythologie. Een enorme tak is afgescheurd, arme boom, ik wens hem sterkte, of is het haar?

Een gehavende Yggdrasill
Dan slaat de hengel opeens krom, een barbeel dient zich aan. Een gevecht gaat beginnen, maar dan slaat het noodlot toe. De vis duikt onder een onder water obstakel, een boomstronk o.i.d. Na een minuut of 10 "tug of war is de vis de winnaar, ik blijf met een wapperend lijntje achter. Even moed verzamelen en opnieuw de hengel optuigen en beazen. Wederom een XL aas aan de hair, het ziet er niet uit.

Met moeite onder de boom vandaan gekregen... 70 cm barbeel.

Na een half uurtje wederom een heftige aanbeet. En.... meteen weer onder het obstakel geschoten. PFFF het zal toch niet waar zijn. Gelukkig een verse schuurbestendige lijn op de molen gezet.... ja ja u leest het goed een molen..... Met wat beleid komt de barbeel nu wel onder het obstakel vandaan en zwemt de rivier op. Al snel ligt de barbeel nu in het net. Gelukkig maar en het is weer een beste vis, deze meet 70 cm. die van gisteren 73 cm. De temperatuur loopt langzaam op, ik ga inpakken, spreek de boom nog wat moed in en ga vrouwlief ophalen om weer naar huis te gaan.

Over de landgrenzen improviseren.

Een schitterende kopvoorn

De afgelopen week eens over de landgrenzen vakantie gehouden, te weten in het prachtige Luxenburg.

De barbeel van 50 cm.

Een mooie vakantie woning op een park gehuurd met het riviertje de LÓur over het terrein lopend. Naast de nodige kleding, camera's, etenswaren het nodige visgerei ingepakt. Wat er in LÓur valt te vangen liet zich raden. Forel werd over gesproken, een vlieghengel gaat mee, voor de rest niet veel betrouwbaars vernomen, dus een matchhengel en een halve liter maden meegenomen.

Aan het vliegvissen op forel, zonder resultaat

Aangekomen in Luxenburg bij de vakantie woning zag ik al in m'n ooghoeken dat het water laag stond. Dat gaat lastig worden. In de loop van de dag als eens even gevliegvist, zonder resultaat. In de avond maar eens met de matchhengel, een stroomdobber, onderlijntje 12/00 haakje 14 en de halve liter maden er op uit getrokken. Op zoek naar wat dieper wat kwam ik al lopend aan het einde van het terrein bij een ruime bocht in het riviertje terecht.

Mijn eerste elrits ooit.

Hier maar een een hand maden te water later gevolg door een beaasde haak. Binnen enekle tellen ging de dobber al onder, ik tik aan, waarempel, een visje. Na even goed kijken blijkt dit een elrits te zijn,m'n eerste ooit. Hierna volgt bij vrijwel elke keer na inleggen een visje aan de haak. Met nadruk op "je" visje zo groot als m'n pink bijten maar al te graag in de maden, grondel, serpeling, elrits, kopvoorn, blankvoorn.

Een van de vele bezienswaardigheden van Luxemburg, kasteel Vianden.


De tweede avond gaat dit ook zo door... Tijd voor wat anders. Dobber eraf, onderlijn eraf, na wat materiaal speuracties in de vistas het een en ander gevonden en kon er wat geimroviseerd gaan worden... stuitje op de lijn, wartelloodje van 20 gram op de lijn gevolgt de 2 stuitjes, als laatste een korum hairrig haak met quick stop aan de haak geknoopt. Als back-up voor de maden had ik nog een zak Code Red pellets in 2 maten meegenomen.
In het zuiden des lands vaak goed voor een barbeel en kopvoorn. Een half uurtje geleden al een paar handen 4 mm pellets gevoerd, nu de 8 mm pellet voorzichtig op de beoogde plaats in de uitgediepte bocht inleggen. De hair wat korter gemaakt, want kopvoorns zijn lastige bijters. Bij gebrek aan hengelsteun de matchhengel op de grond gelegt en de lijn op de centrepin strak getrokken zodat de top ligt krom staat. Afwachten maar. Lang wachten hoeft niet al snel een veneige tik op de top, ik sta op scherp. Dan een hard ruk, ik sla aan... hangennnnnn. Een fel vechtende vis verweert zich aan de andere kan van de lijn. Wouwww daar had ik niet op gerekend. Na een minuut of wat komt een gele schim omhoog, een dikke grote kopvoorn geeft het op. Eenmaal op de kant de vis voorzichtig onthaakt, terug het net in en het water in en snel vrouwlief opgebeld om wat foto's te komen maken. De kopvoorn meet 53 cm, wat een beest. Na de foto's gemaakt te hebben gaat deze prachtige vis weer terug zijn vertrouwde water in.

Ijsvogeltje

De andere ochtend ga ik het nogmaals proberen, dit smaakt naar meer. Ondertussen heb ik een concurent gespot, een prachige blauwe ijsvogel heeft zijn positie ingenomen op het eilandje midden in het riviertje. Na een paar tellen heeft deze al een visje te pakken.

Een beresterke barbeel van 62 cm.

Het ritueel herhaalt zich voeren, ingooien en wachten.En binnen een uur sta ik weer met een kromme hengel, een hevige verzettende vis probeert naar het eilandje te zwemmen in een lange run. Gelukkig weet ik de vis net op tijd te keren en even later glijd een prachtige barbeel het net in. Wat een beest, weer een aangename verrassing ! Deze vis meet 62 cm. Bijna half negen in de ochtend tijd voor ontbijt en om Luxenburg verder te gaan verkennen. De andere ochtend wederom vroeg op en ja hoor,om 6 uur in de ochtendmist kan nogmaals een barbeel de Code Red pellet niet weerstaan. Deze meet 50cm. Uitstekend gezelschap..mijn vrouw..prachig weer, fijne vakantiewoning, vele bezienswaardigheden en een paar geweldig mooie vissen.... mjn vakantie kan niet meer stuk!

Tropenrooster

Een spierbundel van 73 cm en 3.4 kg.

Onlangs nog in het Zuiden des Lands op barbeel wezen vissen. Het zou de zoveelste zomerse dag worden. De echte hitte werd al voorspeld voor de komende week met temperaturen tot tegen de 40C. De wekker liep om 4.15 af, om zo vanuit het hotel snel op de visstek te kunnen komen zonder een lange reis te hoeven maken, verder is het in de vroege ochtend nog niet zo warm. Een soort van tropenrooster.
In de ochtend schemering vlogen de vleermuizen rakelings langs en zocht een uil zijn slaapplaats op. Op de stek aangekomen met behulp van de baitdropper het nodige aan voer in het water gedropt. Vervolgens het aas monteren, inwerpen en het aas op zijn plaats laten komen. Grrr mislukt, de boily ligt niet op de voorziene plaats. Ik herhaal de procedure. Nu eerst wat eten en drinken en even van de rust genieten. Nu het lichter wordt is het pas goed te zien hoe droog en dor alles is door de langdurige warmte en gebrek aan regen van betekenis.

Droog en door was het in het veld en het zou nog erger worden....

In m'n ooghoeken zie ik een tik op de hengeltop, gevolgt door nog enkele tikken. Mijn hand zweeft bij de hengel. Maar het gaat niet door, waarschijnlijk kopvoorn of brasem. Af en toen wat pellets op de stek bijvoeren om zo de vis geinteresseerd te houden. Wederom enkele harde felle tikken op de top, maar de beet zet helaas niet door.
Voor de zekerheid ingehaald en een nieuwe gekneusde boily en een pva zakje gevuld met gekneusde boilys ingeworpen. In de verte luiden de kerkklokken 7 uur. De tijd vliegt. Af en toe nog een tik op de top maar nog geen..... Plotseling giert de Speedia widedrum centrepin het uit. In een reflex sla ik aan en sta meteen met een diepbuigende hengel. De barbeel, onmiskenbaar, gaat uiteraard daar na toe waar ik deze liever niet zie. Gelukkig heeft de Harrison Torix genoeg ruggegraat om de barbeel van de gevaarlijke obstakels weg te houden. Na een korte dril komt glijdt de barbeel het net in. Zo te zien toch een stuk groter als dat ik had gedacht. Meten en wegen wijst aan dat de barbeel 73 cm meet bij een gewicht van 3.4 kg. Hierna volgt er weinig actie meer, een kraakheldere lucht, oplopende temperaturen, ik hou het voor gezien!
De week na deze vangst liepen de temperaturen tot ruim 38 graden op!

18 mei 2018

Een schitterende barbeel als verjaardags kado.

Het is 18 mei half 3 in de nacht, vandaag ben ik jarig, de vrouw is niet thuis, het is goed weer, het water stijgt, ik ben niet meer te houden, even 2 uurtjes rijden om een barbeel proberen te vangen in het zuiden des lands.
Net voor het ochtendlgloren arriveer bij m’n favourite riviertje in het zuiden des lands. Erg warm is het niet 8C en er staat nog steeds een koude noorden wind. Niet zo koud als in het westen des lands, maar voor de zekerheid maar m’n winterjas aangedaan. De hoofdlamp gaat aan om de omgeving en struikelblokken te zien tijdens de wandeltocht door bos en grasland naar mijn visstek. Een uil laat zich vlakbij uit de dichte bebossing horen.

De Speedia Widedrum centrepin

Ik loop verder door het lange gras, om mij heen scheinend en heen en weer kijkend. Dan opeens blinken 2 grote ogen uit de duisternis op. De ogen kijken mij aan. Welk dier zou het zijn, een haas, vos een ree? Ik zal het nooit weten, de grote onbekende gaat er snel vandoor. Op de visstek aangekomen begint het vertrouwde ritueel van het aanvoeren van de stek, landingsnet gereed leggen, hengel optuigen beazen en ingooien. Inmiddels alweer een half uur verder eer ik goed en wel zit. Laat de barbeel maar komen. Spaarzaam voer ik af en toe wat bij. Zo gaat de eerste 2 uren snel voorbij zonder teken van leven op de hengeltop. Dan uit het niets een tik gevolgt door een ratelende centrepin. Ik sla aan, mis.... dan gebeurt zelden. What went wrong... kijkend naar de haak zie ik het al, de hair is veel te lang. De hair staat nu op een lengte voor XL aas, dat had een slag kleiner gemoeten zodat de boily dichter tegen de haak zat. Helaas, domme fout.

Ondertussen is het licht geworden en nu is te zien hoe bruin het water is. Dit kwam door een zware bui een dag eerder net over de grens. Altijd gunstig wat kleur in het water. Na nog een uur gezeten te hebben en een boterhammetje en een bak koffie gedronken te hebben slaat de twijfel over de stek toe. Ik verhuis naar een volgende mooie stek, kijken of het daar beter gaat. Halvewege in het lange gras zie ik een afgewaaide tak over het hoofd. Gelukkig heb ik geen hengels in mijn handen, maar met de volle rugtas ga ik keihard onderuit. Pfff, je worden ouder....Opgekrabbeld en we verder. Hetzelfde ritueel opgestart met voeren, het aas op de juiste plaats in de rivier geplaatst en afwachten maar. Aas vervangen van groot naar kleine van boily naar Smak naar pellet. Helaas het mag ook hier niet baten. Gelukkig maak de schitterende omgeving een hoop goed. Uiteindelijk verhuis ik toch maar weer terug naar m’n oude stek.
Eindelijk, weer een uur verder en de top gaat krom... yesss.... een korte run en... dan iss het klaar. Een flinke brasem komt naar de kant. Toch fijn dat ik wat gevangen heb maar.....

De dikke brasem die mijn hart even sneller deed kloppen

De haak wordt opnieuw beaasd nu met 2 stuks 8 mm pellets. Dit geeft eerlijk gezegd mij nooit zo veel hoop, zo’n klein stukje aas in het weidse diepe stromende water, geen vis die dat weet te vinden... zou je denken. Het is inmiddels al rond de middag, nog geen actie. Ik ga langzaam inpakken want ik heb thuis nog een hoop te doen.

Ik loop naar de hengel om het aas te verversen. Op het moment dat mijn hand boven de greep zweeft om de hengel op te pakken begint de centrepin te gieren en de top gaat helemaal krom. Dat kan niet bijn niet missen.... barbeel! De barbeel neemt een paar korte runs en blijft enige tijd diep zijn rondjes trekken.

Met de Speedia wide centrpin krijg ik de vis toch makkelijk onder controle en na een paar minuten is de vis moegestreden,klaar om het net in te gaan. Eenmaal op de kant ligt er een prachtige slanke barbeel van 70 cm in het net. Mijn verjaardag kan niet meer stuk. De nodige foto’s worden snel genomen . De ochtend wordt vergeten, dit ene moment, die ene vis maakt alles goed.

Verdeuri !

De vangst die alles goedmaakte, een barbeel van 67 cm.

Het was al weer enige tijd geleden dat ik naar het Zuiden des Lands afreisde om te gaan vissen. Ik heb uberhaubt weinig gevist te afgelopen 2 1/2 maand druk,ziek, kiespijn in afwisselende volgorde.
Als ik op mijn visstek arriveer op donderdag middag is het schitterend weer. Windstil, geen felle zon, maar liefst 23C en dat voor 19 0ktober. Het zoveelste warmte record wordt verbroken deze week. De nodige pellets en hennep gaan de stek op, een gesoakte pellet uit een geurige olie wordt als haakaas ingezet. Eerst nog even een praatje met een bevriend voormalig FN lid gemaakt en even daarna wat foto's van zijn vangsten gemaakt. Nu is het mijn beurt om een barbeel te vangen... hoop ik. Er zijn al behoorlijk wat bladeren gevallen en dat is wel te merken, ook aan de hengeltop. Om de haverklap zit er blad in de lijn. Op de stek blijft het nog steeds stil qua aanbeten. Ook met het trotten met maden is het niet wild. Dan nog maar een barbeel hengel optuigen om 2 stuks haakaas op de bodem te hebben. Op mijn gemak in het zonnetje zit ik tussen de hengels in, genietend van het mooie weer, de natuur een barbeel zou..... Ram, de top gaat krom en de centrepin draaidt als een dolle. Ik grijp de hengel en een pittige dril begint. De vis blijft lang diep zwemmen, maar uiteindelijk komt de barbeel toch langzaam maar zeker richting het net. Hebbes, mijn dag kan niet meer stuk. Na meten en wat foto's wil ik de vis weer te water laten. In mijn ooghoeken zie ik Rob FB aan komen lopen. De vis nog even in het water laten rusten om door hem nog wat foto's te laten nemen. De barbeel krijgt nu echt zijn vrijheid terug. Voor de rest van de middag blijft het stil.

Op vrijdag ben ik al met de ochtendschemering aan de waterkant. Vol goede moet op nog een barbeel. Maar, het weer is compleet omgeslagen. Regen en wind dreigen roet in het eten te goeien. De regen en de wind worden heviger. Hele wolken van bladeren zie ik het water in vallen. Het nodige aan pellets gaat het water in om de vis op de stek te krijgen. Na een uurtje krijg ik een flauwe aanbeet, ik sla aan.... brasem. Vis is vis, maar ik had liever iets anders de top krom zien trekken. Meer pellets gaan het water in verder nog wat andere stekken aangevoerd. Na een half uur wederom een brasem, zucht.... Een andere stek proberen, eveneens zonder succes. De wind en regen worden er niet minder op. Dan de laatste aangevoerde stek nog maar even proberen. Met moeite werp ik het aas in tegen de wind.

Een baars kon een kronkelende worm niet weerstaan

Eenmaal op de bodem blijft het lood door de druk van de vele bladeren niet op zijn plaats liggen. Pfff geen makkelijke visserij vandaag. Weer voor de zoveelste keer inwerpen, het aas ligt nu precies waar ik het hebben wil. Even naar de rest van mijn spullen teruggelopen om een zak met pellets erbij te halen. Als ik terug kom zie ik dat de top krom getrokken wordt en de centrepin als een dolle gaat draaien. Een tussensprint brengt mij naar mijn hengel en ik ga het gevecht met de wegsprintende barbeel? aan. Ik voer de druk op om de vis te stoppen wat eindelijk lukt, vervolgens geeft de vis nog een toegift, duim op de spoel... Panggggggg. Lijnbreuk, verdeuri ( in werkelijk worden en minder nette worden rondgebruld) Waarom heb ik geen nieuwe lijn op de pin gezet, waarom dit, waarom dat...... te laat, het kwaad is al geschiet. Ik vis nog even door, de wind waait nog harder, het stroomt hard, ontelbare bladeren en nu ook takken drijven langs. Helaas, maar ik kap ermee. Ik ga huiswaarts om de files voor te zijn.

Zonder morren.

Ik mag niet klagen, een prachtige barbeel van 74 cm. in krap 2 uur vissen.

Afgelopen zaterdag naar Roermond geweest om te winkelen, althans, de dames afzetten bij het winkelcentrum en ik...ik had mijn Hardy Marksman Specimen Avon Smuggler 11"6" in de auto meegenomen. Verder nog een zak met een mix van diverse pellets, het hoog nodige aan klein materiaal en mijn trouwe Speedia widedrum centrepin. Na een half uur rijden op de stek aangekomen meteen de nodige pellets in het water gedropt. Na het eerste uur wat kleine tikken op de top gehad te hebben (kopvoorn?) Het aas verwisseld voor 3 kleine pellets op een lange hair. Het liet niet lang op zich wachten of de hengel werd bijna uit de steun gerukt. Na een pittige dril waarbij de barbeel mij alle gevaarlijke hoeken van de stek liet zien, kwam deze toch moegstreden boven water, klaar om geland te worden.
Na wat foto;s genomen te hebben ging de telefoon al snel met de vraag of ik tassen komen komen dragen, wat ik na deze schitterende vangst uiteraard zonder morren gedaan heb.

Gedonder.

Het dondert nog in de verte, de regen brengt kleur in het water en de eerste barbeel dient zich al aan.

Vanmorgen in alle vroegte naar Limburg gegaan om daar achter de barbeel aan te gaan. De hele rit bliksem en regen om mij heen. Bij aankomst eerst nog een half uur gewacht in de auto eer gedonder en de ergste regenval weggetrokken was richting onze oosterburen. Rond 5.30 uur naar de stek gewandeld. Een paar handen met pellets gevoerd en voor ik goed en wel de beaasde haak ingelegt had kreeg ik de eerste forse tikken al op de top, met als gevolg dat voor zessen de eerste barbeel al in het net lag. De barbelen aasden er lustig op los. In een ochtend tijd 4 exemplaren weten te vangen, nog wat aanbeten gemist en 1 exemplaar verspeeld. Al met al geen slecht bestede dag.

Barbeel nummer 3 op deze vroege ochtend met de Speedia widedrum centrepin

Een 1 1/4 pond splitcane hengel met daaronder de Allcock Popular centrepin en... een tak als hengelsteun ( je vergeet altijd wel iets)

Herfst pracht.

Een oersterke barbeel van 73 cm.

De geur van rottend blad, dichte mist, eikels, koud, paddestoelen en spinnewebben kortom het is volop herfst als ik in het zuiden des lands naar mijn visstek wandel. Aan de ene kant zijn de omstandigheden niet zo gunstig om barbeel te vangen, de laatste tijd bar weinig regen gevallen om de rivier te voeden. Aan de andere kant kan de koude (2C) die de vis aanzet kan geven om de vetlaag voor de winter wat aan te dikken. Om een uur of 11 zit ik op mijn stek. Kijkend naar het lage water staat er een zwakke stroom, gunstig is wel dat er nog maar weinig bladeren gevallen zijn welke telkens in je lijn vast komen te zitten. Met de bril op (ik wordt ouder) beaas ik zorgvuldig het haakje nr 10 met een 2-tal kleine pellets en gooi nog een stuk of 10 pellets een paar meter tegen de stroming in, fantaserend hoe deze keurig rondom mijn haakaas belanden. De Hardy Marksman Avon smuggler hengel gaat de steun in. Reserve exemplaar, mijn goede barbeelsteun vergeten mee te nemen. Het zal eens niet zo zijn.

Een mooie barbeel van 62 cm.

Ik ga rustig zitten, even om mij heen kijkend een boterhammetje eten en een warm bakkie groene thee drinkend. In afwachting op wat er gaat gebeuren. Als ik mijn 2e hap brood in mijn mond heb gaat alles heel snel. De hengeltop krijgt een harde ruk, gaat krom, valt uit de steunen en de hengel duikt richting het water. Mijn ontbijt vliegt in het rond. Als een soort superman duik ik naar beneden richting hengel opletten om niet zelf in het water te belanden. Ik grijp de hengel en voel meteen een chagrijnige barbeel aan de andere kant van de lijn welke op deze zondagochtend zijn ontbijt verstoord ziet worden. Na een paar minuten drillen glijdt de barbeel langzaam richting het net. Eenmaal op de kant wordt de vis voorzichtig onthaakt. De haak zit keurig voor in de bek van de barbeel, alles staat goed afgesteld zo te zien. De vis meet 62 cm. Na wat foto’s in dit mooie landschap genomen te hebben gaat de vis weer terug de stroming in. En dat alles na een kwartiertje vissen. Phoeh…. Even bijkomen.

Herfst pracht


Op een enkele tik op de top na, wat ook een blad kan zijn, blijft het lang stil. Ondertussen komen diverse wintergasten eens langs voor een kort bezoek, roodborstje, vele ganzen, winterkoninkje De tijd kabbelt, net als het water, langzaam voorbij. Inmiddels nadert de klok de 2uur, langzaam tijd om in te gaan pakken. Nog even rustig zitten genieten van het landschap. Bammmm… de hengel wordt weer bijna uit de steun gerukt, ik zit er nu gelukkig naast. In een flits grijp ik de hengel De vis neemt direct een lange run. Ongetwijfeld een flinke barbeel. De hengel heeft gelukkig genoeg ruggengraat om de vis te stoppen. Na nog enkele uitvallen komt ook deze barbeel langzaam richting het net.

In het net zie ik het al, een mooie volgegeten barbeel bijna klaar voor de winter. Op de kant wordt de vis snel van het haakje ontdaan. Even het meetlint erlangs wat aangeeft dat de vis 73 cm. Meet. Nog even deze krachtpatser bewonderen. Nog wat foto’s en ook deze vis gaat weer terug de stroming in.
Wat een dag! Kort maar hevig.

Wie het laatst lacht.....

Voor het eerst dit jaar weer eens achter de barbeel aan geweest in Limburg. Gebroken ribben veroorzaakt door een val tijdens het vissen, drukte op het werk en een langdurige verkoudheid hielden mij lange tijd van de waterkant. Deze sessie verliep overigens ook niet geheel zonder slag of stoot. Vele muggen en vliegen teisterden mij, ondanks dat ik goed met Deet ingesmeerd was. Onhoudbare barbelen welke na uren op een beet wachten onverwacht de hengel uit de steun trokken en als een ongeleid projectiel onder een obstakel doken, mij gefrustreerd achterlatend. En niet te vergeten de woeste ogen die in het licht van mijn hoofdlamp oplichtten in het donker, maar, na nog eens goed turen, een paar koeien bleken te zijn. Een groene specht die om al mijn missers hard moest lachen. Uiteindelijk kwam alles goed en ging ik met een tevreden gevoel en met een "big smile" huiswaarts.

Na een pittige dril welke op een "tug of war"leek kwam uiteindelijk deze schitterende barbeel op de kant. Een dag eerder moest ik het onderspit delven en ging een barbeel er als een stoomtrein van door.

Een klassieke centrepin uit de zestiger jaren, de Speedia wide drum centrepin.

73 cm. brute kracht,

Op een andere stek in een ander water. Met regelmaat een 10 tal maden op een goede stek voeren leverde eerst een tiental kleine vissoorten op zoals alver, baars, blankvoorn, kopvoorn. Toen werd het even stil, vervolgens kwamen er in korte tijd 2 schitterende barbelen op de kant.

Een barbeel van 62 cm, welke een 3 tal maden, al trottend over de stek aangeboden, niet kon weerstaan.

De bonte specht zwijgend achterlatend in de hoge bomen, ging ik als laatste lachtend huiswaarts.

Autumnus barbus barbus

Een prachtige herfst barbeel van 66 cm.

De Romeinse goden zijn mij goed gezind als ik aankom op mijn visstek vroeg in de ochtendschemer. Venus, Mars en Jupiter vormen een mooie samenstand in de schemering en houden een wakend oog over mij in dit landschap waar twee millennia geleden de Romeinen hun sporen nalieten. De geur van rottende bladeren hangt in de ochtendnevel. De herfst is in volle gang. De hersfstormen en regenval blijven echter nog uit. Het beloofd, zoals als de afgelopen dagen, weer een prachtige dag te worden. Dat laatste kon wel eens roet in het eten werpen. De afgelopen tijd weinig regen gevallen, het water in het riveirtje staat laag, er staat weinig stroming, het water is helder en de zon gaat flink schijnen. Al met al gaat het een uitdaging worden om een barbeel te vangen.

De Speedia wide drum centrepin.

Aangekomen op de visstek begint het bekende ritueel.De gekiemde hennep wordt met de baitdropper op de voerstek gedropt.Om de stek nog wat aantrekkelijker te maken gaan er ook nog een paar baitdroppers gevuld met maden op de stek. Nog een baitdropper met hennep op de stek en.....een enorme klap en kolk achter de baitdropper. Wat nu??..een grote snoek zag een lekkere snack in mijn baitdropper, het moet niet gekker worden.

Een met hennep gevulde baitdropper.

De Harrison hengel wordt opgetuigd, de onlangs aangeschafte Speedia wide drum centrepin wordt in stelling gebracht. Vanwege de niet al te sterke stroming probeer ik het aas met een 1 Oz loodje op zijn plaatst te houden, een beetje over de bodem rollen mag best. De lengte tussen het lood en de haak houdt ik rond de meter, zodat het aas wat rond kan dwarrelen over de bodem om zo een barbeel tot aanbijten uit te lokken. Het aas, een 8mm DSK barbel special pellet gaat op de hair, de haak wordt volgeprikt met maden. Het aas gaat te water, de hengel wordt in stelling gezet. Gelukkig is het bijna windstil en drijven er hierdoor nog niet al te veel bladeren in het water welke in de lijn kunnen blijven hangen.

Herfst.

Het eerste uur strijkt voorbij, geen aanbeet geen tikken op de top. De ochtend mist lost langzaam op en de natuur komt tot leven. Ik haal de hengel binnen om het aas te bekijken, de maden zijn eraf. Mogelijk wat kleine vis die het op de maden voorzien hadden. Nieuwe pellet op de haak en verse maden erop. Nu zie ik waarom de maden van de haak zijn. Ik vis met een weerhaakloze haak. Mogelijk straks een exemplaar met weerhaak aanknopen. Ik werp weer in, het loodje met aas zoek zijn weg over de bodem. Dan als het loodje nog maar net stil ligt een ruk op de hengeltop...een blad?? Nog een hardere ruk..ik sla aan..direct volgt een kromme hengel en een lange run onder een overhangende boom. Rustig blijven, de vis voorzichtig uitdrillen. Nog een paar runs volgen, maar langzaam maar zeker komt de vis ...een barbeel zie ik met vreugde... naar het net. Onder de hengeltop onderneemt de barbeel nog enkele vluchtpogingen maar helaas voor de barbeel...ik win!

Een geschenk van de Romeinse goden

Het is een prachtige goed doorvoede barbeel, klaar voor de winter. Ik onhaak de vis en zie tot mijn schrik dat de weerkhaakloze haak al gelost heeft. De vis heeft een lengte van 66 cm en na wat foto's genomen te hebben gaat deze weer terug zijn domein in.
Ik voer nog wat hennep en maden en vis weer door. Ik verspeel na een korte dril nog een vis, daarna blijft het stil. Het gaat waaien en het begint bladeren te regenen, de vis omstandigheden worden er niet beter op. Ik ga weer richting het Westen des lands de Romeinen achterlatend, hun goden waren mij deze keer goed gezind.

Het begon bladeren te regenen

A bar of gold.

A bar of gold.

Vandaag weer eens een dag in het Zuiden des Lands doorgebracht in de hoop een barbeel te vangen. De verwachtingen waren hoog gespannen vanwege de regelval van gisteren avond. Om 10 uur kwam ik pas aan op de beoogde stek. Veel later dan gebruikelijk maar het was een combie rit geworden naar Limburg, met een tussenstop bij het Outlet Center. Nog maar net mijn spullen neergezet of ik wordt al aangevallen door de regendazen. Wat een irritante insekten zijn dat. Direkt mijn eigen goed ingesmeerd met insektenwerend middel. We gaan verder. De nodige gekiemde hennep wordt op de stek gedropt, een blokje kaas gaat aan de haak en wachten maar op die eerste aanbeet. Helaas die aanbeet laat lang op zich wachten. Paar keer bijgevoerd met hennep, maar geen verlossende kromme top. Jammer maar helaas. De match hengel erbij gepakt om zo trottend een broodvlok aan te bieden om zo een geinteresseerde vis te vangen.

Een mooie blankvoorn gevangen op een vlok wittebrood.

Al snel weet ik een prachtige blankvoorn te vangen als pleister op den wonde. Barbeel is toch het beoogde doel van vandaag. Wat nu, andere kaas aan de haak....geen resultaat... een blik mais op de stek en later hiermee gaan vissen als haakaas....geen resultaat. Dan vind ik nog een bakje met Sonubaits 8mm Crab Pellet O'S in mijn voer emmer. Twee stuks op de hair gezet. En een 10-tal pellets bijgevoerd..afwachten maar. Ondertussen nog wat trotten om mogelijk een kopvoorn te vangen. In mijn ooghoeken zie ik mijn hengeltop terugveren. Hmmmm toch maar even ophalen voor inspectie van het haakaas, wat verdwenen blijkt te zijn. Tweede poging met dit aas dan maar. De klassieke aassoorten als smak en kaas bekoren mij het meest, maar een vis in het net is toch heel wat waard. Dan opeens een harde ruk op de hengeltop, direkt zit mijn hand geklemd om de hengelgreep en duim op de centrepin. Direkt nog een keihard ruk op de top. Ik sla aan, meteen gaat de hengel in gevechtsstand en de Rapidex centrepin giert het uit. Geweldig, wat een vechtersbaas aan de andere kant.

Prachtige barbeel welke de RapidexII centrepin flink aan het werk zette.

De vis, een barbeel, blijft lang diep in het water vechten. Dan, na de nodige bloeddrukvehoogende runs, komt de vis het net in. Een prachitg goud gekleurde slanke barbeel. Voorzichtige onthaken, de rolmaat geeft 73 cm aan wat een vis. Vervolgens snel enkele foto's maken zodat de vis zijn vrijheid weer kan krijgen.
Een 2e barbeel laat zich niet meer strikken die middag, tijd om weer naar het Westen des Lands te vertrekken.

Geduchte conculega.

Prachtig gekleurde brutale baars
Gisteren avond en vandaag mijn geluk in de wonder schone Limburge beken weer eens beproeft. Raar om te zeggen, maar helaas bleven de voorspelde regen en onweersbuien uit. De beken kabbelden nu rustig voort, lage waterstand, weinig stroming. De wolken pakten zich s àvonds wel samen en er vielen wat spetters regen uit, maar dit veroorzaakten niet bepaald een verandering in de beek. Toch, zoals een echt visser beaamt, vol blijven houden. De beoogde en bevoerde stek voor een paar uur bevist, maar helaas geen actie. Toen met een stroomdobber 2bb en een 2 tal wormen op de haak het nog geprobeerd op een stekje, vlak onder de kant maar waar het wel diep en uitgesleten is. De wormen zijn nauwelijks uit zicht verdwenen of de dobber verdwijnt al. Beet, een mooie baars komt naar de oppervlakte en...los. Hmmm, snel een verse worm aan de haak prikken je weet maar nooit. Wederom duikt de dobber snel weg en...mis. Drie maal scheepsrecht en jawel, bij de derde aanbeet komt een mooie baars op de kant. Prchtig gekleurd, een plaatje. Terug naar mijn slaapverblijf voor deze nacht. Het regent nu lekker maar of het genoeg is?
De andere ochtend in alle vroegte naar de andere beek. Eerst een hennep tapijt met behulp van de baitdropper op de bodem leggen. Even alles tot rust laten komen, waaronder mijzelf, dan zorgvuldig een blokje kaas op de haak monteren. De montage ingeworpen en afwachten maar. Al snel komt een tik op de hengeltop, gespannen wachten op de rest wat komen gaat....Niets dus, het blijft stil. Kwartier, half uur, inmiddels bijna anderhalf uur later en nog steeds niets.

Een puntgave barbeel van 60 cm.
Dan, uit het niets een keiharde aanbeet. Barbeel! De hengel gaat vervaarlijk krom, maar de Harrison en centrepin weten de uitvallen makkelijk te pareren. Even later gleidt een mooie puntgave barbeel het net in. Snel wat foto`s maken, de rolmaat geeft 60 cm. aan. De barbeel krijgt zijn vrijheid weer. Afwachten wat de stroming nog meer voor mij in petto heeft. Het werd wachten en wachten met maar af en toe wat tikjes op de top. Tijd voor onderzoek. Gewapend met hengel, net en wat voer op zoek naar barbeel.

Een schitterende ijsvogel op zijn visstekkie.
Na een paar minuten vind ik de oorzaak van mijn tegenvallende vangsten al. Er zit nog iemand te vissen een conculega e niet de minste. Ik loop in groene kleding om niet op te vallen. En die andere...die die zit daar met een hemelsblauwe jas met knal oranje accenten te vissen. En nog vangen ook. Maar deze conculega mag zo veel vissen als hij/zij wilt Het betreft een ijsvogel! En niet een die bij de eerste de beste beweging wegvliegt, maar een die rustig blijft zitten, even naar mij kijkt en verder gaat vissen. Geweldig! Een prachtige ervaring om zo een ijsvogel enige tijd van dichtbij te werk te zien gaan. Dit soort dingen maakt de beleving van het vissen nog mooier.

Ochtendschemering

Barbeel 69 cm. de tweede van de ochtend

Lang naar uitgekeken, maar vandaag was het zover, een trip naar Limburg staat in de agenda, met als doel barbeel en-of kopvoorn te vangen. Helaas dreigt een zomer griep roet in het eten te goeien. Als de wekker s,nacht om 2.15 uur gaat keert mijn maag zich bijna om. Wat nu....rustig op bed blijven zitten en na een minuut of 10 moed verzameld en inpakken, wegwezen!

Ochtendschemering.

De reis verloopt zeer spoedig, toch maar een beetje gas erbij want als ik voorbij Eindhoven ben zie ik het wat schemeren. Om 5 uur parkeer ik mijn auto, de sterren schitteren nog aan de hemel. Spullen pakken, hoofdlamp op en... een lichte hartklopping doet zich voor. Twee grote ogen staren mij aan vanuit de duisternis, het licht van de hoofdlamp valt precies in de ogen van een...kat.pffff. Een duister figuur(Ik dus), baant zich in de ochtendschemering een weg naar zijn visstek, bepakt en bezakt met een hoofdlamp op.
Op de visstek aangekomen, wordt de hengel, baitdropper en een emmer gekookte hennep in stelling gebracht. Om een denkbeeldig hennep tapijt op de bodem te leggen laat ik een 10-tal gevulde baitdroppers te water. Vervolgens even rust nemen, wat drinken, de haak zorgvuldig aanknopen en na 20 minuten eens een poging wagen.

Barbeel 67 cm.op de centrepin en Harrison Torrix 1 3/4 lb hengel

In de ogen van Engelse barbeelvisser wordt er waarschijnlijk hoofdschuddend gereageerd. Van wat ik lees, blijven zij een halve dag voeren alvorens te gaan vissen.
Het blokje oude kaas gaat te water en ik zit achter mijn hengel. De top is al goed zichtbaar in de schemering en....direkt al een harde tik op de top gevolgd door een nog harde tik! Binnen 1 minuut sta ik een barbeel te drillen, de centrepin geeft spaarzaam lijn. Zo te voelen is de vis in topvorm. Na een paar minuten weet ik met de Harrison Torrix 1 3/4 lb hengel de vis uit te drillen. Meteen de eerste vis op dit winter zelfbouw project. Ik schuif het net onder een slanke, maar van gezondheid blakende barbeel. De vis meet 67 cm, snel wat foto`s maken. De vis terugzetten en meteen weer bijvoeren met de baitdropper. En dat alles al voor zonsopkomst!

Een hommel is druk bezig.

Als ik het aas weer inwerp blijft het druk onder water op de voerstek, vele tikken op de top maar geen goede aanbeten. Ondertussen komt op zijn gemak een bever langzwemmen alsof dit de gewoonste zak van de wereld is. Even daarna zit er een zeldzame bruine glazenmaker op mijn hengel. Het kan allemaal hier.
Na een uur is het weer raak, een harde tik ik sla, geen barbeel maar...brasem. Dit verklaard een hoop. Weer verder vissen en voeren. Er volgt nog een brasem, dan blijft het lange tijd stil. Dan, rond half 10, slaat mijn hengel opeens dubbel, uit het niets. Na een stevige dril komt de tweede barbeel van deze prachtige dag boven water. Deze meet 69 cm eveneens slank, mogelijk nog door het koude voorjaar.
Later nog met wat maden al trottend wat kleine vissoorten gevangen, alver, blankvoorn , serpeling en een kopvoorntje. Al met al een prachtige dag ondanks een griepje.