Tropenrooster

Een spierbundel van 73 cm en 3.4 kg.

Onlangs nog in het Zuiden des Lands op barbeel wezen vissen. Het zou de zoveelste zomerse dag worden. De echte hitte werd al voorspeld voor de komende week met temperaturen tot tegen de 40C. De wekker liep om 4.15 af, om zo vanuit het hotel snel op de visstek te kunnen komen zonder een lange reis te hoeven maken, verder is het in de vroege ochtend nog niet zo warm. Een soort van tropenrooster.
In de ochtend schemering vlogen de vleermuizen rakelings langs en zocht een uil zijn slaapplaats op. Op de stek aangekomen met behulp van de baitdropper het nodige aan voer in het water gedropt. Vervolgens het aas monteren, inwerpen en het aas op zijn plaats laten komen. Grrr mislukt, de boily ligt niet op de voorziene plaats. Ik herhaal de procedure. Nu eerst wat eten en drinken en even van de rust genieten. Nu het lichter wordt is het pas goed te zien hoe droog en dor alles is door de langdurige warmte en gebrek aan regen van betekenis.

Droog en door was het in het veld en het zou nog erger worden....

In m'n ooghoeken zie ik een tik op de hengeltop, gevolgt door nog enkele tikken. Mijn hand zweeft bij de hengel. Maar het gaat niet door, waarschijnlijk kopvoorn of brasem. Af en toen wat pellets op de stek bijvoeren om zo de vis geinteresseerd te houden. Wederom enkele harde felle tikken op de top, maar de beet zet helaas niet door.
Voor de zekerheid ingehaald en een nieuwe gekneusde boily en een pva zakje gevuld met gekneusde boilys ingeworpen. In de verte luiden de kerkklokken 7 uur. De tijd vliegt. Af en toe nog een tik op de top maar nog geen..... Plotseling giert de Speedia widedrum centrepin het uit. In een reflex sla ik aan en sta meteen met een diepbuigende hengel. De barbeel, onmiskenbaar, gaat uiteraard daar na toe waar ik deze liever niet zie. Gelukkig heeft de Harrison Torix genoeg ruggegraat om de barbeel van de gevaarlijke obstakels weg te houden. Na een korte dril komt glijdt de barbeel het net in. Zo te zien toch een stuk groter als dat ik had gedacht. Meten en wegen wijst aan dat de barbeel 73 cm meet bij een gewicht van 3.4 kg. Hierna volgt er weinig actie meer, een kraakheldere lucht, oplopende temperaturen, ik hou het voor gezien!
De week na deze vangst liepen de temperaturen tot ruim 38 graden op!

Zonder morren.

Ik mag niet klagen, een prachtige barbeel van 74 cm. in krap 2 uur vissen.

Afgelopen zaterdag naar Roermond geweest om te winkelen, althans, de dames afzetten bij het winkelcentrum en ik...ik had mijn Hardy Marksman Specimen Avon Smuggler 11"6" in de auto meegenomen. Verder nog een zak met een mix van diverse pellets, het hoog nodige aan klein materiaal en mijn trouwe Speedia widedrum centrepin. Na een half uur rijden op de stek aangekomen meteen de nodige pellets in het water gedropt. Na het eerste uur wat kleine tikken op de top gehad te hebben (kopvoorn?) Het aas verwisseld voor 3 kleine pellets op een lange hair. Het liet niet lang op zich wachten of de hengel werd bijna uit de steun gerukt. Na een pittige dril waarbij de barbeel mij alle gevaarlijke hoeken van de stek liet zien, kwam deze toch moegstreden boven water, klaar om geland te worden.
Na wat foto;s genomen te hebben ging de telefoon al snel met de vraag of ik tassen komen komen dragen, wat ik na deze schitterende vangst uiteraard zonder morren gedaan heb.

De herfst laat zich eindelijk voelen.

Een klassiek plaatje
Na een lange warme tot hete nazomer begint dan nu eindelijk de herfst. Het is een stuk frisser met een noordwesten wind. Bepakt en bezakt op weg naar mijn favourite stek om proberen een zeelt te vangen. De klassieke uitrusting bestaat uit een Mordex Royal Seal Split Cane hengel , een improved Speedia narrow drum centrepin, eigenbouw pennetje en een Drennan Super Specialist nr, 8 haak. Het aas, een bak wormen. Op de stek aangekomen een beetje angstig naar de lucht gekeken, donkere wolken pakken zich samen en er vallen wat spetters. De angstige blik veranderd in een lach er er zich recht over mijn viswater een regenboog ontstaat, dat belooft wat goeds.

Mooie herfst zeelt
Een paar handjes gemixte pallet gaan het water in om de vis op de stek te krijgen. Al snel verschijnen er wat belletjes aan de oppervlakte, maar een aanbeet blijft nog uit. Ik haal eens om, grrrr… een stuk afgestorven waterplant komt mee omhoog. Nog maar eens opnieuw ingooien richting een bedje waterlelies Er is inmiddels gezien de wolk fijne belletjes zeelt op de stek verschenen.De spanning stijgt Langzaam zakt de eigenbouw pen weg. Ik tik aan aan en het oude bamboe wordt krom getrokken. De Speedia centrepin ratelt luidruchtig als deze lijn afgeeft, aan de andere kant van de lijn bokst een zeelt.

Zou er wat moois op mij wachten aan het einde van de regenboog?

Even later ligt er een prachtig bronsgroene/gouden zeelt op de mat . Een schitterende vis, snel wat foto’s nemen en de zeelt weer zijn vrijheid geven.
Een hand voer en een handje wormen gaan op de stek. Even later glijdt de pen langzaam over het wateroppervlak een metertje naar rechts. Toch maar aantikken. Geen zeelt, dat voel ik al snel. Wat dan, grote brasem, karper….. Nee maar, het blijkt een mooi formaat snoek te zijn welke blijkbaar een trosje wormen niet kon weerstaan als ontbijt. Eenmaal op de kant meet de snoek 70 cm, de vis is netjes in de zijkant van zijn bek gehaakt. Snel weer terug het water in, want ik zie in mijn ooghoeken nog wat belletjes.

Deze snoek kon de wormen snack niet weerstaan


De haak opnieuw beaast met de nodige wormen. De, naar hoogste waarschijnlijkheid, zeelt produceert wat belletjes richting het wateroppervlak, een meter van mijn pen. Tegelijkertijd glijd de pen weg.

Een klassiek aas voor de zeelt
Wederom dient zich een zeelt aan de andere kant van de lijn aan. Blijkbaar 2 zeelten op de stek. Deze zeelt knokt nog wat harder als de eerste, eenmaal op de kant is deze vis ook wat groter, rond de 45 cm. Snel nog een foto’tje en ook deze beauty kan weer terug het water in. Wat een heerlijke ochtend!

Autumnus barbus barbus

Een prachtige herfst barbeel van 66 cm.

De Romeinse goden zijn mij goed gezind als ik aankom op mijn visstek vroeg in de ochtendschemer. Venus, Mars en Jupiter vormen een mooie samenstand in de schemering en houden een wakend oog over mij in dit landschap waar twee millennia geleden de Romeinen hun sporen nalieten. De geur van rottende bladeren hangt in de ochtendnevel. De herfst is in volle gang. De hersfstormen en regenval blijven echter nog uit. Het beloofd, zoals als de afgelopen dagen, weer een prachtige dag te worden. Dat laatste kon wel eens roet in het eten werpen. De afgelopen tijd weinig regen gevallen, het water in het riveirtje staat laag, er staat weinig stroming, het water is helder en de zon gaat flink schijnen. Al met al gaat het een uitdaging worden om een barbeel te vangen.

De Speedia wide drum centrepin.

Aangekomen op de visstek begint het bekende ritueel.De gekiemde hennep wordt met de baitdropper op de voerstek gedropt.Om de stek nog wat aantrekkelijker te maken gaan er ook nog een paar baitdroppers gevuld met maden op de stek. Nog een baitdropper met hennep op de stek en.....een enorme klap en kolk achter de baitdropper. Wat nu??..een grote snoek zag een lekkere snack in mijn baitdropper, het moet niet gekker worden.

Een met hennep gevulde baitdropper.

De Harrison hengel wordt opgetuigd, de onlangs aangeschafte Speedia wide drum centrepin wordt in stelling gebracht. Vanwege de niet al te sterke stroming probeer ik het aas met een 1 Oz loodje op zijn plaatst te houden, een beetje over de bodem rollen mag best. De lengte tussen het lood en de haak houdt ik rond de meter, zodat het aas wat rond kan dwarrelen over de bodem om zo een barbeel tot aanbijten uit te lokken. Het aas, een 8mm DSK barbel special pellet gaat op de hair, de haak wordt volgeprikt met maden. Het aas gaat te water, de hengel wordt in stelling gezet. Gelukkig is het bijna windstil en drijven er hierdoor nog niet al te veel bladeren in het water welke in de lijn kunnen blijven hangen.

Herfst.

Het eerste uur strijkt voorbij, geen aanbeet geen tikken op de top. De ochtend mist lost langzaam op en de natuur komt tot leven. Ik haal de hengel binnen om het aas te bekijken, de maden zijn eraf. Mogelijk wat kleine vis die het op de maden voorzien hadden. Nieuwe pellet op de haak en verse maden erop. Nu zie ik waarom de maden van de haak zijn. Ik vis met een weerhaakloze haak. Mogelijk straks een exemplaar met weerhaak aanknopen. Ik werp weer in, het loodje met aas zoek zijn weg over de bodem. Dan als het loodje nog maar net stil ligt een ruk op de hengeltop...een blad?? Nog een hardere ruk..ik sla aan..direct volgt een kromme hengel en een lange run onder een overhangende boom. Rustig blijven, de vis voorzichtig uitdrillen. Nog een paar runs volgen, maar langzaam maar zeker komt de vis ...een barbeel zie ik met vreugde... naar het net. Onder de hengeltop onderneemt de barbeel nog enkele vluchtpogingen maar helaas voor de barbeel...ik win!

Een geschenk van de Romeinse goden

Het is een prachtige goed doorvoede barbeel, klaar voor de winter. Ik onhaak de vis en zie tot mijn schrik dat de weerkhaakloze haak al gelost heeft. De vis heeft een lengte van 66 cm en na wat foto's genomen te hebben gaat deze weer terug zijn domein in.
Ik voer nog wat hennep en maden en vis weer door. Ik verspeel na een korte dril nog een vis, daarna blijft het stil. Het gaat waaien en het begint bladeren te regenen, de vis omstandigheden worden er niet beter op. Ik ga weer richting het Westen des lands de Romeinen achterlatend, hun goden waren mij deze keer goed gezind.

Het begon bladeren te regenen

De centrepin nader bekenen

Het jaar 2015 is al weer even bezig, maar het huidige weer lokt mij nog niet erg naar de waterkant om een vis proberen te vangen. Dan maar eens wat over het gebruikte materiaal schrijven.

J.W young & Sons Rapidex II centrepin

Zoals jullie lezers wel merken ben ik een liefhebber van het vissen met een centrepin in plaats van een molen. Deze voorliefde is destijds ontstaan door de serie a Passion for Angling met als hoofdrol spelers Chris Yates en Bob James. Tijdens de aflevering “Mid winter Madness” zag ik hen vissen met een soort reel op een stromend riviertje the Kenneth. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Ik zou ook op deze manier gaan vissen. Centrepin aangeschaft, een J.W young & Sons Rapidex II, kostte destijds maar F280,- Effijn ik had de begeerde centrepin maar wist niet goed wat ik er mee aan moest, uiteindelijk maar verkocht. Stom achteraf gezien, maar het is niet anders.
Door de jaren heen veranderde mijn visserij en ik ging meer op de rivieren vissen, met name de Oude Maas, stromend water dus. . De centrepin kwam weer in het vizier. Via Marktplaats voor een prikkie van €50 een Okuma Aventa centrepin gekocht. Een heel ander soort centrepin. Gelagerd, gefreesd uit aluminium.Loopt als een zonnetje,maar met een uitstraling van niets. Groot pluspunt is dat zelfs met een hele lichte stroming van het water geeft deze centrepin pin al lijn af. Het nadeel vindt ik persoonlijk het ontbreken van een lijnvenster. Langs de Oude Maas staat er vaak behoorlijk veel wind, hierdoor gebeurde het regelmatig dat de lijn van de drum van de centrepin afwaaide. Met alle gevolgen van dien. Om dit op de lossen heb ik deze centrepin voorzien van een lijnvenster. Hierdoor blijft de lijn netjes op de drum zitten ook tijdens sessies met veel wind.

De Okuma Aventa centrepin

Ik kreeg de smaak van het vissen met de centrepin te pakken. Via een bevriend visser een andere Young$Sons Rapidex 2 centrepin weten te bemachtigen voor een heel schappelijke prijs. Dit was toch meer wat ik zocht. Klassieke uitstraling, spinnende weliswaar niet eindeloos als de Okuma maar dit hoefde niet. Dit type centrepin is een true pin. Deze centrepin pin is niet gelagerd maar draait op de nauwkeurig gedraaide as en bus. Ik wilde deze voor zeelt en karper gaan inzetten. En met succes. Menige vis heeft deze centrepin laten krijsen.

Creel, splitcane rod, centrepin....traditional angling tackle.


Hardy bracht vervolgens een nieuwe serie centrepins uit. Via via ook deze Hardy Conquest aangeschaft. Een pin die van alles wel en niet heeft. Een redelijk klassieke uitstraling. Niet gelagerd, een zgn. true pin. Met een plastic mechanisme voor de ratel...pfff. We hebben het over Hardy wel te verstaan. Al met al toch een fijne centrepin waar diverse grote barbelen en windes mee gevangen zijn.

De Hardy Conquest centrepin

Op internet veel gelezen over het vissen met de centrepin in Engeland, al waar dit veel meer gemeengoed is. De Speedia centrepin werd regelmatig genoemd. Mijn eigen in deze centrepin verdiept en achter dit type/merk zit echt een hele geschiedenis.De eerste types dateren vanuit de jaren 50 tot de laatste types begin jaren 80. Diverse types zijn door de jaren heen gemaakt. Na verscheidene malen op Ebay geboden te hebben en achter het net gevist te hebben had ik eindelijk toch een mooie Speedia tegen een evenzo mooie prijs te pakken. In “mint state” hmmm bij aankomst in Nederland bleek de Speedia in “mint state”gebracht te zijn met een kwast verf. Na alle verf verwijderd te hebben en deze opnieuw netjes van een zwarte laklaag voorzien te hebben was het een prachtige centrepin. Een centrepin met een echte klassieke uitstraling en die tevens liep als een zonnetje. Vele vissen in allerlei formaten zijn gevangen met diverse hengels. De Speedia narrow drum centrepin, een echt werkpaard. Mogelijk dat ik nog eens een wide drum aanschaf voor de karper en barbeel.

De Speedia narrow drum centrepin

De vitrine kast was nog niet vol, via Ebay een bod gedaan op 3 stuks centrepin. Een gok want geen van alle was in werkende staat. Na een dag knutselen had ik een Young &Sons Seldex uit 1958 weer geheel werkend gekregen. Een hele sterke wide drum centrepin welke niet minuten lang spint maar wel bestand is tegen een zware dril.
Zoals je kunt lezen is het vissen met de centrepin niet langer beperkt gebleven bij mij tot het vissen op kabbelende stroompjes in het Zuiden des lands maar wordt de centrepin algemeen ingezet bij mijn visserijen.

Op een mooie Pinksterdag........

Met de Pinksteren was het hier prachtig weer om te vissen.Daar dan ook maar gebruik van gemaakt en enkele prachtige vissen weten te vangen.

Een schitterende schubkarper van 83 cm en 22 pond welke een bosje wormen niet kon weerstaan en vervolgens de Speedia centrepin volop werk gaf, was de hoofdprijs van dit mooie Pinkster weekend.

Uitgeteld in het net.

Twee prachtige zeelten welke de gepresenteerde wormen eveneens niet konden weerstaan.

Zelfgebouwde pen gemaakt van een zwanenveer.

Mijn uitzicht s'morgens vroeg.

Zomervakantie!

Twee weken vakantie gehad, nu weer aan het werk. Ondanks wat blessure leed kijk ik toch terug op diverse moeie vangsten van tijdens deze vakantie periode.

Om te beginnen stond een weekje Limburg op het program, om daar achter de barbeel, kopvoorn en andere vreemde kostgangers voor mij als westerling te gaan. Helaas, de barbeel liet zich niet zien, de kopvoorn liet zich wel zien in hartje Valkenburg in de Geul.

Prachtig weer, lage waterstand, helder water niet bepaald gunstig voor een goede vangst, maar wel heerlijk vakantie weer!

Enkele keren wezen trotten met maden of een levendige worm. Dit leverde wel een kopvoorntje, grondel, serpeling, blankvoorn, pos en alver op. Geen grote vangsten maar toch leuk om mij weer de vraag te stellen wat er na een nieuwe drift gehaakt is.

Weer thuisgekomen eerst een paar dagen m`n knie tot rust laten komen. In de loop van de week bij windstil weer eens naar de Oude Maas gegaan om daar te gaan trotten bij afgaand tij. Helaas waren alle maden gecasterd, dus overgeschakeld op een worm. Hier waren de aanwezige vissen niet vies van. In korte tijd 2 flinke windes gevangen en als toegift zowaar een roofblei van welgemeten 51 cm. De rooblei gaf wel een stuk meer tegengas als de winde bij gelijk format.

Vervolgens nog enkele malen naar het meertje geweest. Vele vele visjes hebben mijn aas, de worm, te grazen genomen.

Toch kwamen er diverse schitterende vissen in het net,met name de zeelten waren schoonheden, die oude brasem van 60 cm. en niet te vergeten die voorn van formaat.

De Erik Terluin Avon splitcane hengel in combinatie met de recent aangeschafte Speedia centrepin hielden dapper stand tegen die knokkers van zeelten.

Ijsvogel, sperwer, ree, beekjuffer, naaktslak, noem maar op en niet te vergeten ...mijn allerbeste vismaat, mijn vrouw, allen kwamen zij langs om mij te vergezellen tijdens mijn visavonturen en waren uiteraard welkome gasten....bedankt allemaal!