A bar of gold.

A bar of gold.

Vandaag weer eens een dag in het Zuiden des Lands doorgebracht in de hoop een barbeel te vangen. De verwachtingen waren hoog gespannen vanwege de regelval van gisteren avond. Om 10 uur kwam ik pas aan op de beoogde stek. Veel later dan gebruikelijk maar het was een combie rit geworden naar Limburg, met een tussenstop bij het Outlet Center. Nog maar net mijn spullen neergezet of ik wordt al aangevallen door de regendazen. Wat een irritante insekten zijn dat. Direkt mijn eigen goed ingesmeerd met insektenwerend middel. We gaan verder. De nodige gekiemde hennep wordt op de stek gedropt, een blokje kaas gaat aan de haak en wachten maar op die eerste aanbeet. Helaas die aanbeet laat lang op zich wachten. Paar keer bijgevoerd met hennep, maar geen verlossende kromme top. Jammer maar helaas. De match hengel erbij gepakt om zo trottend een broodvlok aan te bieden om zo een geinteresseerde vis te vangen.

Een mooie blankvoorn gevangen op een vlok wittebrood.

Al snel weet ik een prachtige blankvoorn te vangen als pleister op den wonde. Barbeel is toch het beoogde doel van vandaag. Wat nu, andere kaas aan de haak....geen resultaat... een blik mais op de stek en later hiermee gaan vissen als haakaas....geen resultaat. Dan vind ik nog een bakje met Sonubaits 8mm Crab Pellet O'S in mijn voer emmer. Twee stuks op de hair gezet. En een 10-tal pellets bijgevoerd..afwachten maar. Ondertussen nog wat trotten om mogelijk een kopvoorn te vangen. In mijn ooghoeken zie ik mijn hengeltop terugveren. Hmmmm toch maar even ophalen voor inspectie van het haakaas, wat verdwenen blijkt te zijn. Tweede poging met dit aas dan maar. De klassieke aassoorten als smak en kaas bekoren mij het meest, maar een vis in het net is toch heel wat waard. Dan opeens een harde ruk op de hengeltop, direkt zit mijn hand geklemd om de hengelgreep en duim op de centrepin. Direkt nog een keihard ruk op de top. Ik sla aan, meteen gaat de hengel in gevechtsstand en de Rapidex centrepin giert het uit. Geweldig, wat een vechtersbaas aan de andere kant.

Prachtige barbeel welke de RapidexII centrepin flink aan het werk zette.

De vis, een barbeel, blijft lang diep in het water vechten. Dan, na de nodige bloeddrukvehoogende runs, komt de vis het net in. Een prachitg goud gekleurde slanke barbeel. Voorzichtige onthaken, de rolmaat geeft 73 cm aan wat een vis. Vervolgens snel enkele foto's maken zodat de vis zijn vrijheid weer kan krijgen.
Een 2e barbeel laat zich niet meer strikken die middag, tijd om weer naar het Westen des Lands te vertrekken.

Oude tijden herleven....

De inspanning beloond, een schubkarper van 83 cm en 24 pond.

Laatst zat ik mijn oude visdagboek weer eens door te bladeren. De vangst bestond vrijwel uitsluitend uit karper. De meeste vissen gevangen met een pennetje onder het kantje, de manier waarop ik het liefst vis. Oude tijden herleven in mijn gedachten. Karpers werden wel gevangen de afgelopen jaren maar als "bijvangst
Plan de campange gemaakt, materiaal aangepast en wat stekken uitgezocht.
Zaterdag ochtend 5 uur. Het belooft de warmste dag van het jaar te worden. Vroeg op, alleen het noodzakelijk aan materiaal mee en kijken of de karpers mij nog weten te vinden. Heel voorzichtig de stek benaderen en vlak onder het kantje een paar handjes voeren. Pauwpennetje op de juiste diepte instellen, rustig gaan zitten en afwachten maar. Na een half uur de eerste tekenen van leven, het pennetje schiet weg... hangen, een karper. De hengel gaat in gevechtshouding, de centrepin loopt en....los. Sodemieter..ik draai in, 2 schubben op de haak, valsgehaakte karper. Daar valt mee te leven. De stek is niet al te erg verstoord, paar handjes bijvoeren en weer rustig gaan zitten. Na een uurtje is het weer prijs. Vis op de stek. Al snel schiet de pen weer weg en ja hoor, wederom een karper gehaakt. Na een stevige dril komt de karper onder de kant en glijdt het net in. Gelukkig, ik ben het nog niet verleerd! De vis meet 78 cm en weegt 18 pond. Nog een poosje verder gevist, toen naar huis, voordat het echt warm werd en dat werd het. In de middag gaf de meter 35.4 graden aan.

s'Nachts wat regen en onweer met de bijbehorende afkoeling gehad. De andere dag toch maar weer vroeg op om nog een poging te wagen. Het zelfde ritueel herhaald zich. Het is heerlijk rustig zo vroeg in de ochtend. Met een luide fluittoon kondigd een ijsvogel zich aan, een blauwe flits scheert rakelinks over mijn hengeltop. Dan glijdt er een goudegele schim over mijn stek...karper. Een grote staart zwaait over de stek. Duim op de Young Rapidex II centrepin, hand om het kurk geklemd, spannend. Het pennetje gaan langzaam lopen over de stek.

De Young Rapidex II centrepin krijgt het zwaar te voorduren.
Met een ferme tik zet ik de haak, Een woeste run volgt en de karper is in no-time 30 meter verder. Pffff, dat wordt zweten. Een stevige van een minuut of 10 volgt. Zweet inmiddels op het voorhoofd, en dan moet ik het net nog tillen... Geweldig ! wat een mooie ochtend, de inspaning word beloond. Voorzichig de vis onthaken, even meten en wegen, 83 cm en 24 pond.

De Kers op de Limburgse vlaai.

Schitterende barbeel van 80 cm en 5.1 kg.

De afgelopen 3 dagen vakantie gehouden in het wonderschone Limburg. De weersvooruitzichten waren in tegenstelling tot de voorafgaande periode, uitstekend. Temperatuur rond de 25 graden en een enkele buitje verspreid over het land. Naast winkelen, wandelen, eten was het andere doel vissen. nkele keren per jaar trek ik naar het zuiden des lands om te vissen op barbeel en kopvoorn in de daar liggende al dan niet snel stromende beken en riviertjes. De Swalm, Roer, Geul en Grensmaas allen bevatten een al dan niet redelijke bezetting aan barbeel en kopvoorn. Het vangen van deze vissoorten is een tweede.

Ik probeer de vissen op een min of meer traditionele manier van vissen te vangen. Geen voerkorfen, geen pellets als aas, geen steunen die als afweergeschut opgesteld staan. De eerste dag, overdag uitgebreid gewinkeld en het nodige aan lekkers gegeten. Rond een uur of 5 richting de B&B om aldaar om te kleden, visspullen te pakken om vervolgens samen met mijn vrouw te gaan vissen. Het weer is heerlijk, een graad of 25 vrijwel windstil, bewolkt. Binnen een kwartier met de auto en vervolgens al lopend de nodige obstakels genomen te hebben, op de stek aangekomen. Het water stroomt rustig, gelukkig geen wildwaterbaan. Eerst maar met de baitdropper de nodige vers gekookte hennep op een paar vierkante meter droppen. Na dit gedaan te hebben de stek een half uurtje tot rust laten komen. Ondertussen een vers stukje pittig belegen kaas op de haak gemonteerd. Na dit gedaan te hebben voorzichtig naar de stek toe sluipen om de eventueel aanwezig vis niet te verstoren. Dan men een kort onderhands worpje het blokje kaas op de goede plaats in de stroming werpen zodat het blokje kaas vervolgens verleidelijk in het hennep bed komt te liggen. Althans, zo stel ik mij dat al fantaserend langs de waterkant voor.
Om 6 uur in de avond eindelijk gesetteld en ..... de enigste bui in Nederland hangt boven mijn hoofd en het begint te regenen. Lichte regen weliswaar, maar regenkleding moest opgezocht worden, tassen weer ingepakt, enz. Ik zet door regen of geen regen. Binnen enkele minuten volgen de eerste tikken al op de hengeltop. Een wat harde tik, ik sla, stom! Pas nog op een engels forum gelezen om niet de slaan op allerlei tikken op de top. Maar goed het is eenmaal gebeurt, haak opnieuw beazen, wat hennep op de stek en doorgaan, net als de regen. Na een paar minuten weer wat trillingen op de top, ik sta op scherp. Dan een harde ruk, ik sla aan en meten sta ik met een hevig kromme hengel. Barbeel en een grote zo te voelen. Direkt duikt de vis zijn schuilplaats onder de bomen in. Althans dat wordt geprobeerd, uit alle macht hang ik in de hengel, alles of niets wordt het. Met de centrepin wordt langzaam wat lijn ingewonnen, weer een harde run naar de overhangende takken. De aanval wordt weer gepareerd, langzaam wordt het gevecht nu meer in open water gevoerd. Mijn vrouw reikt het net aan en neemt de een hoop foto;s. Centimeter voor centimeter komt de lijn terug op de Rapidex centrepin, dan eindelijk is de vis klaar voor het net. Een grote vis zo te zien en te voelen in het net. De haak zit netjes voor in de lip. Dan gaat het meetlint langs de vis, 70... 75...80 centimeter meet deze vis. Nog groter dan de vis van een paar weken terug. De weegschaal blijft vervolgens steken op 5.1 kg. Snel neemt mijn vrouw een hoop foto;s zoals ik ze zelf met de zelfontspanner nooit zal kunnen schieten. Al snel gaat de machtige barbeel weer terug het stromende water in. Na even bijgekomen te zijn in het net, duikt de vis met enkele krachtige slagen de diepte in. Mij met een brede glimlach achterlatend.

Pittige dril!

Ondertussen regent het nog steeds een beetje, na deze barbeel volgt er nog een brasem en op wat wormen een dapper baarsje. Het is weer even enoeg voor vandaag , tijd om in de schemering terug naar de B&B te rijden. Dag 2, lekker uitgeslapen ontbeten om vervolgens een stukje te gaan wandelen in het dorp, het lijkt wel een spookdorp zo rustig is het er. Vervolgens gaat de reis weer naar de stad om met de vrouw weer uitgebreid te gaan winkelen. Ondertussen steeds nadenkend over de te volgens tactiek van deze avond. Het is weer prachtig weer met volop zon, wat wolken, een temperatuur van meer dan 25 graden. Aan het winkelen en eten inmiddels weer een eind gekomen en rond een uur of half 5 vertrekken wij weer richting het viswater. In min ooghoeken zie ik wat donkere wolken als ik mijn auto instap. Hmmmm een enkele verspreide bui. Nog niet bij het riviertje aangekomen begint het te onweren, hard te waaien en keihard te regenen. Het valt met bakken uit de lucht. Ik parkeer mijn auto tussen de akkers in en zie wat verzopen fietsers voorbij komen. Wat een weer, heel langzaam trekt de bui over. Op zich is deze regen heel goed voor de vangsten, het water gaat harder stroming en er komt meer voedsel in het water wat de vis tot azen kan zetten. Eindelijk wordt de regen minder en trekt het onweer weg. Spullen uit de auto halen en vissen is het devies. Op de visstek aangekomen herhaald het ritueel zich. Hennep voeren, half uurtje wachten, aas te water laten, vissen en... misslaan natuurlijk. Pfff valt niet mee de reflexen te onderdrukken. Naast kaas op de ene hengel wordt nu de Hardy Marksman floatrod opgetuigd om deze, na aandringen van mijn vrouw, te beazen met een blokje smack. Een andere aassoort waar de barbeel en kopvoorn maar moeilijk vanaf kan blijven. De vele tikken en stoten op de top worden met moeite genegeerd. Totdat eindelijk na een uur de top van de floatrod dubbel gaat. Slaan en hangen, de vis probeert meteen weer onder de bomen te duiken, maar deze hengel heeft naast een gevoelige soepele top een stevige ruggegraat om indien nodig toch een zware vis te drillen. De Shimano Technium lijn op de Hardy Conquest centrepin kan gelukkig ook wel wat hebben en na een toch pittige dril komt er een mooie barbeel aan de oppervlakte. Eenmaal op de kant meet deze vis 63 cm. Na er wat mooie plaatjes van gemaakt te hebben wordt ook deze vis weer voorzichig in zijn element terug gezet. Na nog een uurtje genieten houden wij het voor gezien. De kerkklokken luiden volop in alle dorpen, een prachtige doorbreking van de stilte, het blijkt die avond de hemelvaart van Maria te zijn. Al met al een paar heerlijke dagen gehad in Limburg met als kers op de denkbeeldige vlaai een barbeel van 80 centimeter. Zal niet meevallen om dit te verbeteren, maar dat dacht ik bij de vorige vis ook....

Een kwestie van geduld..

Noodweer perikelen

Barbeel 76 cm, 4,2 kg

Het is 2 uur s'nachts al ik wakker schrik. Was dat de wekker, nee dat kan nog niet, die is om 2.30 uur gezet. Wat was het dan? Wat hoor ik ruisen... een flits en een onweersklap volgen. Het zal toch niet waar zijn, net als ik een dag vrij genomen heb om te gaan vissen na een lange voorbereiding, wordt het noodweer boven Hoogvliet. Snel even naar de buienradar kijken. Gelukkig! Alleen in het zuidwesten regen en onweer, Limburg blijft vooralsnog gespaard. Aankleden, auto inladen, met regenjack aan, het plenst echt! Rond een uur of 3 onderweg naar Limburg om aldaar in 1 van de beken op barbeel te gaan vissen. De reis verloopt zeer spoedig en rond 5 uur nader ik de visstek met de auto. De radio wat zachter om even goed naar de navigatie te luisteren, op de achtergrond hoor ik een bekend deuntje. Het zal toch niet waar zijn, dat kan niet anders dan Normaal zijn met het nummer Oerend Hard. Mijn dag kan al niet meer stuk, ik parkeer de auto en luister het nummer af.
Op de visstek aangekomen begint direkt het ritueel van het voeren. Met een baitdropper worden 10 baitdroppers vol met gekookte hennep en 2 met casters op de stek te water gelaten. Deze keer eens gevlochten lijn op de Rapidex centrepin gezet naar aanleiding van een artikel van een engelse barbeel visser, Steve Pope. Ochtendrood verschijnt aan de hemel en het eerste blokje pittig belegen kaas wordt voorzichtig op de stek te water geladen. Het loodje van 30 gram rustig zijn weg laten zoeken om vervolgens tot rust te komen. Net als ik. Wat is het toch heerlijk rustig hier aan de waterkant. Voor even dan. De vele muskieten hebben een makkelijke prooi in mij ontdekt. Snel gezicht en handen met een goedje ingesmeerd om de insecten om afstand te houden. Daar trappen ze dus maar gedeeltelijk in, mijn oren vallen nu ten prooi aan de bloedzuigers. Nu ben ik het zat, niemand die mij hier ziet, ik zet mijn muskieten net op. Geen gezicht maar eindelijk rust. Ondertussen de eerste tekenen van leven op mijn hengeltop. Korte felle tikken. Ik kan er weinig mee. Aanslaan levert niet op, niets doen valt ook niet mee.Na een uurtje draait er opeens een brasem aan de oppervlakte op mijn stek. Pfff goed of slecht teken, ik durf het niet te zeggen. Rond een uur of 7 een flinke ruk aan de top, ik sla aan en.... ja hoor, brasem. De vis onthaakt en netjes teruggezet. Met de baitdropper nog een tapijt hennep op de bodem van de beek gelegd. Ondertussen geniet ik van de serenade welke de vogels ten gehore brengen.
Zwartkop, rietzanger, winterkoning, tjiftjaf ieder heeft zijn eigen lied totdat er opeens een sperwer langskomt. Inmiddels is het half negen geworden en de moed begint helaas toch wat te zakken. Het weer is prachtig, de beek ligt er mooi bij, wat meer stroming en hoger water had beter geweest maar goed, ik moet het beste er van maken. Met grote regelmaat nog allerlei kleine tikje op de toppen te zien. Nu met 2 hengels aan het vissen, de een nog met kaas beaast, de ander met een bos wormen. Een universeel aas waar altijd wel een liefhebber voor is. Nu is het helemaal stil geen beweging in de hengeltoppen en de vogels houden het ook even voor gezien. De reden zie ik al snel, een machtige buizerd vliegt over.

Dan rond een uur of negen, uit het niets begint de centrepin te gieren en sta ik met een erg kromme hengel. Een verschrikkelijk sterke vis bied zich aan als tegenstander aan de andere kan van de lijn. De vis is niet te houden, maar dat moet wel! De barbeel, kan niet missen, zit al bijna onder de bomen. Ik ga uit alle macht aan de hengel hangel, "Bugen of barsten" om een Normaal kreet erbij te nemen. Ik win, de barbeel komt tegen de stroming in mijn kant op, maar besluit toch, om met een nog hardere run naar de overkant van het water met de daar gelegen bomen te gaan. Letterlijk met pijn en moeite weet ik de vis te keren, de centrepin was als een dolle tegen mijn hand geslagen. Langzaam maar zeker zie ik het zitten dat ik deze strijd ga winnen. De runs worden korter en minder krachtig. Maar wat een beest, wat een ontzagwekkende kracht heeft deze vis. Gelukkig, het net glijdt onder de vis en deze zit in het net. Een passende kreet voor deze ochtend wordt gemaakt Hoken!! Voorzichtig de vis meten en wegen. En nog een nieuw record erbij dit jaar, de barbeel meet 76 cm. niet zwaar, 4.2 kg. Een prachtige topatleet, klaar voor de Olympsche spelen. De gebruikelijke foto,s maken en de vis kan weer terug het water in. Nog tot een uur of elf doorgevist, maar er komt niets meer de kant op, wel,vermoedelijk een kopvoorn, verspeeld.

De spullen inpakken en weer Noar huus toe goan voordat het voorspelde noodweer weer losbarst.

Zeelt, tench, tinca tinca

Zeelt 52 cm.

Zeelt, tench, tinca tinca en welke namen er nog meer voor deze prachtige vis zijn. Vanmorgen vroeg opgestaan om te gaan vissen in de hoop een mooie vis te vangen. "Back to the roots" gegaan met de Rapidex centrepin, eenvoudig pennetje, eigenbouw hengel, lijntje 18/00 en als aas de “good old humble worm”. Aangekomen op een bekende stek schrik ik even, distels, brandnetels, zuring noem maar op, staan manshoog langs de oever. Toch nog een open plekje weten te vinden en mij hier met pijn (brandnetels) en moeite geïnstalleerd.
Eerst een voerplek aangelegd met wat handjes Ringers halibut pellets. Vervolgens de hengel opgetuigd, steuntje in de grond en proberen te gaan vissen. Het zit allemaal niet lekker op dit krappe plaatsje tussen het onkruid. Een stukje verderop gekeken en daar is zowaar een prachtige open plaats aanwezig. Snel een paar handjes pellets gevoerd en de uitrusting maar gaan verplaatsen want ik zit niet lekker.
Aangekomen op de nieuwe stek zie ik meteen al wat belletjes aan de oppervlakte komen, een goed teken. Snel een bundeltje wormen te water laten en zien wat er gebeurd. Binnen de kortste keren duikt te pen weg en een ruisvoorn is de klos gevolgd door nog wat klein grut. Meer bellen verschijnen aan de oppervlakte, de pen zeilt mooi weg, gevolgd door een lome weerstand, brasem van een centimeter of 40.Gaat lekker zo, nieuwe bos wormen op de haak en richting de bellen werpen. Binnen een paar seconden schiet de pen weg, voorn, kan niet anders zo snel. Er volgt echter een prettig gebonk aan de andere kan van de lijn, zeelt, een welkome verrassing. Na een korte dril komt er een zeelt van 38 cm de kant op. Dat smaakt naar meer. Na een 10 tal minuten duikt de pen wederom weg, een brasem van ruim 54 cm komt op de kant, een mooie dikke vis.

Klaar voor het net

We gaan verder, dikke bos wormen op de haak tussen de nog steeds opstijgende belletjes plaatsen. Brasem, zeelt, karper, grote voorn, kan van alles zijn wat daar de bodem aan het omwoelen is op zoek naar wat lekkers. Na enkele keren misgeslagen te hebben, verdwijnt de pen wederom de diepte in, precies op het moment dat ik door de camera kijk om een foto te maken. Snel de camera neerleggen en aanslaan. Ja, vis, de hengel hebben gaat in een prettige gevechtshouding en zo te voelen kan de dril van wederom een zeelt beginnen. Na een paar minuten ligt ook deze knokker op de kant. Enkele foto’s worden genomen en de vis kan terug het water in.
Genoeg geweest, ik pak in en ga lachend naar huis. Zeelt, ik kan er geen genoeg van krijgen !!