Wie het laatst lacht.....

Voor het eerst dit jaar weer eens achter de barbeel aan geweest in Limburg. Gebroken ribben veroorzaakt door een val tijdens het vissen, drukte op het werk en een langdurige verkoudheid hielden mij lange tijd van de waterkant. Deze sessie verliep overigens ook niet geheel zonder slag of stoot. Vele muggen en vliegen teisterden mij, ondanks dat ik goed met Deet ingesmeerd was. Onhoudbare barbelen welke na uren op een beet wachten onverwacht de hengel uit de steun trokken en als een ongeleid projectiel onder een obstakel doken, mij gefrustreerd achterlatend. En niet te vergeten de woeste ogen die in het licht van mijn hoofdlamp oplichtten in het donker, maar, na nog eens goed turen, een paar koeien bleken te zijn. Een groene specht die om al mijn missers hard moest lachen. Uiteindelijk kwam alles goed en ging ik met een tevreden gevoel en met een "big smile" huiswaarts.

Na een pittige dril welke op een "tug of war"leek kwam uiteindelijk deze schitterende barbeel op de kant. Een dag eerder moest ik het onderspit delven en ging een barbeel er als een stoomtrein van door.

Een klassieke centrepin uit de zestiger jaren, de Speedia wide drum centrepin.

73 cm. brute kracht,

Op een andere stek in een ander water. Met regelmaat een 10 tal maden op een goede stek voeren leverde eerst een tiental kleine vissoorten op zoals alver, baars, blankvoorn, kopvoorn. Toen werd het even stil, vervolgens kwamen er in korte tijd 2 schitterende barbelen op de kant.

Een barbeel van 62 cm, welke een 3 tal maden, al trottend over de stek aangeboden, niet kon weerstaan.

De bonte specht zwijgend achterlatend in de hoge bomen, ging ik als laatste lachtend huiswaarts.

In de herkansing.

Een van de zeelten uit de herkansing.
Het is een broeierig warme zaterdagmiddag als de eerste dikke regenspetters vergezeld van wat gerommel de tuintegels decoreren. Een bui hangt in de regio, na een uurtje wordt het gespetter al wat minder. Het voelt nu buiten warm en zeer broeierig aan, prachtig vis weer. Snel de spullen pakken op weg naar het meertje om zeelt en of karper te vangen. Na een paar minuten met de auto gereden te hebben vallen er weer dikke spetters op de voorruit. De dikke spetters gaan over in een tropische stortbui….pfffff….grrrr.

Een mooie zeelt stek.
Omkeren terug naar huis. Na even droog geweest te zijn barstte het natuurgeweld pas echt los, hevige regen en onweer.

Zondagochtend 6 uur ik ga voor de herkansing. Het water ligt er prachtig bij. Het ruikt naar vis. Ik maakt 2 voerstekken aan. Speedia wide drum centrepin, klein pauwpennetje en de haak beaasd met een pellet en een paar wormen. Afwachten en genieten maar van de natuur, de koekoek weet van geen ophouden, kikkers brengen een sonate ten gehoren en…..mijn pen duikt weg. De eerste zeelt is een feit. Ook de andere stek brengt al snel een zeelt voort. Het gaat lekker. Op beide stekken nog wat bijvoeren om de vis op de stek te houden. En dat lukt aardig gezien de plakkaten met kleine belletjes welke met regelmaat op de stekken verschijnen. Als snel komt zeelt nummer 3 op de kant. Alle 3 meten ze tussen de 40 en 50 centimeter. Dan nog een toegift, wederom duikt het pennetje weg gevolgt door een vechtende vis welke geen zeelt maar een snoek van 60 cm. blijkt te zijn. Een leuke bijvangt net aan de zijkant in de bek gehaakt. Het wordt weer tijd om in de pakken.

Vier jaargetijden op een middag.

Een mooie zeelt van 49 cm.

Het is zondag 24 april, buitentemperatuur s'nacht 2C overdag amper 6C. Er staat een harde kouden noordwesten wind. Er vallen vele buien met regen, hagel en zelf sneeuw.

Tussen de buien door schijnt de zon lekker en loopt de temperatuur weer op. En ik,....ik zit te vissen. Ik kon het niet laten om toch even van de koude buitenlucht te genieten. Toen ik op mijn viswater aankwam heb ik eerst 2 voerplekjes gemaakt onder de kant van een mix van diverse pellets.

M'n Hardy tas, een penhengel, Speedia wide drum centrepin, eigenbouw pennetje en een Balcombe schepnet vormen de uitrusting. Ik zit in de wind te vissen maar door de hoge bomen heb ik hier niet zoveel last van. De eerste regenbui inmiddels getrotseerd, wel fijn zo'n waterdichte visjas. Het is weer droog, even bij stek 2 kijken. De vis heeft vandaag weinig trek in wormen lijkt het. Ik verwissel de wormen voor een haakje met een hair en met behulp van een elastiekje hang ik een halibut pellet onder de haak. Nog een poging op stek 2 net naast water waterlelies welke aan de oppervlakte komen. Een tik op de pen en nog een. De pen loopt langzaam weg, ik sla aan. Een lap van een brasem meld zich aan de andere kant van de lijn. De eerste vis is binnen, alvast niet voor niets geweest.

De lucht begint te kolken en het gaat hard te waaien. Al snel valt de eerste hagel en sneeuw. Voor een paar minuten lijkt het wel midden winter. Ik kruip diep onder mijn jas en laat het slechte weer over mij heen komen. Even daarna is alles weer voorbij en staat en er een schitterende regenboog over het water. De zon schijnt weer, de wind valt weg en direct is het lekker weer. Inmiddels verhuisd naar stek 2 naast de waterlelies.

Ik verwacht hier wel een zeelt of misschien wel een karper. Er gebeurt niets op deze stek. Inmiddels een keiharde wind in mijn gezicht. Alvast maar de visspullen in gaan ruimen om weer te vertrekken. Of.. toch nog maar even op stek 1 kijken. Daar aangekomen de pellet te water gelaten. Als snel duikt het pennetje onder en komt weer terug. Pennetje loopt een stukje weg, gaat weer onder en komt weer boven.PFFFF voorns???

Weer gaat de pen onder en loopt nu goed weg, ik tik aan en.... Ja!! een zeelt dient zich aan. ondanks het koude water geeft de zeelt flink partij. Als de zeelt het balcombe net in gleidt valt de wind weg en schijnt de zon lekker. Na herfst, winter, lente lijkt het nu wel zomer voor een moment. Alle jaargetijden getrotseerd in amper 2 uur tijd, typisch Nederlands weer.

Lente tradities.

De eerste zeelt van het jaar, 54 cm.

De afgelopen jaren is het min of meer een traditie geworden om zo vroeg mogelijk in de lente een zeelt te vangen. Dit jaar, vanwege de milde winter al eind februari de eerste pogingen gewaagd. Helaas niets gevangen. Dan maar in Maart de eerste zeelt op de kant. Diverse malen wezen vissen, maar helaas op enkele lappen van brasems na, liet de zeelt zich niet zien. Waarschijnlijk door een staartje van koning winter welke nog de hele maand maart een koude deken over het land wierp met regelmatig nachtvorst en dag temperaturen van een graadje of 7. Dan moet het toch zeker in april lukken. Tijdens de vroege Pasen van dit jaar was het ook al niets geweest.

Voor zo'n prachtige bronsgroene zeelt maak ik graag mijn net nat
Inmiddels een kilo wormen online besteld om tijdens een lente achtige zondag middag weer eens een poging te wagen. Lange tijd bleef het stil bij m’ n pennetje toen deze toch geheel onverwachts wegdook, gevolgd door een kromme hengel en…..een knokkende zeelt. De eerste van het jaar en meteen een van een mooi formaat 54 cm.
Vanochtend nog maar eens geprobeerd een zeelt te vangen. Helaas was het behoorlijk koud in de vroege ochtend. De twijfel over een zeelt vangst sloeg al toe. Tot rond een uur of negen de eerste tikjes op de pen verschenen. Gevolgd door een mooie wegloper. Aangetikt en jawel...een mooie dril met een schitterende diepgroene zeelt volgt. Deze zeelt is goed wakker de hengel gaat lekker krom. Na de vis uitgedrild te hebben, wat foto’s genomen, meet de vis 48 cm. Ondertussen is het lente alom rond mij, bloeiend klein hoefblad, kloppende spechten krijsende buizerds….kom maar op met die lente!

Dikke grote brasems kwamen wel op de kant, de zeelt liet zich nog niet zien.

1-0 voor de Zeeforel

Een van de 1000 worpen welke een zeeforel op zou kunnen leveren.

Vorig jaar al het plan opgevat om een zeeforel uit de Nederlandse kustwateren te vangen. Het Europoort gebied alwaar ik nabij woon bergt een populatie aan zeeforel. Elk jaar worden er diverse exemplaren gevangen. Maar weinigen vissen er gericht op, Enkele collega vissers belagen de zeeforel met de vlieghengel en met succes. Vooralsnog probeer ik een zeeforel met kunstaas te vangen. Bij enkele Nederlandse winkeliers het een en andere aan gericht zeeforel kunstaas gekocht, verder nog wat kunstaas uit Duitsland en uit het zeeforel paradijs, Denemarken over laten komen. Over het kunstaas en de rest van de uitrusting in een vervolgverhaal meer.
Sinds het begin van het jaar met regelmaat vele worpen gemaakt om een zeeforel te vangen. Hier had ik al op gerekend, in Denemarken wordt de vis niet voor niets de vis van de 1000 worpen genoemd. Een keer meen ik een zilveren schim achter mijn lepeltje gezien te hebben, maar daar bleef het ook bij.
Het is nu half maart, de tijd de de zeeforel aanstalten gaat maken om de rivieren op te trekken op weg naar de paaigronden in Duitsland. In de ochtend ben ik met dit mooie weer op het meertje alhier op zeelt wezen vissen, ik ging naar huis halverwege de middag met een brasem van 60 cm. Lang niet slecht . Thuis de spullen omgeruild en op weg naar de rivier om een nieuwe poging te wagen een zeeforel te vangen.

De zeeforel uitrusting

Laag water, ik heb er geloof ik een abonnement op. Ik loop meteen door naar stek 2. Het eerste gedeelte is wel gevaarlijk met de met spekgladde met algen begroeide keien. Ik loop een 50-tal meter verder om daar maar een klein stukje met algen te hoeven overbruggen. Ik neem een stap….patssssss….. Voordat ik er erg in heb val ik keihard achterover op de stenen. Ik sla helemaal dubbel en voel mijn rubberkas kraken. Ik wil nog even doorvissen,,die hard….maar dat is te veel van het goede. Het wordt zwart voor mijn ogen, ik wordt duizelig. Snel op een stuk steen gaan zitten en even bijkomen. Het is gedaan met de zeeforel visserij voor dit moment. Ik strompel terug naar de auto, rijdt naar huis. Ik lik mijn wonden. Pijnlijke rug, zere bil en wat erger is een kraken pijnlijke ribbenkas. Naar de dokter geweest en vervolgens in het ziekenhuis foto’s laten maken. Gelukkig niets gebroken, maar vooralsnog een knakkende springende rib die mij het leven zuur maakt bij elke verkeerde beweging, hoest nies of hik……..
Inmiddels de zeeforel uitrusting weer op en top in orde gebracht, ik laat mij niet zomaar uit het veld slaan!
Wordt vervolgd…..

Autumnus barbus barbus

Een prachtige herfst barbeel van 66 cm.

De Romeinse goden zijn mij goed gezind als ik aankom op mijn visstek vroeg in de ochtendschemer. Venus, Mars en Jupiter vormen een mooie samenstand in de schemering en houden een wakend oog over mij in dit landschap waar twee millennia geleden de Romeinen hun sporen nalieten. De geur van rottende bladeren hangt in de ochtendnevel. De herfst is in volle gang. De hersfstormen en regenval blijven echter nog uit. Het beloofd, zoals als de afgelopen dagen, weer een prachtige dag te worden. Dat laatste kon wel eens roet in het eten werpen. De afgelopen tijd weinig regen gevallen, het water in het riveirtje staat laag, er staat weinig stroming, het water is helder en de zon gaat flink schijnen. Al met al gaat het een uitdaging worden om een barbeel te vangen.

De Speedia wide drum centrepin.

Aangekomen op de visstek begint het bekende ritueel.De gekiemde hennep wordt met de baitdropper op de voerstek gedropt.Om de stek nog wat aantrekkelijker te maken gaan er ook nog een paar baitdroppers gevuld met maden op de stek. Nog een baitdropper met hennep op de stek en.....een enorme klap en kolk achter de baitdropper. Wat nu??..een grote snoek zag een lekkere snack in mijn baitdropper, het moet niet gekker worden.

Een met hennep gevulde baitdropper.

De Harrison hengel wordt opgetuigd, de onlangs aangeschafte Speedia wide drum centrepin wordt in stelling gebracht. Vanwege de niet al te sterke stroming probeer ik het aas met een 1 Oz loodje op zijn plaatst te houden, een beetje over de bodem rollen mag best. De lengte tussen het lood en de haak houdt ik rond de meter, zodat het aas wat rond kan dwarrelen over de bodem om zo een barbeel tot aanbijten uit te lokken. Het aas, een 8mm DSK barbel special pellet gaat op de hair, de haak wordt volgeprikt met maden. Het aas gaat te water, de hengel wordt in stelling gezet. Gelukkig is het bijna windstil en drijven er hierdoor nog niet al te veel bladeren in het water welke in de lijn kunnen blijven hangen.

Herfst.

Het eerste uur strijkt voorbij, geen aanbeet geen tikken op de top. De ochtend mist lost langzaam op en de natuur komt tot leven. Ik haal de hengel binnen om het aas te bekijken, de maden zijn eraf. Mogelijk wat kleine vis die het op de maden voorzien hadden. Nieuwe pellet op de haak en verse maden erop. Nu zie ik waarom de maden van de haak zijn. Ik vis met een weerhaakloze haak. Mogelijk straks een exemplaar met weerhaak aanknopen. Ik werp weer in, het loodje met aas zoek zijn weg over de bodem. Dan als het loodje nog maar net stil ligt een ruk op de hengeltop...een blad?? Nog een hardere ruk..ik sla aan..direct volgt een kromme hengel en een lange run onder een overhangende boom. Rustig blijven, de vis voorzichtig uitdrillen. Nog een paar runs volgen, maar langzaam maar zeker komt de vis ...een barbeel zie ik met vreugde... naar het net. Onder de hengeltop onderneemt de barbeel nog enkele vluchtpogingen maar helaas voor de barbeel...ik win!

Een geschenk van de Romeinse goden

Het is een prachtige goed doorvoede barbeel, klaar voor de winter. Ik onhaak de vis en zie tot mijn schrik dat de weerkhaakloze haak al gelost heeft. De vis heeft een lengte van 66 cm en na wat foto's genomen te hebben gaat deze weer terug zijn domein in.
Ik voer nog wat hennep en maden en vis weer door. Ik verspeel na een korte dril nog een vis, daarna blijft het stil. Het gaat waaien en het begint bladeren te regenen, de vis omstandigheden worden er niet beter op. Ik ga weer richting het Westen des lands de Romeinen achterlatend, hun goden waren mij deze keer goed gezind.

Het begon bladeren te regenen

Najaars "roof"winde

Het is half oktober, de eerste snoek is al gevangen. De bladeren vallen en de eerste nachtvorst is ook al in het land geweest. Karper en zeelt heb ik al een tijdje links laten liggen. Een barbeel sessie staat nog in de agenda. Ik besluit nog maar eens aan de river te gaan vissen op roofblei, baars, "(roof) winde en ..een droom...zeeforel. Bewapend met een dooje lepels en plugjes, een molentje uit de 4000 serie, Power Pro 13/00 met een voorslagje van Fluor Carbon. De hengel, een St Croix met een medium/light actie vann 2.75 mtr. Met plugjes en lepels van 10 tot 15 gram zijn grote afstanden met deze hengel te werpen (50 mtr en verder) Hiermee is een groot gebied bevisbaar. De is bedoeld voor de roofblei maar ik neem niet aan dat eerder genoemde vissen daar bezwaar tegenmaken. Aangekomen op de parkeerplaat zie ik het water rechts van flink kolken langs een uitlopertje van wat steenstort. Snel de hengel klaarmaken, omkleden en voorzichtig naar deze stek lopen. Altijd opletten met de gladde stenen! Ik besluit met een klein Illex plugje te beginnen. Het water kolkt nog, het is afgaant water en bijna op zijn laagste punt. Worp naar worp wordt gemaakt, helaas zit er met regelmaat een pluk algen aan de haken. Gewoon doorgaan! Een stukje naar links gaan staan om zo tegen de laatste stuiptrekkingen van de felle stroom in te gooien en het plugje doen lijken alsof het een visje in moeilijkheden is in de stroming. Nog een aantal worpen gemaakt naar links, ver naar voren naar rechts. Met regelmaat blijven vastlopen in de algen welke vervolgens in de haken blijven hangen.

Uiticht op de rivier.
Gelukkig ben ik uitgerust met een bijna ontuitputtelijke hoeveelheid geduld en ga dus onverstoorbaar verden.
Dan opeens, als de stroming bijna stilvalt, een tik op de top, geen vastloper, vis!! Na een korte dril kom er een winde onder de kant, een grote zwaargebouwde winde. De haak schiet al los in het net. De rolmaat langs de vis....56 cm, een hele beste winde. Voorzichtig wat foto's van de vis in het net maken om deze niet te beschadigen op de stenen. De vis krijgt zijn vrijheid weer terug. Ik vis verder, vele worpen worden nog gemaakt als oefening om de vis van 1000 worpen te vangen......