Hectische zeelt momenten.

Het is al weer eind maart. Een paar schitterende dagen liggen in het verschiet met temperaturen tot maar liefst 23C . Enkele eerder pogingen om een zeelt te vangen eindigden in een losschieter en een XL brasem. Vanmorgen al vroeg op pad gegaan. Hardy tas over de schouder, hengels en net in de ene hand en een kilo wormen, een zak pellets en een kilo hennep in een emmer in de andere hand. Na een minuut of 10 lopen kan ik mijzelf uitladen. Direkt enkele handen pellets op de ene stek een 20 tal meter verder de nodige gekiemde hennep op de andere stek. De splitcane trotter hengel met Trudex centrepin en een eigenbouw pennetje wordt als eerste in stelling gebracht beaasd met een 5-tal flinke wormen. Dan volgt de andere hengel, een licht carbon stokkie met een ABU C5 molen en een pennetje met een langstelige haak met eveneens een 5 tal wormen. Het "pennetje staren" kan beginnen. Op wat tikjes en een enkel belletje na blijft het stil. De natuur zelf is alles behalve stil, futen, kraaien, spechten, zwarkopmees, een ree, padden, klein hoefblad, alles laat zich zien en horen...lente is volop bezig.

Maar even op stek 2 kijken. Een meter of 2 voor de kant gaat het pennetje te water. Na korte tijd wat tikjes en ja...het pennetje loopt langzaam weg. De haak wordt gezet en direct is de stompende zeelt aan de andere kant voelbaar op de hengeltop. Na een korte dril glijdt het net onder de vis. De eerste zeelt is binnen. In m'n ooghoeken zie ik het pennetje van de andere hengel weglopen. Dat is waar ook... Ik sla aan en ook hier meldt een zeelt zich aan. Met de eerste zeelt nog in het net komt ook de 2e zeelt in het net. Even een hectisch moment. De nodige foto's genomen van de 2 zeelten.

Ik ga weer verder, er zit nog leven genoeg op de stekken. In het opvolgende uur volgen nog 2 zeelten waaronder 1 zeelt van 53 cm, een best exemplaar. Al met al een fijne vrij dag met een serie mooie zeelten op een vintage uitrusting.

Rust....

Rust....Daar was ik wel even aan toe na een lange intense periode, verhuizen, mantelzorg voor moeders, verhuizing van moeders en de rest... Tijd om weer eens naar het zuiden des lands te gaan om aldaar een poging te wagen om een barbeel te vangen. Vanuit het hotel meteen naar de stek gegaan. Door oksel hoge brandnetels en bramenstruiken mij een weg gebaand te hebben kom ik bij mijn stek aan. Onweer en dreigende luchten doemen inmiddels op. Altijd listig in deze omgeving met al die hoge bomen. Een paar handen met pellets gaan te water. In gedachten zie ik de pellets op de bodem dwarrelen precies op de plek waar ik wil. In de praktijk met al die stromingen en stroomnaden is het een beetje gokken. Toch nog maar een paar baitdropper vol loslaten op de stek. Inmiddels gaat het in de verte richtting Duitsland helemaal los in de lucht...takkeweer.

 Niet lang na het inleggen van de beaasde haak volgen er al wat korte tikken op de top. Ik denk er zo het mijne van.... jawel na een half uur komt er een brasem op de kant die na een korte tik op de top de stek op zijn kop zet. Ik pak in, morgen om 4 uur gaat de wekker. Het is 5 uur als ik weer terug ben op mijn stek. Hoofdlamp aan, met de baitdropper wat pellets op de stek, beaasde haak op de voerstek en even genieten van de rust. Al snel volgen er weer wat tikken op de top en getril..... ervaring leert inmiddels dat er wat "rommel" zich op de lijn verzameld heeft. Als het licht wordt zie ik dat het harder stroomt en dat er veel rommel, planten en takken in het water drijven. Dat er stroming in het water gekomen is is gunstig, al die rommel niet. 

Ondertussen een andere stek opgezocht. Tot 2 keer toe een kromme top, veroorzaakt door een partij waterplanten. Helaas nog geen barbeel. Weer terug op de oude stek. Ik zit goed en wel om wat te eten of de centrepin gilt het uit. Ik zie een kromme hengel in de steun staan. ...yessss...Na een korte dril komt er een....maisplant naar boven....grrrr. Ik ga stug door. Een 14 mm pellet gaat op de hair en verdwijnt de diepte in. Na een half uurtje weer een keiharde aanbeet....het zal toch niet weer..... Nee ik voel een vis aan de andere kant van de lijn. 

Helaas onder een boomstronk gezwommen, maar na wat tactisch trekwerk komt de barbeel onder de boomstronk vandaan en kan deze naar het net gedrild worden. De barbeel heeft er zin in en blijft lang in de diepte zijn rondjes draaien.

 Dan toch wordt de barbeel moe en glijdt in het net. Eindelijk, alle inspanningen en ellende van de afgelopen tijd zijn voor even vergeten. De vis meet 73 cm. Snel de kamera gepakt voor wat foto's, gelijkt zie ik een ree in m'n ooghoeken langsrennen. Nog net op de foto. De barbeel komt ook op de gevoelige plaat te staan en glijdt weer terug het water in. Na nog een boomstronk en een berg groen gevangen te hebben keer ik met een tevreden gevoel weer terug naar het westen des lands.

Een stekelige ochtend.

De laatste weken een paar keer op zeebaars gevist. Ik woon op een kwartiertje rijden van de Nieuwe Waterweg, een hoog aangeschreven zeebaars stek. Vaak vis ik vanaf de strekdammen als de waterstand dit toe laat. Niet geheel zonder risico. De stenen zijn vaak spekglad, grote schepen die passeren veroorzaken waren sunamie's over de strekdammen waardoor je gewoon weggespoeld wordt als je niet op tijd weg bent. Kortom, ogen open, voorzichtig lopen (ik gebruik een Nordic walking wandelstok als ik over de gladde stenen loop) en niet te stoer doen.
Onlangs een nieuwe zeebaars/zeeforel set aangeschaft. Een Daiwa Lateo 3.00 meter seatrout hengel en een Daiwa Theory 4000HA magseald molen.

Een heerlijke set waar ik met zonder veel inspanning het kunstaas over grote afstanden weg kan zetten. De hengel heeft een gevoelige top maar ook een stevige ruggegraat om weerstand te geven aan een sterke vis in de stroming.
Het kunstaas wat ik gebruik is divers. Vaak Fiish shads en zeeforel line true wobblers en lepels van Savage Gear, maar ook pluggen als de zeebaars hoger zit.
Een paar stevige laarzen en een waadpak, vliegvisvestje en een Vision vliegvis jasje en een schepnet zijn ook niet onbelangrijk op deze locaties.

Ondanks de mooie uitrusting wilde het nog niet erg met de zeebaars vangsen, laat staan zeeforel. Op 2e Pinksterdag beloofde het wederom een zonovergoten dag te worden zoals het de afgelopen 2 maanden al was. Maar het was ook hoog water rond 10 uur in de ochtend. Vroeg uit bed om weer een poging te wagen om een zeebaars te vangen. Aangekomen op de stek zie ik in mijn ooghoeken een grote kring in het water langs de kant.... jagende vis op visbroed welke tussen het wier langs de kant zit. Dat ziet er veelbelovend uit. Helaas was dit eenmalig, geen vis meer aan de oppervlakte zien jagen. De Fiish shad wordt voor de zoveelste keer inmiddels gelanseerd richting horizon. Even op diepte laten komen en dan de shad binnenvissen om zo een zeebaars te verleiden. Ik kijk even naar een grote boot en vis verd..err...nee he... vast. De shad zit vast op het taluut. Pffff ff touwtrekken wie er wint.... ik niet.... een wapperend draadje rest. Gelijk een nieuwe fluorcarbon lijn aanknopen, nieuwe shad eraan en ik kan we verder. Op een kilometer afstand zie ik de vloed al opkomen tegen het water van de rivier. Langzaam maar zeker stijgt het water voor mijn voeten. De shad gaat weer richting horizon, met korte halen weer binnengevist... een meter of 15 voor de kant een knal op de hengel. Vis... de hengel gaat rond en de slip giert. Geen scholen baarsje. Na een korte dril komt er langzaam maar zeker een flinke zeebaars richting het net. Ik kan mijn geluk niet op. Voorzichtig de gestekelde ridder onthaken en wat foto's nemen alvorens de vis van 56 cm.weer terug het zoute water in gaat.

Duikende meeuwen op jacht naar een school visjes, vaak azen hieronder ook de zeebaarzen op dezelfde prooi.

De (vis) draad weer opgepakt

Het afgelopen half jaar heb ik het bijzonder druk gehad met de verhuizing naar onze nieuwe woning.

Geen tijd gehad, gemaakt om te vissen. Twee weken geleden eindelijk voor het eerst sinds lange tijd wezen vissen. Het zijn rare tijden. Het Corona virus waard rond in de wereld. Duizenden doden, vele mensen besmet, winkels gesloten, van alles afgelast, zelf de Maasvlakte waar ik op zeeforel wil gaan vissen dit voorjaar. Dan maar op zeelt op mijn favorite stek. Na eerst een brasem gevangen te hebben volgende er direct een mooie zeelt achteraan. De pen had niet eens de kans om aan de oppervlakte te komen. Met een tevreden gevoel naar huis gegaan. Diezelfde avond sloeg het noodlot toe. Mijn moeder werd thuis onwel, gezien de leeftijd en vage klachten werd zij direct verdacht van het dragen van het Corona virus, ik was daar dag en nacht voor de verzorging en kon zelf ook in quarantaine. Bijna 2 weken op de vloer op een slaapmatje geslapen. Gelukkig is moeders negatief getest en inmiddels naar een verzorgingstehuis overgebracht voor herstel.

Ik pak de draad weer op en vanmorgen vroeg gaan vissen. Lopend naar mijn stek zie ik in de verte 2 reeen staan. Een mooi begin van de dag. De vogels zingen uitbundig of zijn druk met hun nest bezig. Een paar handen pellets gaan op de stek om de aandacht van de vis op het trosje wormen te trekken. Lang blijft het stil, heel. De noordoosten wind doet daar geen goed aan. Dan eindelijk duikt mn pennetje weg. Ik verwacht een boksende zeelt, maar nee. Deze vis vecht anders. Als snel komt een een mooi schubkarpertje aan de oppervlakte. Na wat dappere vluchtpogingen beland de vis toch in het net. Ik heb de denkbeeldige visdraad weer opgepakt, met succes.

Zout

Naast het vangen van allerlei vissoorten in het zoete water zoek ik ook graag mijn vertier aan het zoute water. De Nieuwe Waterweg is slechts een kwartiertje rijden. Door alle beroepsvisserij aan de monding van de Waterweg is het allemaal wel wat minder geworden maar er valt toch nog genoeg zeebaars en fint te vangen in de zomermaanden. Ik gebuikt hier allelei soorten kunstaas voor in de vorm van shads, lepels, pluggen, zeeforel lepels. Hieronder wat foto's van vangsten van de afgelopen tijd.
Te weten zeebaars en fint.

Gehavende Yggdrasill.

Een smetteloze barbeel van 73 cm.
Aan het begin van deze week weer eens naar het zuiden des lands gereden om daar te gaan shoppen en in de avond en ochtend uren te gaan vissen. Na een dagje winkelen wat gegeten en gedronken om vervolgens met vrouwlief naar de beoogde stek af te reizen. Om bij de stek te komen was het een ware rimboe om door te worstelen. Eenmaal op de stek aangekomen de nodige pellets gevoerd en vervolgens rustig de hengels uitpakken en het aas op de juiste plek inleggen. Al snel volgen er wat tikken op de top, maar daar bleef het voorlopig bij. Inleggen, na een tijd ophalen, aas verversen zo gaat het even door. Dan wordt het tijd om een andere aassoort aan de haak te hangen. Lange tijd gebeurt er niets totdat.... een paar brute harde rukken op de hengel top laten mij als een komeet naar de hengel grijpen. Hangen!!! brul ik naar m'n vrouw.

Actie foto!

Een pittige maar doch voorzichtige dril volgt. Verspelen is geen optie met m'n vrouw als getuige. De vis blijft lang diep zijn rondjes zwemmen onder de top. Dan geeft de barbeel het eindelijk op, met een brede glimlach schuif ik het net onder de vis. Na de nodige prachtige foto's genomen te hebben gaat de vis weer terug het verfrissende water in. Want het was warm en het zou nog veeeeel warmer worden. Na nog een brasem gevangen te hebben pakken we in. Niet nadat ik nog de nodige pellets gevoerd heb voor de morgenochend sessie.
Inmiddels is het 5.30 in de ochtend, nog even en de zon komt op. De eerste beaasde haak gaat te water. Heerlijk, wat een rust. Om een uur of 6 zit ik achter de hengels, het belooft weer een bloedhete dag te worden, dus het wordt maar een korte sessie tot een uur of half 10. Als snel volgen de eerste tikken op de top, zonder verder doorgezette aanbeet. Ik draai de lijnen in en vervang het kleine aas voor een XL formaat. Ondertussen zwemt er een bever op z'n gemak langs, de ijsvogels late zicht zien. Helaas is m'n geliefde enorme boom gehavend geraakt tijdens noodweer. In mijn gedachte is dit de Yggdrasill, een levensboom uit de Noorse mythologie. Een enorme tak is afgescheurd, arme boom, ik wens hem sterkte, of is het haar?

Een gehavende Yggdrasill
Dan slaat de hengel opeens krom, een barbeel dient zich aan. Een gevecht gaat beginnen, maar dan slaat het noodlot toe. De vis duikt onder een onder water obstakel, een boomstronk o.i.d. Na een minuut of 10 "tug of war is de vis de winnaar, ik blijf met een wapperend lijntje achter. Even moed verzamelen en opnieuw de hengel optuigen en beazen. Wederom een XL aas aan de hair, het ziet er niet uit.

Met moeite onder de boom vandaan gekregen... 70 cm barbeel.

Na een half uurtje wederom een heftige aanbeet. En.... meteen weer onder het obstakel geschoten. PFFF het zal toch niet waar zijn. Gelukkig een verse schuurbestendige lijn op de molen gezet.... ja ja u leest het goed een molen..... Met wat beleid komt de barbeel nu wel onder het obstakel vandaan en zwemt de rivier op. Al snel ligt de barbeel nu in het net. Gelukkig maar en het is weer een beste vis, deze meet 70 cm. die van gisteren 73 cm. De temperatuur loopt langzaam op, ik ga inpakken, spreek de boom nog wat moed in en ga vrouwlief ophalen om weer naar huis te gaan.

Over de landgrenzen improviseren.

Een schitterende kopvoorn

De afgelopen week eens over de landgrenzen vakantie gehouden, te weten in het prachtige Luxenburg.

De barbeel van 50 cm.

Een mooie vakantie woning op een park gehuurd met het riviertje de LÓur over het terrein lopend. Naast de nodige kleding, camera's, etenswaren het nodige visgerei ingepakt. Wat er in LÓur valt te vangen liet zich raden. Forel werd over gesproken, een vlieghengel gaat mee, voor de rest niet veel betrouwbaars vernomen, dus een matchhengel en een halve liter maden meegenomen.

Aan het vliegvissen op forel, zonder resultaat

Aangekomen in Luxenburg bij de vakantie woning zag ik al in m'n ooghoeken dat het water laag stond. Dat gaat lastig worden. In de loop van de dag als eens even gevliegvist, zonder resultaat. In de avond maar eens met de matchhengel, een stroomdobber, onderlijntje 12/00 haakje 14 en de halve liter maden er op uit getrokken. Op zoek naar wat dieper wat kwam ik al lopend aan het einde van het terrein bij een ruime bocht in het riviertje terecht.

Mijn eerste elrits ooit.

Hier maar een een hand maden te water later gevolg door een beaasde haak. Binnen enekle tellen ging de dobber al onder, ik tik aan, waarempel, een visje. Na even goed kijken blijkt dit een elrits te zijn,m'n eerste ooit. Hierna volgt bij vrijwel elke keer na inleggen een visje aan de haak. Met nadruk op "je" visje zo groot als m'n pink bijten maar al te graag in de maden, grondel, serpeling, elrits, kopvoorn, blankvoorn.

Een van de vele bezienswaardigheden van Luxemburg, kasteel Vianden.


De tweede avond gaat dit ook zo door... Tijd voor wat anders. Dobber eraf, onderlijn eraf, na wat materiaal speuracties in de vistas het een en ander gevonden en kon er wat geimroviseerd gaan worden... stuitje op de lijn, wartelloodje van 20 gram op de lijn gevolgt de 2 stuitjes, als laatste een korum hairrig haak met quick stop aan de haak geknoopt. Als back-up voor de maden had ik nog een zak Code Red pellets in 2 maten meegenomen.
In het zuiden des lands vaak goed voor een barbeel en kopvoorn. Een half uurtje geleden al een paar handen 4 mm pellets gevoerd, nu de 8 mm pellet voorzichtig op de beoogde plaats in de uitgediepte bocht inleggen. De hair wat korter gemaakt, want kopvoorns zijn lastige bijters. Bij gebrek aan hengelsteun de matchhengel op de grond gelegt en de lijn op de centrepin strak getrokken zodat de top ligt krom staat. Afwachten maar. Lang wachten hoeft niet al snel een veneige tik op de top, ik sta op scherp. Dan een hard ruk, ik sla aan... hangennnnnn. Een fel vechtende vis verweert zich aan de andere kan van de lijn. Wouwww daar had ik niet op gerekend. Na een minuut of wat komt een gele schim omhoog, een dikke grote kopvoorn geeft het op. Eenmaal op de kant de vis voorzichtig onthaakt, terug het net in en het water in en snel vrouwlief opgebeld om wat foto's te komen maken. De kopvoorn meet 53 cm, wat een beest. Na de foto's gemaakt te hebben gaat deze prachtige vis weer terug zijn vertrouwde water in.

Ijsvogeltje

De andere ochtend ga ik het nogmaals proberen, dit smaakt naar meer. Ondertussen heb ik een concurent gespot, een prachige blauwe ijsvogel heeft zijn positie ingenomen op het eilandje midden in het riviertje. Na een paar tellen heeft deze al een visje te pakken.

Een beresterke barbeel van 62 cm.

Het ritueel herhaalt zich voeren, ingooien en wachten.En binnen een uur sta ik weer met een kromme hengel, een hevige verzettende vis probeert naar het eilandje te zwemmen in een lange run. Gelukkig weet ik de vis net op tijd te keren en even later glijd een prachtige barbeel het net in. Wat een beest, weer een aangename verrassing ! Deze vis meet 62 cm. Bijna half negen in de ochtend tijd voor ontbijt en om Luxenburg verder te gaan verkennen. De andere ochtend wederom vroeg op en ja hoor,om 6 uur in de ochtendmist kan nogmaals een barbeel de Code Red pellet niet weerstaan. Deze meet 50cm. Uitstekend gezelschap..mijn vrouw..prachig weer, fijne vakantiewoning, vele bezienswaardigheden en een paar geweldig mooie vissen.... mjn vakantie kan niet meer stuk!