Zeelt, tench, tinca tinca

Zeelt 52 cm.

Zeelt, tench, tinca tinca en welke namen er nog meer voor deze prachtige vis zijn. Vanmorgen vroeg opgestaan om te gaan vissen in de hoop een mooie vis te vangen. "Back to the roots" gegaan met de Rapidex centrepin, eenvoudig pennetje, eigenbouw hengel, lijntje 18/00 en als aas de “good old humble worm”. Aangekomen op een bekende stek schrik ik even, distels, brandnetels, zuring noem maar op, staan manshoog langs de oever. Toch nog een open plekje weten te vinden en mij hier met pijn (brandnetels) en moeite geïnstalleerd.
Eerst een voerplek aangelegd met wat handjes Ringers halibut pellets. Vervolgens de hengel opgetuigd, steuntje in de grond en proberen te gaan vissen. Het zit allemaal niet lekker op dit krappe plaatsje tussen het onkruid. Een stukje verderop gekeken en daar is zowaar een prachtige open plaats aanwezig. Snel een paar handjes pellets gevoerd en de uitrusting maar gaan verplaatsen want ik zit niet lekker.
Aangekomen op de nieuwe stek zie ik meteen al wat belletjes aan de oppervlakte komen, een goed teken. Snel een bundeltje wormen te water laten en zien wat er gebeurd. Binnen de kortste keren duikt te pen weg en een ruisvoorn is de klos gevolgd door nog wat klein grut. Meer bellen verschijnen aan de oppervlakte, de pen zeilt mooi weg, gevolgd door een lome weerstand, brasem van een centimeter of 40.Gaat lekker zo, nieuwe bos wormen op de haak en richting de bellen werpen. Binnen een paar seconden schiet de pen weg, voorn, kan niet anders zo snel. Er volgt echter een prettig gebonk aan de andere kan van de lijn, zeelt, een welkome verrassing. Na een korte dril komt er een zeelt van 38 cm de kant op. Dat smaakt naar meer. Na een 10 tal minuten duikt de pen wederom weg, een brasem van ruim 54 cm komt op de kant, een mooie dikke vis.

Klaar voor het net

We gaan verder, dikke bos wormen op de haak tussen de nog steeds opstijgende belletjes plaatsen. Brasem, zeelt, karper, grote voorn, kan van alles zijn wat daar de bodem aan het omwoelen is op zoek naar wat lekkers. Na enkele keren misgeslagen te hebben, verdwijnt de pen wederom de diepte in, precies op het moment dat ik door de camera kijk om een foto te maken. Snel de camera neerleggen en aanslaan. Ja, vis, de hengel hebben gaat in een prettige gevechtshouding en zo te voelen kan de dril van wederom een zeelt beginnen. Na een paar minuten ligt ook deze knokker op de kant. Enkele foto’s worden genomen en de vis kan terug het water in.
Genoeg geweest, ik pak in en ga lachend naar huis. Zeelt, ik kan er geen genoeg van krijgen !!

Another one bites the dust...

De eerste zeelt van de dag ...51 cm.
Vanmorgen vroeg toch maar weer gaan vissen. CD van Queen speelt in de auto " Another one bites the dust. Ik denk nog" Wie " bites the dust" deze ochtend, ik of een mooie vis? Ondanks de tegenslagen van de afgelopen weken geef ik niet op, enkele karpers verspeeld, wat mooie dobbers verspeeld, langdurige koude wind uit noord-oostelijke richtingen, geen neerslag en weinig gevangen op wat klein grut na en een hele lelijke brasem met 1 oog.
Bij het meertje een nieuwe stek gevonden waar ik de afgelopen weken dus al wat vissen verspeeld heb, oorzaak: afgevallen takken die onder water liggen. Aantrekkelijk voor de vissen vanwege allerlei insecten welke zich op en tussen de takken en takjes verschuilen. Aangekomen op de stek eerst een paar handjes Mainline Halibut pallets op een vierkante meter uitgestrooid. Alles even laten rusten en verderop de Hardy Marksman 14ft. floatrod met de Conquest centrepin optuigen. Op deze stek alvast een half uurtje gaan vissen met een andere hengel. Na enige tijd schuift mijn dobber de diepte in, ik sla en...lijnbreuk. Mijn dobber verdwijnt de diepte in, " Die zie je niet meer terug" denk ik. Na wat minder gepaste worden voor een zondag ochtend besluit ik op mijn nieuwe stek te gaan vissen.
Eerst nog even mijn hand door de brandnetels halen,, wat maakt het uit, als het eenmaal tegen zit, zit alles tegen.
Op mijn stek aangekomen zie ik iets wat ik graag zie...bellen, een wolk bellen die zich langzaam verplaatst. Voorzichtig laat ik het aas zakken en ga een stukje van de kant zitten. Wel makkelijk zo'n 14 ft hengel. Mijn eigengemaakte pauwpen geeft wat tekenen van leven van onder het wateroppervlak door. Kan bijna niet anders want mijn aas ligt midden in de wolk bellen. Na een paar tellen gaat mijn pauwpen onder. Ik sla aan en een stevig gevecht ontpopt zich. Geen karper maar zeelt zo te voelen. De vis gaat naar links dan weer naar rechts dan eindelijk weg van de takken...hmmm niet dus...blijkbaar liggen er nog meer takken onder het wateroppervlak. Enfijn de vis zit muurvast, wat nu trekken of even wachten. Even wachten maar, gelukkig de vis zwemt zichzelf los en een mooie zeelt komt na korte tijd in het net. Na wat foto's gemaakt te hebben het meetlint erlangs, 51 cm. Eindelijk, een goede start.



Another one bites the dust!

Na een minuut of 15 toch nog maar een keer op de nieuwe stek kijken. Wederom siert een mooi bellen plakkaat mijn stek. Toch nog maar even proberen. Binnen de kortste keren wordt mijn pen weggetrokken en aan het stompen op de hengeltop te voelen is het wederom een zeelt. Het meetlint wijst 48 cm. aan als ik het langs de groen gekleurde zeelt leg.
" Another one bites the dust" denk het, het nummer van Queen wat ik deze ochtend vroeg in de auto aan had.

Niet de eerste aan de waterkant.

Een groene lente zeelt van 42 cm

Deze ochtend weer eens vroeg opgestaan om te gaan vissen, vertel eens wat nieuws zou je zeggen. Aangekomen bij het water zag ik iemand die zijn wekker nog vroeger had gezet, een reiger. Op zijn gemak wakker aan het worden op een dikke tak, geduldig wachtend op zijn ochtend ontbijt.

De centrepin moet in actie komen

Handje pellets, paar handjes maden en als toetje een handje bloodworm pellets. Daarmee is deze ochtend de tafel voor de vissen gedekt. Het weer is heerlijk rustig, de vogels zingen uitbundig, alleen de vis is wat minder uitbundig. Toch weer een koude nacht geweest. De hengel met centrepin ligt geduldig in de steunen te wachten, de pauwpen laat zijn kopje boven water steken. Af en toe komt er een voorn aan de haak maar groter als deze visjes is het nog niet.

De reiger had zijn wekker nog vroeger gezet!

Nog maar eens van aas wisselen en een dikke regenworm op de haak prikken, de zeelt verleider bij uitstek. En inderdaad, na een kwartiertje duikt de pauwpen plots kopje onder. Anders dan het zenuwachtige getrek van de voorntjes. Ik tik aan en voel direkt het stompen op de hengel van de vis die aan de andere kant van de lijn gehaakt is. Na een korte dril, waarbij de centrepin lekker ratelt als de vis een korte run neemt, komt er een mooie groene zeelt van 42 cm. op de kant. De klassieke worm maakt deze heerlijke lente ochtend toch maar weer tot een stralende dag.

groet....John R

Zondag ochtend lekker uitslapen???

Een sterke zeelt van 50 cm en 2.2 kg.

Na mijn eigen een week lang te hebben zitten verbijten omdat ik moest werken met het mooie weer, vanmorgen eindelijk tijd gehad om te gaan vissen. De wekker om 6.15 uur gezet. Ik lijk wel gek, kun je eindelijk uitslapen, sta ik nog vroeger op als de hele week. Je moet wat over hebben voor je hobby! Het doel was om een zeelt te vangen. Deze week al voorbereidingen getroffen door hennep te weken en te koken en tijdens het tuinieren een paar mooie wormen bewaard.
Aangekomen op de stek, 2 voerstekken aangelegd. Een voor de penhengel, gevoerd met maden, hennep, pellets en mais. Tweede stek voor de steunhengel, gevoerd met pellets, wat maden en verkruimelde Frolic brokken. Alles geïnstalleerd, zitten en wachten maar. Wat mooie vogels gezien, een ijsvogel, ruigpootbuizerd en zowaar een zilverreiger. Waar blijft de vis? De eerste losse belletjes worden zichtbaar op de voerstek, ziet er goed uit!

een van de zeelten van deze sessie
Na 2 uur wachten komt de eerste zeelt op de kant van het jaar. Gevangen op de traditionele worm, een wat magere zeelt van 45 cm met een lelijke plek op zijn borstvin. Half uurtje later gaat mijn onlangs aangeschafte Delkim fluiten, de tweede zeelt is een feit. Een "bokser" van 43 cm. met een mooie groene kleur gevangen op een Frolic brok op een hair. Na nog een enkele voorns en bliek gevangen te hebben wordt het rond 10 uur weer tijd om in te pakken. De steunen hengel even in het gras gelegd zodat de Delkim opgeruimd kon worden.

De Delkim staat houdt de wacht.
In mijn ooghoeken zie ik mijn hengeltop stoten, toch maar aanslaan??? Na een paar minuten drillen komt een "Mike Tyson" op de kant. Tot kort voor het landen gedacht dat ik een karper aan de lijn had. Bleek dus een zeelt te zijn van 50 cm. lang en 2.2 kg zwaar. eveneens gevangen op 1 Frolic brok op een hair.
Al met al een heerlijke ochtend gehad ! en uitslapen....wat is dat?

groet...John R

Een koude winterdag

Barbeel 74cm 5.4 kg.(11lb 14oz)

Vandaag ondanks het koude (3C) weer naar Limburg gereden om daar voor het eerst van dit jaar in 1 van de Limburgse beken te gaan vissen. De bedoeling was om met de Hardy Marksman Floatrod en Conquest centrepin te gaan trotten met maden. Met een andere hengel met vastlood en een stukje kaas te gaan barbelen. Na wat omzwervingen op de stek aangekomen (heb vertrouwen in je navigatie !) Eerst het water wat verkennen op zoek naar een goede visstek. Het is de eerste keer dat ik op dit water vis. Waar ik aangekomen ben langs het water wordt meteen mijn visstek.
Als ik de oever afkijk zie ik veel bomen staan, dicht op elkaar langs en in het water. Zal niet meevallen om te trotten. En inderdaad, de dobbber kan maar een meter of 20 mee in de stroming zonder vast komen te zitten. Het vast zitten gebeurt niet 1, niet 2 maar... ik was te tel kwijt en mijn zin. De vastlood hengel was ook geen succes. Mijn lood was niet zwaar genoeg om het aas in de stroomnaad te houden. Begon met 20, toen 30, bij gebrek aan zwaarder 20 en 30 op laatst 70 gram. En nog bleef het aas niet lekker liggen op zijn plaats. Goede les voor een volgende keer! Inmiddels een goede dobber verspeeld, ik heb het koud, heb honger, naar huis of nog even blijven. Toch nog maar even blijven, de aanhouder wint.( hoop ik).
Op de Marksman nu een wartelloodje van 20 gram gezet, een Fox haak en deze beaasd met een stukje verse Smak. De montage een meter of 10 in de stroming gegooid, beetje gegokt, dat met deze stroming het stukje Smak mooi onder de overhangende takken van een grote boom komt te liggen. Een aardige hotspot, maar er zijn er zovele hier. Ik zit lekker rustig, geniet van de stilte en van de stoere koolmees mannetjes die de vrouwtjes voor zich proberen te winnen. Voor mij zie ik weer wat sporen in de modder, verse sporen van een otter o.i.d ?

Af en toe hef ik de hengeltop om het aas wat te laten bewegen. De hengel ligt weer op de steun en beweegt ritmisch in de maat van de rivier.
Een beetje wegdromend en kou lijdend zie ik opeens een verstoring in het ritme. Een flinke ruk, gevolgd door een nog hardere ruk aan de top. Ik sla verbaasd aan en verwacht wat weerstand van een kopvoorn. Direkt slaat mijn hengel dubbel ! Dat kan bijna niet missen, barbeel. Een zenuwslopende strijd gaat beginnen. De Hardy centrepin gilt het uit en ik rem af met mijn hand. De vis duikt keer op keer de stroming in, lange runs volgen. Bijna niet te houden. Blij toe dat ik gisteren een verse 20/00 Gamma lijn op de pin gedraaid heb. Ik durf meer druk te geven en geleidelijk komt de vis naar mij toe. Maar de vis komt ook dicht naar 2 dikke takken die onder water liggen. Rustig blijven, geconcentreerd blijven drillen. De vis kom boven water. Een lange gouden flank schittert aan de oppervlakte. Koud, ik ? het zweet breekt me uit. Snel het net ter hand nemen om de vis te landen. De vis neemt weer een run maar de Hardy Marksman pareert deze vlekkeloos. Eindelijk, de vis is moegestreden en glijd het net in. Een vreugde kreet galmt over het water. Onhaakmat neer leggen, meten, wegen. Een hele beste barbeel , 74 cm en 5.4 kg. (11lb 14oz)

Snel wat foto's nemen om vervolgens de vis weer op adem laten komen in het net. Na een paar minuten zwemt de barbeel met enkele krachtige staartslagen weer de diepte in.
Mij achterlatend met een zeer tevreden gevoel. Ik vis nog een uurtje door, maar geen teken van leven meer, op wat springende vis na. Ik krijg het weer koud, de thermoskan is leeg, tijd om weer een naar huis te gaan.

Snel weg van de snelweg.

Nabij de snelweg A15


Afgelopen middag weer eens de hengels uit het vet gehaald om eens even te gaan vissen nabij Portugaal. Bij aankomst van het viswater was het even een flinke tegenvaller, er was geen water te bekennen alleen maar ijs. Grote delen die gisteren open lagen waren in 1 nacht weer dichtgevroren. Er bleef nog 1 stek over, een duiker die onder een van de drukste snelwegen van Nederland, de A15, loopt. Op een meter of 15 van de snelweg mijn eigen geinstalleerd, spaarzaam wat pellets gevoerd en enkele maiskorrels. Kopje koffie erbij en aan de ene kant natuurschoon en aan de andere kant het voorbij razende verkeer gadeslaan. Helaas, mijn inspanningen werden niet beloond, geen vis. Geen tikje geen stootje geen wegtrekker niets.
Het werd koud en het lawaai van het verkeer gaat ook snel vervelen, dus snel weg van de snelweg.
Dit jaar, 2011, gaat vast en zeker meer vis opleveren dan vandaag. Ik droom al van een grote zeelt, een dikke kopvoorn, een barbeel ???
Nog even blijven dromen John, het is te koud en er ligt nog te veel ijs......

groet....John R

Een zware strijd,

Vandaag ondanks de mist en file verwachtingen toch naar Limburg gereden om weer eens in een beek te vissen. Eerst de dames afgezet bij het Outlet centre in Roermond. Vervolgens naar mijn geliefde beekje gegaan. Het was nog koud en mistig en ik zag hier dat er hier en daar nog wat gras wit van de nachtvorst was. Brrrr, wat doe ik hier.... Maar de afspraak was gemaakt, dames shoppen, ik vissen.
Voorzichtig een van mijn favoriete stekken benaderd alles uitgepakt en eens rondgekeken wat het hoge water de afgelopen week aangericht had. Valt mee zo te zien, de beek was wel buiten zijn oevers getreden maar is nu weer goed bevisbaar, hoewel het wel hard stroomt.
Eerst maar de "rolling meat" methode uitproberen. Een stuk smak op de haak prikken, wat lood op de lijn doen, zoveel, dat het aas bij de bodem blijft maar toch in de stroming over de bodem rolt. Met regelmaat het aas even tegenhouden en terugtrekken om het vervolgens weer een stukje in de stroom mee te laten voeren. Hoe ik mijn best ook doe, er volgt geen aanbeet. Stuk smak met 30 gram lood op een veelbelovende stek op de bodem verankerd om vervolgens met de andere hengel te gaan " long trotten"
De centrepin bevat een lijntje van 15/00 en een 45 cm. lange onderlijn van 10/00 met daaraan geknoopt een haakje nr. 16. Lichter tuig dan gebruikelijk, maar met dit koude weer moet het aas zo natuurlijk mogelijk bewegen vind ik. Als aas gebruik ik maden. Helaas waren er alleen nog maar mini maden te koop Ik moet het er maar mee doen. Met wat getob door de koude vingers krijg ik een 4 tal maden op het haakje geprikt. Het aas wordt met een Avon type dobber nauwkeurig langs interessante stekken gedirigeerd. Telkens zorgend dat de dobber met regelmaat schuin in het water wordt getrokken in de stroming, zodat het aas wat omhoog komt, dan de dobber weer even laten gaan, zodat er een verleidelijk bewegend aas aan de vissen geserveerd wordt.....hoop ik.




Regelmatig duikt de dobber even weg op bodem vuil e.d maar nog geen aanbeet. Na een aantal driften komt een vers trosje maden bij wat bossages een 25 meter verderop, net voordat ik de dobber uit het zicht verlies. Een hotspot voor kopvoorns. Wederom schiet de dobber weg, net voor de overhangende takken, ik sla, vast... nee..... een sterke vis vecht in de stroming een meter of 25 verderop. Wat een sterke vis, dat wordt voorzichtig drillen. Iets waar de vis heel anders over denkt. Hij duikt eerst naar links de takken in.... bijna, ik kan hem net stoppen. Dan gaat hij naar rechts de ondiepte in, de strijd is gestreden denk ik, maar nee! De oever blijken hier flink uitgehold te zijn en de vis verdwijnt geheel onder een holte in de oever. Wat nu, voorzichtigheid is geboden, 10/00 is niet veel. Er begint een touwtrekspel tussen de vis en mij. Ik voorzie een sombere afloop. Hou de spanning op de lijn en wacht af, plotseling geeft de vis op en duikt weer de stroming in richting een bos overhangende takken. Na wat hoogstaande driltechnieken en een hoop geluk, komt de vis ook nu weer vrij. Eindelijk, geen obstakels meer en na wat uitvluchten voor de kant is de vis eindelijk moe gestreden na een zware strijd en klaar om het net in te glijden. Pfffff, mijn zwaarste dril tot nu toe hier. Een toevallige passant maakt wat foto's. Nog even de vis meten, 45 cm geeft het lint aan. Niet de grootste van het jaar, wel de sterkste ! Ik vis nog een tijd door op wat andere stekken, om wat kleine tikken op mijn hengeltop na wordt er niets meer gevangen.
Tijd om de dames op te pikken en naar huis te gaan met de nodige files voor de boeg. Maar dat mag de pret niet drukken, ik heb weer een mooie vis gevangen !