Grayling

Aan de rugvin te zien een echte vlagzalm

Vandaag in alle vroegte weer eens voor een sessie naar Limburg gereden. In de ochtendschemering wandel ik naar de stek toe. Echt herfst is het, overal vallende bladeren, overvliegende ganzen,al aardig koud. Kortom een uitdaging om wat te vangen met dit koude weer en bijbehorende watertemperatuur. Omzichtig wordt de nodige gekiem
de hennep om de stek gedropt. Half uurtje visgerei klaarmaken en wat eten en drinken en dan maar afwachten op wat er komen gaat.Ondertussen in het stromende water voor mij,om de paar minuten een handje maden in het water gooien. In de hoop dat dit voer spoor vis aan gaat trekken. Na 2 uur geduldig wachten wordt zonder waarschuwing de hengel top kromgetrokken, ik sla...sodem.... los. Waarschijnlijk een barbeel die trek had in een lekker stuk Smack. Jammer jammer, zoveel kansen krijg je niet in dit jaargetijde op een dag. Maar goed, ik blijf stug door vissen en blijf met regelmaat maden in het water gooien.

De pen voorzichtig onder de overhangende takken leiden.

Rond een uur of 12 wordt het eens tijd voor wat anders. De Hardy Float rod met bijbehorende Hardy Conquest centrepin wordt opgetuigd, een 5BB Drennen pen en een 12/00 onderlijntje met haakje 14 wordt ingezet.Een stuk of drie maden op de haak geprikt en de pen te water gelaten. De pen wordt langzaam met de stroom meegenomen en de centrepin geeft zonder haperen lijn af. Regelmatig even met de duim afremmen zodat het lijkt alsof de maden vrij door het water zweven. Een lekkere snack, als je er van houdt. Keer op keer herhaald zich het ritueel, handje maden in het water, pen er gelijk achteraan en dan zover mogelijk met de stroom mee laten driften. Dan opeens onder de boom gebeurt het,de pen wordt weggetrokken, ik sla, ja vis! Niet groot maar wel een felle vechter. Wat gaat het worden, serpeling, kopvoorn, kleine barbeel... de vis komt onder de kant. Wat het ik nu aan de haak ? Ik kijk nog eens goed, warempel een heuse vlagzalm. Een vis die tot voor kort in Nederland uitgestorven was maar nu door de verbeterde waterkwaliteit weer sporadisch voorkomt. En ik vang er 1, wat een geluk! Voorzichtig de vis onthaken en snel een foto nemen.
Nog maar even door vissen, je weet maar nooit wat voor vis er op het maden spoor afgekomen is. Even later zakt weer de pen weg en niet te geloven, nog een vlagzalm. Ook hier worden wat foto's van gemaakt en met 35 cm een prachtige vis die nog lekker door mag groeien.

Een roodborstje komt brutaal af en toe een paar maden wegpikken.


Tijd om in te pakken en met een tevreden gevoel te vertrekken. In Engeland gaat men rond deze tijd van het jaar gericht op grayling vissen, zoals daar de vlagzalm genoemd wordt en er ook stukken groter gevangen wordt.
Een "Midwinter session" zit dan ook in de planning.

Een zware strijd,

Vandaag ondanks de mist en file verwachtingen toch naar Limburg gereden om weer eens in een beek te vissen. Eerst de dames afgezet bij het Outlet centre in Roermond. Vervolgens naar mijn geliefde beekje gegaan. Het was nog koud en mistig en ik zag hier dat er hier en daar nog wat gras wit van de nachtvorst was. Brrrr, wat doe ik hier.... Maar de afspraak was gemaakt, dames shoppen, ik vissen.
Voorzichtig een van mijn favoriete stekken benaderd alles uitgepakt en eens rondgekeken wat het hoge water de afgelopen week aangericht had. Valt mee zo te zien, de beek was wel buiten zijn oevers getreden maar is nu weer goed bevisbaar, hoewel het wel hard stroomt.
Eerst maar de "rolling meat" methode uitproberen. Een stuk smak op de haak prikken, wat lood op de lijn doen, zoveel, dat het aas bij de bodem blijft maar toch in de stroming over de bodem rolt. Met regelmaat het aas even tegenhouden en terugtrekken om het vervolgens weer een stukje in de stroom mee te laten voeren. Hoe ik mijn best ook doe, er volgt geen aanbeet. Stuk smak met 30 gram lood op een veelbelovende stek op de bodem verankerd om vervolgens met de andere hengel te gaan " long trotten"
De centrepin bevat een lijntje van 15/00 en een 45 cm. lange onderlijn van 10/00 met daaraan geknoopt een haakje nr. 16. Lichter tuig dan gebruikelijk, maar met dit koude weer moet het aas zo natuurlijk mogelijk bewegen vind ik. Als aas gebruik ik maden. Helaas waren er alleen nog maar mini maden te koop Ik moet het er maar mee doen. Met wat getob door de koude vingers krijg ik een 4 tal maden op het haakje geprikt. Het aas wordt met een Avon type dobber nauwkeurig langs interessante stekken gedirigeerd. Telkens zorgend dat de dobber met regelmaat schuin in het water wordt getrokken in de stroming, zodat het aas wat omhoog komt, dan de dobber weer even laten gaan, zodat er een verleidelijk bewegend aas aan de vissen geserveerd wordt.....hoop ik.




Regelmatig duikt de dobber even weg op bodem vuil e.d maar nog geen aanbeet. Na een aantal driften komt een vers trosje maden bij wat bossages een 25 meter verderop, net voordat ik de dobber uit het zicht verlies. Een hotspot voor kopvoorns. Wederom schiet de dobber weg, net voor de overhangende takken, ik sla, vast... nee..... een sterke vis vecht in de stroming een meter of 25 verderop. Wat een sterke vis, dat wordt voorzichtig drillen. Iets waar de vis heel anders over denkt. Hij duikt eerst naar links de takken in.... bijna, ik kan hem net stoppen. Dan gaat hij naar rechts de ondiepte in, de strijd is gestreden denk ik, maar nee! De oever blijken hier flink uitgehold te zijn en de vis verdwijnt geheel onder een holte in de oever. Wat nu, voorzichtigheid is geboden, 10/00 is niet veel. Er begint een touwtrekspel tussen de vis en mij. Ik voorzie een sombere afloop. Hou de spanning op de lijn en wacht af, plotseling geeft de vis op en duikt weer de stroming in richting een bos overhangende takken. Na wat hoogstaande driltechnieken en een hoop geluk, komt de vis ook nu weer vrij. Eindelijk, geen obstakels meer en na wat uitvluchten voor de kant is de vis eindelijk moe gestreden na een zware strijd en klaar om het net in te glijden. Pfffff, mijn zwaarste dril tot nu toe hier. Een toevallige passant maakt wat foto's. Nog even de vis meten, 45 cm geeft het lint aan. Niet de grootste van het jaar, wel de sterkste ! Ik vis nog een tijd door op wat andere stekken, om wat kleine tikken op mijn hengeltop na wordt er niets meer gevangen.
Tijd om de dames op te pikken en naar huis te gaan met de nodige files voor de boeg. Maar dat mag de pret niet drukken, ik heb weer een mooie vis gevangen !