Als het klein hoefblad bloeit, wordt de zeelt actief

Een schitterende zeelt van 52 cm.
Vandaag op een van mijn spaarzame vrije dagen weer eens gaan vissen. Na het vele slechte weer van de afgelopen weken met veel wind en regen is het deze week wat rustiger en warmer geworden. Vandaag zou het een mooie warme lente dag worden. Rond 7 uur op mijn stek aangekomen is hier weinig van te merken. Mistig en koud, gelukkig geen wind. Om te beginnen maar eens een paar handen halibut en krill pellets op de stekken uitsstrooien gevolgt door enkele handen met maden. Al snel ligt de eerste hengel, de haak beaast met maden, op de stek.

Het klein hoefblad, een lente bode, aankondiging dat de zeelt actief wordt.
Een tweede volgt beaasd met wormen. Afwachten maar of de vis actief is. Na een uurtje niets gezien te hebben eens naar stek 2 gewandeld, een 15 tal meter verder op. Hier staat het klein hoefblad al in bloei. Een klein plantje met mooie gele bloemen dat vroeg in de lente bloeit vaak samen met de vangst van de eerste zeelt. Een bundel met wormen zweeft naar de bodem. Al snel komen er wat zenuwachtige tikjes op het pennetje wat nu ook langzaam zijn eigen weg op het water zoek. Ik tik aan en sta meteen met een kromme hengel. Zeelt, kan niet missen. De lichte hengenl 0.75 lb en de bijbehorende lichte lijn weten uitstekend de klappen van de boksende zeelt op te vangen.

De eerste zeelt van het jaar, 48 cm

Het net kan al snel onder de zeelt geschoven worden en een mooie exemplaar komt op de kant. Een foto en even meten....48 cm.. geen slecht begin! Weer terug op stek 1. Een verse tros wormen gaat te water. Vrijwel meteen loopt de pen weg en een stevig gevecht begint. Dit is een echte knokker, wederom een zeelt. De hengel buigt diep door en de Trudex centrepin geeft gewillig wat lijn op commando van mijn duim.

Een harde vechter die 46 cm mat.
De zeelt duikt alle kanten op, maar moet tenslotte toch het onderspit delven. Eenmaal op de kant meet deze zeelt maar liefst 52 cm. Ik heb slechtere starts gehad in maart. Hierna volgt een brasem die de maden niet kon weerstaan. Gevolgt door.... nog maar een zeelt, deze meette 46 cm, maar vocht voor 56 cm. Dan wordt het weer langzaam tijd om in te pakken. Hoe het visjaar er voor de rest uit gaan zien weet ik niet, deze ochtend kan mij in ieder geval niet meer afgepakt worden.

Donders koud!

Vier januari, ik heb m'n eerste vrije dag te pakken van 2019. De dag ervoor de dropshot uitrusting in orde gemaakt om deze ochtend eens lekker achter de roofvis aan te gaan met allerlei soorten, al dan niet levensecht lijkende, rubber creaties. Op de weg naar de visstek toe is het nog even spannend, ijs of geen ijs op het water. Want het is behoorlijk koud buiten. De afgelopen dagen wat gevroren en licht gesneeuwd. Voor Nederlandse begrippen ligt er dan meteen een "pak sneeuw" van wel 3 cm....Op de visstek aangekomen zie ik dat ik redelijk geluk heb. Het deel wat ik wil gaan bevissen is ijsvrij, de andere helft van het water is nog bedekt met een vlies ijs. De harde wind, naderende sneeuw en een temperatuur van net 2C maakt het donders koud.
De eerste worpen worden gemaakt en het shadje wordt tergend langzaam binnengehaald met pauzes, waarin het shadje van de nodige stuiptrekkingen wordt voorzien veroorzaakt door mijn rechterarm. Vele worpen worden gemaakt, af en toe een tik van een vis, maar helaas nog geen goede aanbeet. Een verre worp naar rechts doet mijn shadje een meter van de overkant op zo'n 25 meter afstand belanden. De nieuwe Momoi lijn 8/00 maakt de verre worpen met gemak mogelijk. Ik start de molen dan.... vast of een aanbeet...Ik blijf staan met een wapperend lijntje, door onder de knoop van de haak. Ik kan niet echt zeggen dat ik een vis aan de haak had, maar er liggen op die plaats ook geen obstakels waar ik zo mijn lijn op kan doorsnijden, voor zo ver ik weet.

Niet getreurd, gewoon doorgaan, op naar de eerste vis. Het is inmiddels nog harder gaan waaien, gelukkig ben ik goed gekleed anders was het niet uit te houden van de kou. Dan vlak voor de kant een hoop gespetter en kabaal... wat nu... Ik ga kijken maar zie niks, behalve wat takken en waterplanten die wild bewegen. Dan zie ik opeens dat de enorme ijsplaat welke m'n halve visstek bedekt jdoor wind wind loskomt van de kant. Binnen enkele minuten is de schots al een paar meter op drift. Mooi zo, mijn visbereik wordt hierdoor een stuk groter. Na aardig wat worpen toch nog maar een keer op de mysterieuze verspeel plek werpen. Pats... in een worp precies op de plaats waar ik het shadje hebben wil en... meteen weer vast.. nee ... een flinke snoek heeft direkt het mini shadje te grazen genomen.

Een dril op behoorlijk afstand is bezig. Ik neem geen risico en loop te snoek tegemoed, ondertussen het net met de XL steel gereedmakend. Voorzichtig drillen, hopen dat de Fluorcarbon lijn heel blijft. Langzaam komt de snoek naar het net, een hele beste zo te zien. Om de kant op het onthaakmatje zie ik pas hoe dik de snoek is. Geweldig, die heeft al menig visje achter de kiezen zitten. Voorzichtig onthaak ik de vis en meet deze meteen.... 76 cm. De snoek gaat weer terug in zij koude element. Brrr de eerste sneeuwvlokken vallen. Een hapje eten en een slok warm water voor dat ik nog even verder ga vissen. Een tweede vis zit er niet meer ik. Ik ga lekker naar de warme kachel!

het kan vriezen, het kan dooien...

De afgelopen december maand met wisselend succes achter de roofvis aangezeten. Voornamelijk met de dropshot. Half december begon het wat te vriezen en lag er zowaar een laagje ijs op het water. Op een van m'n spaarzame vrije dagen rond die tijd was het even zoeken naar een ijsvrij stuk water.

Na een aantal worpen in alle windrichting waar mogelijk, was er dan toch een snoek van rond de 60 cm die het verlijdelijk dansend stukje rubber niet kon weerstaan. Een paar dagen erna ging het al weer dooien, gelijk nog maar eens gaan proberen. Wederom vele worpen gemaakt.

De nieuwe Momoi lijn van 8/00 werpt als een speer. Na een lange worp recht naar voren krijg ik als snel een harde tik op het stuiptrekkende stervende rubber visje. Direct stop ik met indraaien en laat het rubber visje in visuele gedachten nog wat doodsstuipen maken om zo de snoek te verleiden een makkelijk prooi te kunnen pakken. Het lukt.... weer een harde tik en de snoek is gehaakt. Eenmaal op de kant is de snoek ook nu netjes aan de zijkant voor in de bek gehaakt.
Vervolgens de dagen hierna op de zelfde stek nog enkele pogingen gewaagd. Op enkele tikken op de shads na en helaas een losgeschoten baars kwam er hier niets meer op de kant.

Verder nog enkele malen het grote water opgezocht met de aangrenzende jachthaven. Helaas liet de roofvis zich hier nog niet zien.

2018 was al met al een wisselend jaar waar toch enkele prachtige vangsten mijn net mochten bezoeken. Hopelijk brengt een zeer druk 2019 toch nog wat tijd om wat mooie vissen te vangen.

Even uitwaaien.

Vanmiddag met de dropshot hengel er op uit getrokken om lekker uit te waaien en hopelijk wat te vangen. Al in oktober wat pogingen gedaan maar door enorme scholen aasvisjes en het warme weer liepen deze pogingen op niets uit. Voor vandaag werd er slecht weer opgegeven, maar gelukkig liep het anders. Het bleef vrijwel droog met een lekkere frisse wind. Op de stek aangekomen zie ik dat alle oevervegetatie weggemaaid is. Stekken in overvloed om te vissen dus.

Herfst
De hengel wordt in elkaar gezet en er wordt een rubberachtig visje op de haak geprikt. Een verre worp wordt gemaakt waarbij het aasje op de terugweg langs een oud waterlelie bed loopt. Diverse wopren gemaakt, niets. Omwisselen naar een ander rubberachtig visachtig voorwerp. Nog steeds niets. Nog maar eens omwisselen naar een regenwormachtig groter aas van Blackflag. Een verre worp gemaakt tussen 2 leliebedden en langzaam in halen met tussendoor een snelle slag aan de slinger. Patsss de hengeltop gaat krom, een snoek dient zich aan. Na een korte dril komt er een mooie snoek van een centimeter of 60 voor de kant. Het net met de lange steel komt nu goed van pas. Op de kant is te zien dat de snoek netjes in de hoek van zijn bek gehaakt is. Na een paar foto's genomen te hebben gaat de snoek weer terug het water in, op jacht naar een betere prooi.

Met fluwelen handschoenen.

De afgelopen het zomer is het rustig met de visserij geweest voor mij. Wel redelijk veel bezig geweest met het uitproberen van allerlei roofvis probeersels, maar helaas met weinig succes. Nu weer terug van vakantie uit China en voor het eerst sinds lange tijd weer de hengels gepakt en richtig een van mijn favourite stekken gegaan. Het beloofd een prachtige nazomer dag te worden.De waterlelie bladeren sterven in rap tempo af. Tussen die waterlelie bedden hebben ik 2 stekken aangevoerd. Inmiddels klaar om in te werpen, 1 haak beaasd met crab pellets en 1 met wormen. Afwachten wat er gaat gebeuren. De nodige bellen zijn al op de stek te zien, maar verder weinig actie. De ochtend mist trekt langzaam op, tijd om wat foto's maken.

Een mooie shot van de splitcane en Allcock "the Popular 3.5"centrepin...........het pennetje duikt weg en de Allcocks C815 centrepin begint opeens als een dolle te lopen. Een vis ise gehaakt en heeft er zin in. Snel alles opzij leggen en de vis drillen. Deze duikt meteen het afstervende bed waterlelies in. Maar wat is het, een grote zeelt of toch een karper. Voorzichtig drillen met fluwelen handschoenen aan. Geen sleur en takelwerk! Gelukkig de vis komt uit de waterlelies en ja hoor, een mooie karper komt aan het wateroppervlak. Het is zelf een heuse spiegelkarper.

Nog wat drillen onder de top en de karper gleidt het net in. Wat een feest. Voorzichtig de karper onthaken en wat foto's nemen.De vis meet 61 cm en ik schat een kilo of 6. Een dikkertje die rap richting 20 pond en meer gaat. Een windvlaag laat de nodige bladeren naar beneden dwarrelen, onmiskenbaar.... de herfst is echt bezig. Er volgens nog wat brasems die het aas niet kunnen weerstaan. Daar blijft het bij. Tijd om naar huis te gaan.

Tropenrooster

Een spierbundel van 73 cm en 3.4 kg.

Onlangs nog in het Zuiden des Lands op barbeel wezen vissen. Het zou de zoveelste zomerse dag worden. De echte hitte werd al voorspeld voor de komende week met temperaturen tot tegen de 40C. De wekker liep om 4.15 af, om zo vanuit het hotel snel op de visstek te kunnen komen zonder een lange reis te hoeven maken, verder is het in de vroege ochtend nog niet zo warm. Een soort van tropenrooster.
In de ochtend schemering vlogen de vleermuizen rakelings langs en zocht een uil zijn slaapplaats op. Op de stek aangekomen met behulp van de baitdropper het nodige aan voer in het water gedropt. Vervolgens het aas monteren, inwerpen en het aas op zijn plaats laten komen. Grrr mislukt, de boily ligt niet op de voorziene plaats. Ik herhaal de procedure. Nu eerst wat eten en drinken en even van de rust genieten. Nu het lichter wordt is het pas goed te zien hoe droog en dor alles is door de langdurige warmte en gebrek aan regen van betekenis.

Droog en door was het in het veld en het zou nog erger worden....

In m'n ooghoeken zie ik een tik op de hengeltop, gevolgt door nog enkele tikken. Mijn hand zweeft bij de hengel. Maar het gaat niet door, waarschijnlijk kopvoorn of brasem. Af en toen wat pellets op de stek bijvoeren om zo de vis geinteresseerd te houden. Wederom enkele harde felle tikken op de top, maar de beet zet helaas niet door.
Voor de zekerheid ingehaald en een nieuwe gekneusde boily en een pva zakje gevuld met gekneusde boilys ingeworpen. In de verte luiden de kerkklokken 7 uur. De tijd vliegt. Af en toe nog een tik op de top maar nog geen..... Plotseling giert de Speedia widedrum centrepin het uit. In een reflex sla ik aan en sta meteen met een diepbuigende hengel. De barbeel, onmiskenbaar, gaat uiteraard daar na toe waar ik deze liever niet zie. Gelukkig heeft de Harrison Torix genoeg ruggegraat om de barbeel van de gevaarlijke obstakels weg te houden. Na een korte dril komt glijdt de barbeel het net in. Zo te zien toch een stuk groter als dat ik had gedacht. Meten en wegen wijst aan dat de barbeel 73 cm meet bij een gewicht van 3.4 kg. Hierna volgt er weinig actie meer, een kraakheldere lucht, oplopende temperaturen, ik hou het voor gezien!
De week na deze vangst liepen de temperaturen tot ruim 38 graden op!

Chubby tench

Een Chubby tench van 2.8 kg. en 52 cm.

Vanmorgen op 2e Pinksterdag nog even er op uit geweest op te kijken of ik nog wat kon vangen. De uitrusting was afgesteld op het vangen van karper. Uiteraard kijkt de vis hier niet naar welke het aas beroerd. Door een flinke trek in het water kan ik pas na een uur normaal gaan vissen met een mini pauwpennetje.

Aangezien ik op deze schitterende dag nog meer op de agenda had staan kon ik nog maar even doorvissen. M'n tas al ingepakt, want het was al bijna tijd om te gaan. Ik stond nog even naar een vissende blauwe reiger en naar m'n pennetje te kijken. Enkele minibelletjes veroorzaakt door een azende vas nabij mijn pennetje hadden het wateroppervlak doorboort.

Nog even scherp blijven.... Een tik op het pennetje... tik tik en weg duikt het pennetje. Ik tik terug en sta gelijk met een kromme hengel. Karper??? nee een zich hevig verzettende zeelt meldt zich aan de andere kant van de lijn. De zeelt knokt veel harder dan de grote karper van vorige week. Na een minuut of wat glijdt de zeelt het net in. Phoehh die is zwaar. Eenmaal op de kant zie ik pas hoe dik de zeelt is. Deze vis moest toch even gewogen en gemeten worden. Lengte 52 cm en een gewicht van maar liefst 2.8 kg. M'n dag kan al niet meer stuk zo op de vroege ochtend.

Een conculega

Het is verleidelijk om nog langer te blijven maar ik vertrek richting huis naar m'n lieve vrouw die op me wacht met een onbijtje.