Een koude winterdag

Barbeel 74cm 5.4 kg.(11lb 14oz)

Vandaag ondanks het koude (3C) weer naar Limburg gereden om daar voor het eerst van dit jaar in 1 van de Limburgse beken te gaan vissen. De bedoeling was om met de Hardy Marksman Floatrod en Conquest centrepin te gaan trotten met maden. Met een andere hengel met vastlood en een stukje kaas te gaan barbelen. Na wat omzwervingen op de stek aangekomen (heb vertrouwen in je navigatie !) Eerst het water wat verkennen op zoek naar een goede visstek. Het is de eerste keer dat ik op dit water vis. Waar ik aangekomen ben langs het water wordt meteen mijn visstek.
Als ik de oever afkijk zie ik veel bomen staan, dicht op elkaar langs en in het water. Zal niet meevallen om te trotten. En inderdaad, de dobbber kan maar een meter of 20 mee in de stroming zonder vast komen te zitten. Het vast zitten gebeurt niet 1, niet 2 maar... ik was te tel kwijt en mijn zin. De vastlood hengel was ook geen succes. Mijn lood was niet zwaar genoeg om het aas in de stroomnaad te houden. Begon met 20, toen 30, bij gebrek aan zwaarder 20 en 30 op laatst 70 gram. En nog bleef het aas niet lekker liggen op zijn plaats. Goede les voor een volgende keer! Inmiddels een goede dobber verspeeld, ik heb het koud, heb honger, naar huis of nog even blijven. Toch nog maar even blijven, de aanhouder wint.( hoop ik).
Op de Marksman nu een wartelloodje van 20 gram gezet, een Fox haak en deze beaasd met een stukje verse Smak. De montage een meter of 10 in de stroming gegooid, beetje gegokt, dat met deze stroming het stukje Smak mooi onder de overhangende takken van een grote boom komt te liggen. Een aardige hotspot, maar er zijn er zovele hier. Ik zit lekker rustig, geniet van de stilte en van de stoere koolmees mannetjes die de vrouwtjes voor zich proberen te winnen. Voor mij zie ik weer wat sporen in de modder, verse sporen van een otter o.i.d ?

Af en toe hef ik de hengeltop om het aas wat te laten bewegen. De hengel ligt weer op de steun en beweegt ritmisch in de maat van de rivier.
Een beetje wegdromend en kou lijdend zie ik opeens een verstoring in het ritme. Een flinke ruk, gevolgd door een nog hardere ruk aan de top. Ik sla verbaasd aan en verwacht wat weerstand van een kopvoorn. Direkt slaat mijn hengel dubbel ! Dat kan bijna niet missen, barbeel. Een zenuwslopende strijd gaat beginnen. De Hardy centrepin gilt het uit en ik rem af met mijn hand. De vis duikt keer op keer de stroming in, lange runs volgen. Bijna niet te houden. Blij toe dat ik gisteren een verse 20/00 Gamma lijn op de pin gedraaid heb. Ik durf meer druk te geven en geleidelijk komt de vis naar mij toe. Maar de vis komt ook dicht naar 2 dikke takken die onder water liggen. Rustig blijven, geconcentreerd blijven drillen. De vis kom boven water. Een lange gouden flank schittert aan de oppervlakte. Koud, ik ? het zweet breekt me uit. Snel het net ter hand nemen om de vis te landen. De vis neemt weer een run maar de Hardy Marksman pareert deze vlekkeloos. Eindelijk, de vis is moegestreden en glijd het net in. Een vreugde kreet galmt over het water. Onhaakmat neer leggen, meten, wegen. Een hele beste barbeel , 74 cm en 5.4 kg. (11lb 14oz)

Snel wat foto's nemen om vervolgens de vis weer op adem laten komen in het net. Na een paar minuten zwemt de barbeel met enkele krachtige staartslagen weer de diepte in.
Mij achterlatend met een zeer tevreden gevoel. Ik vis nog een uurtje door, maar geen teken van leven meer, op wat springende vis na. Ik krijg het weer koud, de thermoskan is leeg, tijd om weer een naar huis te gaan.

Snel weg van de snelweg.

Nabij de snelweg A15


Afgelopen middag weer eens de hengels uit het vet gehaald om eens even te gaan vissen nabij Portugaal. Bij aankomst van het viswater was het even een flinke tegenvaller, er was geen water te bekennen alleen maar ijs. Grote delen die gisteren open lagen waren in 1 nacht weer dichtgevroren. Er bleef nog 1 stek over, een duiker die onder een van de drukste snelwegen van Nederland, de A15, loopt. Op een meter of 15 van de snelweg mijn eigen geinstalleerd, spaarzaam wat pellets gevoerd en enkele maiskorrels. Kopje koffie erbij en aan de ene kant natuurschoon en aan de andere kant het voorbij razende verkeer gadeslaan. Helaas, mijn inspanningen werden niet beloond, geen vis. Geen tikje geen stootje geen wegtrekker niets.
Het werd koud en het lawaai van het verkeer gaat ook snel vervelen, dus snel weg van de snelweg.
Dit jaar, 2011, gaat vast en zeker meer vis opleveren dan vandaag. Ik droom al van een grote zeelt, een dikke kopvoorn, een barbeel ???
Nog even blijven dromen John, het is te koud en er ligt nog te veel ijs......

groet....John R

Een zware strijd,

Vandaag ondanks de mist en file verwachtingen toch naar Limburg gereden om weer eens in een beek te vissen. Eerst de dames afgezet bij het Outlet centre in Roermond. Vervolgens naar mijn geliefde beekje gegaan. Het was nog koud en mistig en ik zag hier dat er hier en daar nog wat gras wit van de nachtvorst was. Brrrr, wat doe ik hier.... Maar de afspraak was gemaakt, dames shoppen, ik vissen.
Voorzichtig een van mijn favoriete stekken benaderd alles uitgepakt en eens rondgekeken wat het hoge water de afgelopen week aangericht had. Valt mee zo te zien, de beek was wel buiten zijn oevers getreden maar is nu weer goed bevisbaar, hoewel het wel hard stroomt.
Eerst maar de "rolling meat" methode uitproberen. Een stuk smak op de haak prikken, wat lood op de lijn doen, zoveel, dat het aas bij de bodem blijft maar toch in de stroming over de bodem rolt. Met regelmaat het aas even tegenhouden en terugtrekken om het vervolgens weer een stukje in de stroom mee te laten voeren. Hoe ik mijn best ook doe, er volgt geen aanbeet. Stuk smak met 30 gram lood op een veelbelovende stek op de bodem verankerd om vervolgens met de andere hengel te gaan " long trotten"
De centrepin bevat een lijntje van 15/00 en een 45 cm. lange onderlijn van 10/00 met daaraan geknoopt een haakje nr. 16. Lichter tuig dan gebruikelijk, maar met dit koude weer moet het aas zo natuurlijk mogelijk bewegen vind ik. Als aas gebruik ik maden. Helaas waren er alleen nog maar mini maden te koop Ik moet het er maar mee doen. Met wat getob door de koude vingers krijg ik een 4 tal maden op het haakje geprikt. Het aas wordt met een Avon type dobber nauwkeurig langs interessante stekken gedirigeerd. Telkens zorgend dat de dobber met regelmaat schuin in het water wordt getrokken in de stroming, zodat het aas wat omhoog komt, dan de dobber weer even laten gaan, zodat er een verleidelijk bewegend aas aan de vissen geserveerd wordt.....hoop ik.




Regelmatig duikt de dobber even weg op bodem vuil e.d maar nog geen aanbeet. Na een aantal driften komt een vers trosje maden bij wat bossages een 25 meter verderop, net voordat ik de dobber uit het zicht verlies. Een hotspot voor kopvoorns. Wederom schiet de dobber weg, net voor de overhangende takken, ik sla, vast... nee..... een sterke vis vecht in de stroming een meter of 25 verderop. Wat een sterke vis, dat wordt voorzichtig drillen. Iets waar de vis heel anders over denkt. Hij duikt eerst naar links de takken in.... bijna, ik kan hem net stoppen. Dan gaat hij naar rechts de ondiepte in, de strijd is gestreden denk ik, maar nee! De oever blijken hier flink uitgehold te zijn en de vis verdwijnt geheel onder een holte in de oever. Wat nu, voorzichtigheid is geboden, 10/00 is niet veel. Er begint een touwtrekspel tussen de vis en mij. Ik voorzie een sombere afloop. Hou de spanning op de lijn en wacht af, plotseling geeft de vis op en duikt weer de stroming in richting een bos overhangende takken. Na wat hoogstaande driltechnieken en een hoop geluk, komt de vis ook nu weer vrij. Eindelijk, geen obstakels meer en na wat uitvluchten voor de kant is de vis eindelijk moe gestreden na een zware strijd en klaar om het net in te glijden. Pfffff, mijn zwaarste dril tot nu toe hier. Een toevallige passant maakt wat foto's. Nog even de vis meten, 45 cm geeft het lint aan. Niet de grootste van het jaar, wel de sterkste ! Ik vis nog een tijd door op wat andere stekken, om wat kleine tikken op mijn hengeltop na wordt er niets meer gevangen.
Tijd om de dames op te pikken en naar huis te gaan met de nodige files voor de boeg. Maar dat mag de pret niet drukken, ik heb weer een mooie vis gevangen !

Laatste vakantiedagen

Zeelt van 53 cm

De afgelopen 2 weken lekker vakantie gehad. De eerste week naar Parijs geweest om daar een mooie en leerzame vakantie te houden met bezoeken aan diverse musea. Uiteraard regelmatig mijn blik over de Seine laten gaan en helaas geen levende, maar wel een grote dode meerval zien drijven. Verder nog wat roofblei rond de Pond du Nuf zien jagen.
Thuisgekomen begon ik uiteraard weer plannen te maken om in Nederland te gaan vissen. Eerst zou het nog een tripje Limburg worden, maar door een verkoudheid en mist werd het toch het meertje bij Portugaal. Een hengel met de pen en centrepin vissen, de andere, " ouderwets" met een alufolie wakertje, als bijlegger.
Vroeger ook niet veel op deze manier gevangen, met de hengel op de steunen. Maar door oud en nieuw met elkaar te mixen zou het nog wel eens wat kunnen worden.
Oud: steunen, Abu C4 molen, alufolie wakertje. Nieuw, de laatse 30 cm: Inline lood (lead) line aliner, halibotpellets, Foxhaak(hook), baitband en niet te vergeten de PVA kous. (ik hoop dat ik alles juist benaamd heb.
Eerst wat gevoerd en de penhengel uitgelegd. Vervolgens een PVA kous volgepropt met kleine en een paar grote halibot pellets. Deze worst aan de haak geprikt welke ook voorzien is van een pellet doormiddel van een klein elastiekje. Het geheel met moeite door het gewicht en mijn lichte hengels op zijn plaats geworpen en afwachten maar. Ondertussen met de penhengel vissen, maar hier liet de vis zich niet zien ondanks het rustige nazomer weer met mist. Na een uur nog weinig leven gezien op zowel de pen als de steunen hengel. Beetje bijvoeren en afwachten maar. Naar een paar minuten hoor ik plots een ruisend geluid naast mij, ik kijk om en zie de foliewaker strak tegen de hengel staan en aan het einde een hevig kromme hengel top. Karper! Een hevig verzettende vis baant zich een weg naar de in het water gevallen boom. Gelukkig heeft de hengel aardig wat reserve. Binnen een paar minuten ligt er een mooie schubkarper van 77 cm en 18 pond op de kant. Een prachtige vangst met een combinatie van oude en nieuwe materialen. Om het een beetje ouderwets te houden er een zwart/wit foto van gemaakt.



Mooie schubkarper 18 pond 78 cm


Volgende dag, laatste vrije dag van de vakantie.Prachtig nazomerweer. Zelfde ritueel als gisteren herhaald, voeren, penghengel inleggen, " worst" maken, steunen hengel inleggen, afwachten maar. Helaas evenals gisteren, weinig activiteit onder de vissen. Op wat fanatieke voorntjes na laat het grote "wild" zich niet zien. Pellets, maden, wormen, softhookers plus combie's, niets verleid de vissen tot bijten. Na een uur of 2 zonder fatsoenlijke aanbeet eens in de rugzak gaan zoeken en daar nog een zakje met mini Frolic gevonden. Een uitstekend zeelt aas. Eerst wat verbrokkelde brokjes op de stek gestrooid en hierop gaan vissen. Als snel volgt er een aanbeet... mis ! Nog maar even doorgaan en al snel volgt er weer een aanbijt net nadat ik een wolk fijne belletjes heb zien opstijgen. Zeelt ??

De vis gaat flink te keer en maakt uitvallen naar links en rechts, trekt wat meters lijn van de centrepin. Een heerlijk knokker. Na een paar minuten komt de vis, jawel een zeelt, onder de kant en kan deze het net in.
Snel alles klaarzetten en wat mooie plaatsjes schieten. Nog even opmeten, 53 cm. een behoorlijke zeelt. De laatste zeelt van dit jaar ?? We zul zien, nog 3 maanden te gaan en nog een paar vrije dagen over. Deze laatste vakantiedagen zijn in ieder geval succesvol afgesloten.
Au revoir.... (zoals de Fransen zeggen)

Een droomt komt uit.

een Schitterende barbeel van 67 cm 8 pond

Vandaag weer eens een vrije dag op kunnen nemen en deze meteen toegekend aan een dag of mogelijk 2 dagen vissen in de Limburgse beken. Dit afhankelijk van het weer en de vangsten. s'Nachts onrustig geslapen, dus om half vijf al klaarwakker. In plaats van om een uur of 7 af te reizen naar Limburg wordt het nu 5 uur, net of ik het erg vind. Alles is al tot in de puntjes voorbereid, nog wat laatste spullen in de auto leggen en rijden maar. Om 6.30 uur op de parkeerplaats aangekomen snel de hengels, rugzak, net camera uitladen....pfff weer te veel meegenomen, ik leer het ook nooit. Op pad naar stek 1. Om mooi recht stuk om te trotten en wat overhangende bomen voor een grote kopvoorn, barbeel, meerval.. wie zal het zeggen. Neergestreken op de stek worden de eerste maden gevoerd. Om de halve minuut een 20 tal maden in het water gooien om vis op de stek te krijgen. Na een kwartiertje komt de eerste kopvoorn op de kant, +/_ 20 cm. Op de andere hengel beaasd met kaas, weinig reactie op te hengeltop te zien. Na een uur houd ik het hier voor gezien en ga een stukje verder onder de bomen zitten. Een onmogelijke stek waar wel barbeel huist, maar vandaag schijnbaar niet. Op naar de volgende stek. Het lijkt wel een militaire strafmars met die hoeveelheid materiaal die ik weer mee zeul .
Volgende stek, op mijn knieën onder een omgevallen boom door sta ik voor een oude boom welke half in het water staat. Hier nog maar eens proberen. Trotten wordt niets, een stuk kaas naar de overkant proberen vlak tegen de overhangende takken aan. Nee he.... Tegen de takken...niet in de takken. Met de bekende droge panggg breekt mijn lijn. Nu geen zin om moeilijke rigs en loodclips aan te knopen. Warteloodje op de lijn, stuitje en een vlijmscherpe Fox haak welke verstopt wordt in een stukje kaas.
Schuin tegen de stroom ingegooid komt het loodje precies op de juiste plek op de bodem, de lijn komt mooi strak, de hengel top in een lichte curve. Afwachten maar.
Voorzichtig een paar stappen naar achter gelopen om mijn spullen op te ruimen.



Terwijl ik aan het opruimen ben, de hengeltop in de gaten houden, je weet maar nooit. En inderdaad, vanuit mijn ooghoeken zie ik plots een maar rukken aan de hengeltop. Ik schiet naar de hengel en twijfel even wat doen, de top blijft in een kromming staat. Duidelijk dat aan de andere kant iets veel interesse heeft in mijn blokje kaas. Aanslaan ! Direkt maakt de eigenbouw Flexfloat een diepe buiging. Dat is geen kopvoorn of een andere kleine vis. Meerval denk ik, zulke grote barbelen zullen hier ook niet zitten. De hengel heeft het zwaar, gelukkig wordt het een strijd onder de hengel top. Paar meter naar links, paar meter naar rechts, maar langzaam komt de vis naar boven welke zicht nog steeds niet heeft laten zien. Dan eindelijk komt er een bruine rug naar boven... een bruine rug, dat is geen meerval maar een grote barbeel! Snel het net pakken..oeps.. dat ligt 5 meter achter mij in het riet. Met moeite het net gepakt. Verder met de dril, een heel voorzichtige dril. Zat er geen knoopje in de lijn, heb ik mijn haak goed aangeknoopt , van alles schiet door mijn hooft.
Maar dan eindelijk geeft de barbeel de strijd op en glijd het net in. Ik sta in mijn eentje te juichen daar tussen de brandnetels en bramen in, 2 passerende ijsvogel vliegen van schrik om.
Ik kijk nog eens in het net, wat een beest. Snel alles klaarmaken voor wat foto's. Vis onthaken en nu meten. De centimeter gaat langs de vis, 67 cm. Ik weeg de vis +/- 8 pond.
Een schitterende vis, ik kan mijn geluk niet op. Een droom komt letterlijk uit. Voordat we gaan slapen vragen mijn vrouw en ik vaak aan elkaar... Waar ga je over dromen? Mijn antwoord luid meestal: “ Een grote barbeel vangen !”


De vis gaat weer terug in het water, eerst een paar minuten in het net laten bij komen, dan met een paar staart slagen verdwijnt de vis in het heldere water. Ik geniet nog even na. Er komt nog een visser aan de overkant bij bij zitten. Klein, gedrongen, blauw wit oranje pak aan.... een ijsvogeltje gaat ook zijn visje vangen.



Mooier kan het toch niet.
Ik ga inpakken en terug naar huis. Niet te veel snoepjes uit de pot der barbelen halen, zuinig zijn !

Twijfel

Gisteren zat ik te twijfelen hoe ik deze ochtend zou gaan vissen. Met de centrepin langs de Oude Maas, trottend achter de winde aan of met de lichte penhengel op brasem, zeelt en mogelijk een karper. Ik ging alvast een partij onderlijntjes knopen zodat ik makkelijk de haak kan verwisselen en niet een klein haakje wiebelt op de stenen aan hoeft te knopen. Gewoon lus on lus, klaar. De laatste weken in het meertje wel veel brasem gevangen maar daar bleef het ook bij, wel wat imposante kolken van geschrokken karper bij mijn pen gezien maar haken, ho maar.
De Oude Maas werd het dus.... als het weer niet te slecht werd. Gisteren avond al veel regen gevallen, vanmorgen toen ik de tuin instapte om mijn spullen te pakken zag ik dat het nog maar even droog was. Regen betekend gladde stenen langs de rivier, betekend kans op vallen, iets wat ik nu net niet kan gebruiken na mijn valpartij thuis van de trap van een paar weken terug. Toch maar naar het meertje dan, als ik maar even lekker buiten ben. Aangekomen op de stek routinematig een paar handjes pellets en maden een meter of 10 uit de kant gestrooid. Het zag er nog niet veelbelovend uit. Hier en daar wat belletjes, daar bleef het bij. Eerst een nieuwe montage uit proberen. Een baitband met behulp van een fleurnaald op de haak geknoopt en hier een gesoakte pellet aangemaakt, vergezeld van een verse worm. Een uur ging zo voorbij...niets. Weer wat bellen op de stek en eindelijk schuift de pen weg, een brasem van een centimeter of 40 komt langs de kant. Even de weerhaakloze haak met het onthaaktangetje loshalen en de brasem zwemt weer weg. Na een half uur weer wat bellen op de stek, duidelijke vis die de stek aan het afstruinen is naar een ochtend ontbijt. De brasem houdt zicht opvallend stil deze ochtend, buitenkansje voor wat andere beschubte vrienden denk ik nog. Langzaam loopt de pen opeens weg, brasem denk ik. Ik sla aan en..oei... geen brasem ! Een lange run volgt richting het smalle gedeelte met veel takken, karper !! Had ik maar een zwaardere hengel meegenomen. Vis nu met de hengel gebouwd op de blank van de BB Flexfloat 4-6 lbs. Nog maar even wat zwaarder in de hengel hangen, Gamma 17/00 kan wel wat hebben. Wat nu weer, de karper is onder water om een tak heen gezwommen, hopeloos vooruitzicht. De karper zwemt gestaag door maar is inmiddels wat gekeerd het meertje op, hierdoor komt de lijn ook weer los van de tak. Mijn kansen nemen toe. Goed de spanning op de lijn houden, je weet maar nooit met een weerhaakloze haak. Na nog wat angstige minuten komt de karper eindelijk onder de kant. Nog wat vluchtpogingen volgen, maar eindelijk kan het net onder de vis. Een luide Joehooooo... breekt de ochtendstilte. Een behoorlijk vis ligt in het net mag ik wel zeggen. Ik had hem op een centimeter of 60 geschat tijdens de dril, maar daar mag wel 20 centimeter bij. Eerst de camera en onthaakmat klaargemaakt. De vis kan de kant op. Pittig gewicht ! Een massieve schubkarper komt de kant op, na meting zijn de maten 81 cm. en 22 pond. Geweldig wat een vis ! De karper glijd weer terug het water in. Een mooie zeelt volgt hierna nog. Allen op de gesoakte pellet met worm aan een baitband. Drie aanbeten, drie vissen een 100% score, ik heb mindere dagen gehad.....
Twijfelen kan dus ook positief uitpakken ondervind ik deze keer.

groet...John R

Zeelt, een liefhebber van een lekkere bos wormen

Gisteren een verse bak wormen gekocht. Toch een van mijn meest gebruikte aassoorten dit seizoen. En waarom dan wel, de worm is makkelijk in de omgang, kan makkelijk een week of wat in zijn bak blijven zonder te verpoppen e.d., gaat niet gisten of stinken, bijt niet, wordt niet oud, hard of uitgedroogd, niets geen gemix of gemeng of toevoegingen van luchtjes die niet te harden zijn. En als belangrijkste de worm staat op het menu van vele vissen. Nadeel is dan ook dat de worm niet erg selectief is, klein of groot, vrijwel alle vissen lusten wel een stuk worm.

Zoals ook vanmorgen vroeg, een mug maakte mij om een uur 5 wakker. Snel het lot van de mug beslecht, aangekleed en naar het meertje bij Portugaal gereden. Naar de stek gelopen en een paar handjes pellets op de stek gestrooid. Hengels optuigen en het feest kan beginnen. Een stuk of 3 wormen worden op de haakt geprikt, ze kronkelen verleidelijk, tijd voor een frisse duik. Het water onder mijn stek komt tot leven, over bellen wolkjes. De eerste tikjes op mijn pen komen, gevolgd door een mooie wegloper. Een..... kolbleitje. De kop is er af, alvast niet geblankt zoals dat in karpervaktermen heet. Handje pellets erbij, bosje wormen op de haak en het feest kan verder gaan, een flinke blankvoorn, baars en wat kleine blankvoorns volgen. Dan wordt het even stil maar niet voor lang, een wolk fijne belletjes verraad de komst van een bekende, zeelt!


De menukaart van vandaag
Het duurt dan ook niet lang voor dat de pen statig wegloopt gevolgd door een kromme hengel. De zeelt geeft wat tegenstand, maar wordt onder de kant in het net pas wakker lijkt het. Wat plaatjes maken en de zeelt kan weer zwemmen. Eerst weer een handje pallets in het water gooien om de vis op de stek te houden, nieuw bosje wormen op de haak en eens kijken wie er vandaag nog meer worm op zijn menu heeft staan. Na wat zenuwachtig tikken, voorntje waarschijnlijk, sla ik aan op de wegloper die volgt. Geen voorntje maar een een ruisvoorn van bijna 30 cm ! Als ik de ruisvoorn terugzet schiet er een grote golf van mijn stek weg, karper...... Handje pellets op de stek en er volgen nog 2 liefhebbers van de worm, brasems, lappen van 48 en 54 cm.



Deze brasem kon de worm niet weerstaan.
Het is inmiddels weer behoorlijk warm geworden, ik sluit de bak met wormen, ruim mijn spullen op en ga met een tevreden gevoel naar huis.
De nederige worm, een geweldig aas voor vrijwel alle vissoorten !