Jachthaven snoek

Een schitterende snoek van 74 cm
Ondanks de voorspelling van regen, vanmorgen vroeg toch nog even wezen vissen met de dropshot. Direct door naar mijn jachthaven stek gereden. Een jachthaven kan in de winter een verzamelplaats zijn van vis uit de rivier. Op deze stek had ik in de koude periode van de winter al een mooie snoek gevangen.

Dat vraagt naar meer. De afgelopen 2 weken was het ongewoon koud geworden, temperaturen tot -9 overal ijs en vorige zaterdag viel er nog een pak sneeuw bij. Maar nu is het buiten +10, bijna 20 graden verschil in een week tijd, typisch hollands weer.

het dropshot aasje

de box met alle dropshot aasjes.
Inmiddels naar de stek gewandeld en een rubber wormpje op de dropshot haak geprik, na een kwartiertje alle kanten opgeworpen te hebben maar eens een andere rubbere creatie op de haak te prikken. Een knal roze visachtig iets, helaas ook hier was de roofvis niet van gedient. Dan maar een visgelijkend rubber op de haak geprikt. Vlak voor de kant in het heldere water even uitgetest en de actie lijkt sprekend op een gewond visje. Ondertussen regent het gestaag door. Nogmaar een worp tussen de tegenover mij liggende jachten gemaakt. Langzaam indraaien en.. weer vast...nee in de diepte vecht een vis. De hengel kromt zicht en de slipt loopt lekker. In de diepte zie ik een witte lange schim wegduiken. Yesss een mooi snoek heeft zicht in het stukje rubber vergist. (wat gezien de actie en uiterlijk van het visje heel begrijpelijk is)

Eenmaal op de kant is te zien hoe weldoorvoed de snoek van 74 cm is. Na wat foto's genomen te hebben gaat de snoek weer terug het water in, met een krachtige slag duikt hij de diepte in. Stuur je schoonmoeder maar! roep ik de snoek na. (Voor de niet visser, een volwassen vrouwelijk snoek is een stuk groter dan een mannelijke, de schoonmoeder snoek zou dus theoretisch een dikke meter plus zijn.

The modern things

Al enige tijd werd mijn aandacht getrokken door het dropshotvissen en de daarbij behorende vangsten. Ik heb wel het een en ander aan kunstaas visgerei liggen, maar van het dropshotten had ik nog geen materiaal aangeschaft. In de laatste week van 2017 een Savage Gear Finesse dropshothengel aangeschaft samen met wat haakjes en de nodige shadjes, fluorcarbon lijn enz. Net voor de jaarwisseling eens een poging gewaagt om te dropshotten. Lange tijd geen actie. Twijfels sloegen al snel toe, doe ik het wel goed, zit mijn haak wel goed, gebruik ik wel het juiste shadje, is mijn dropshot onderlijn wel goed. Pfff "the modern things"(Bjork) geven weer heel wat stof tot nadenken. Maar eens een fluorshadje op de haak geprikt en weer verder met werpen. Dan opeens uit het niets knalt de hengel krom, een reuze baars, snoekbaars, nee, na een korte dril komt er een snoek van ruim 70 cm in het net. Wat een goed begin van deze nieuwe visserij.

In de maand januari nog wat stekken in de Oude Maas bevist maar zonder resultaat, wel hier veel van geleerd.
Vandaag de laatste zondag van januari 2018, nog maar eens op een van m'n zomerse zeeltstekken gaan vissen in de hoop een dikke baars te vangen. Vele worpen gemaakt met shadjes in allerlei fluo kleuren zonder resultaat. Snel, heel langzaam, nog langzamer indraaien, in het midden, langs de kant... inmiddels van alles geprobeert. Dan nog maar eens een natuurlijk gekleurt shadje op de haak geprikt. En ja hoor, na een paar worpen knalt de hengel krom, geen baars zo te voelen.

Mijn gevoel laat mij niet in de steek, even later komt een mooie snoek onder de kant klaar om het net in de gaan. Het haakje zit net als vorige keer keurig netjes voor in de bek van de snoek, een ding dat mij uitstekend bevalt. Geen operaties om de dreggen uit de bek van de snoek te krijgen. De snoek glijdt terug het water in en zwemt met een krachtige staartslag weg. Ik blijf nog even doorvissen, genietend van een toch veel te vroeg ontluikende natuur. Waar zijn die winters gebleven.....

Verdeuri !

De vangst die alles goedmaakte, een barbeel van 67 cm.

Het was al weer enige tijd geleden dat ik naar het Zuiden des Lands afreisde om te gaan vissen. Ik heb uberhaubt weinig gevist te afgelopen 2 1/2 maand druk,ziek, kiespijn in afwisselende volgorde.
Als ik op mijn visstek arriveer op donderdag middag is het schitterend weer. Windstil, geen felle zon, maar liefst 23C en dat voor 19 0ktober. Het zoveelste warmte record wordt verbroken deze week. De nodige pellets en hennep gaan de stek op, een gesoakte pellet uit een geurige olie wordt als haakaas ingezet. Eerst nog even een praatje met een bevriend voormalig FN lid gemaakt en even daarna wat foto's van zijn vangsten gemaakt. Nu is het mijn beurt om een barbeel te vangen... hoop ik. Er zijn al behoorlijk wat bladeren gevallen en dat is wel te merken, ook aan de hengeltop. Om de haverklap zit er blad in de lijn. Op de stek blijft het nog steeds stil qua aanbeten. Ook met het trotten met maden is het niet wild. Dan nog maar een barbeel hengel optuigen om 2 stuks haakaas op de bodem te hebben. Op mijn gemak in het zonnetje zit ik tussen de hengels in, genietend van het mooie weer, de natuur een barbeel zou..... Ram, de top gaat krom en de centrepin draaidt als een dolle. Ik grijp de hengel en een pittige dril begint. De vis blijft lang diep zwemmen, maar uiteindelijk komt de barbeel toch langzaam maar zeker richting het net. Hebbes, mijn dag kan niet meer stuk. Na meten en wat foto's wil ik de vis weer te water laten. In mijn ooghoeken zie ik Rob FB aan komen lopen. De vis nog even in het water laten rusten om door hem nog wat foto's te laten nemen. De barbeel krijgt nu echt zijn vrijheid terug. Voor de rest van de middag blijft het stil.

Op vrijdag ben ik al met de ochtendschemering aan de waterkant. Vol goede moet op nog een barbeel. Maar, het weer is compleet omgeslagen. Regen en wind dreigen roet in het eten te goeien. De regen en de wind worden heviger. Hele wolken van bladeren zie ik het water in vallen. Het nodige aan pellets gaat het water in om de vis op de stek te krijgen. Na een uurtje krijg ik een flauwe aanbeet, ik sla aan.... brasem. Vis is vis, maar ik had liever iets anders de top krom zien trekken. Meer pellets gaan het water in verder nog wat andere stekken aangevoerd. Na een half uur wederom een brasem, zucht.... Een andere stek proberen, eveneens zonder succes. De wind en regen worden er niet minder op. Dan de laatste aangevoerde stek nog maar even proberen. Met moeite werp ik het aas in tegen de wind.

Een baars kon een kronkelende worm niet weerstaan

Eenmaal op de bodem blijft het lood door de druk van de vele bladeren niet op zijn plaats liggen. Pfff geen makkelijke visserij vandaag. Weer voor de zoveelste keer inwerpen, het aas ligt nu precies waar ik het hebben wil. Even naar de rest van mijn spullen teruggelopen om een zak met pellets erbij te halen. Als ik terug kom zie ik dat de top krom getrokken wordt en de centrepin als een dolle gaat draaien. Een tussensprint brengt mij naar mijn hengel en ik ga het gevecht met de wegsprintende barbeel? aan. Ik voer de druk op om de vis te stoppen wat eindelijk lukt, vervolgens geeft de vis nog een toegift, duim op de spoel... Panggggggg. Lijnbreuk, verdeuri ( in werkelijk worden en minder nette worden rondgebruld) Waarom heb ik geen nieuwe lijn op de pin gezet, waarom dit, waarom dat...... te laat, het kwaad is al geschiet. Ik vis nog even door, de wind waait nog harder, het stroomt hard, ontelbare bladeren en nu ook takken drijven langs. Helaas, maar ik kap ermee. Ik ga huiswaarts om de files voor te zijn.

Zonder morren.

Ik mag niet klagen, een prachtige barbeel van 74 cm. in krap 2 uur vissen.

Afgelopen zaterdag naar Roermond geweest om te winkelen, althans, de dames afzetten bij het winkelcentrum en ik...ik had mijn Hardy Marksman Specimen Avon Smuggler 11"6" in de auto meegenomen. Verder nog een zak met een mix van diverse pellets, het hoog nodige aan klein materiaal en mijn trouwe Speedia widedrum centrepin. Na een half uur rijden op de stek aangekomen meteen de nodige pellets in het water gedropt. Na het eerste uur wat kleine tikken op de top gehad te hebben (kopvoorn?) Het aas verwisseld voor 3 kleine pellets op een lange hair. Het liet niet lang op zich wachten of de hengel werd bijna uit de steun gerukt. Na een pittige dril waarbij de barbeel mij alle gevaarlijke hoeken van de stek liet zien, kwam deze toch moegstreden boven water, klaar om geland te worden.
Na wat foto;s genomen te hebben ging de telefoon al snel met de vraag of ik tassen komen komen dragen, wat ik na deze schitterende vangst uiteraard zonder morren gedaan heb.

Gedonder.

Het dondert nog in de verte, de regen brengt kleur in het water en de eerste barbeel dient zich al aan.

Vanmorgen in alle vroegte naar Limburg gegaan om daar achter de barbeel aan te gaan. De hele rit bliksem en regen om mij heen. Bij aankomst eerst nog een half uur gewacht in de auto eer gedonder en de ergste regenval weggetrokken was richting onze oosterburen. Rond 5.30 uur naar de stek gewandeld. Een paar handen met pellets gevoerd en voor ik goed en wel de beaasde haak ingelegt had kreeg ik de eerste forse tikken al op de top, met als gevolg dat voor zessen de eerste barbeel al in het net lag. De barbelen aasden er lustig op los. In een ochtend tijd 4 exemplaren weten te vangen, nog wat aanbeten gemist en 1 exemplaar verspeeld. Al met al geen slecht bestede dag.

Barbeel nummer 3 op deze vroege ochtend met de Speedia widedrum centrepin

Een 1 1/4 pond splitcane hengel met daaronder de Allcock Popular centrepin en... een tak als hengelsteun ( je vergeet altijd wel iets)

Dolle stier

Het is 28 mei, laatste dag van de Hemelvaart vakantie. Een paar werkelijk schitterende dagen gehad. Volop zon, weinig wind, graatje of 25/30. Geweldig, behalve de vangsten. Die blijven tegenvallen. Donderdag een dikke brasem en na een lange dril van een karper op te splitcane blijf ik teleurgesteld met een wapperend lijntje zonder haak vertwijfeld staan aan de waterkant. Dan nog de nodige missers.
De moed weer bijelkaar geraapt. Op wat mais korrel verspeelde ik de karper. Daar ga ik maar mee beginnen vroeg in de ochtend. Op 2 plaatsen wat handen mais in het water geworpen. Het wachten kan beginnen. Diverse karpers zie ik aan de oppervlakte happen naar van alles wat er maar in het water zweeft. Een karper zwemt over mijn voerplek en zwemt snel door naar een bed met waterplanten. De paaidrift is nog niet weg.Inmiddels al een paar keer op beide voerplekjes gevist maar niets. De vertwijfeling slaat toe. Her en der zwemmen er karpers rond, maar geen van allen is geinteresseerd in mijn maiskorrels. Dan maar inpakken en het een stukje verderop gaan proberen, je weet maar nooit. Aangekomen op de nieuwe stek zie ik tot mijn verrassing enkele bellen plakkaten. Geen wormen bij me, mais is niet zo geweldige optie. Een halibut pellet op de hair zal uitkomst moeten bieden.

Bij de eerste bellenblazer voorzichtig ingegooid. Het pennetje gaat omhoog, omlaag en.... een grote golf en een dikke rug die in de diepte verdwijnt is al wat rest. Volgende plakkaat proberen. Niets, de vis zwemt verder. Nogmaals proberen en nogmaals. Inmiddels weet ik hier van waar de kop van de vis is. Nogmaals leg ik in in het pad van de vis. Deze begint weer bellen te blazen tijdens zijn gevroet in de bodem naar voedsel. Dan weer tik tik tik en weg is de pen. Ik tik aan en mijn spatrechte Flexfloat hengel staat in stand hoepel. De karper is gehaakt en gaat er als een dolle stier vandoor. De karper neemt een lange run. Ik probeer met de Trudex centrepin de vis af te remmen. Het lukt met moeite. Na een meter of 40 gaat de vaart er gelukkig uit. Op afstand wordt er een robbertje gevochten. Dan gaat het roer om, de karper komt met volle vaart weer terug zwemmen. Met moeite kan ik het indraaien bijhouden met de centrepin. Op korte afstand gaat het gevecht verder. Langzaam krijg ik het gevoel dat ik ga winnen. Het karpernet met de extra lange steel wordt in stelling gebracht. Na nog wat vertwijfelde runs weet ik de karper naar het net te dirigeren. Pfff de karper zit in het net. Snel de kamera in orde maken voor een paar foto's. Ik til het net met de karper erin uit het water...oefff... dat gaat richting 30 pond. Na meting meet de vis 84 cm en weegt 13.5 kg. Na de foto's gemaakt te hebben gaat de karper weer terug het water in. Na even bijgekomen te zijn zwemt deze rustig weg.
Wat een dag, wat een vakantie, geweldig!

Stijgende temperaturen

Na een langdurige periode van koud weer met wind uit de noord hoek en bijbehorende slechte vangst, belooft het vandaag eindelijk eens wat warmer te worden. Toevallig ben ik deze dagen vrij, dus er gaat gevist worden.

Het prachtige weer schud ook de zeelt wakker, deze vis van 53 cm kon het de aangeboden snack niet weerstaan.

Met zo'n mooie omgeving is het staren naar een pennetje geen straf.

De Alcocks Popular centrepin in actie

Door het opgewarmde water krijgen de karpers ook last van hun paai driften.

Helaas geen karper gevangen, maar deze brasem van 63 cm. mocht er ook best zijn.