Zeelt in beeld.

Een prachtige stek om zeelt te gaan vangen.



Een bosje wormen is het door mij veelal gebruikte aas om zeelt te vangen.




Ook een zeelt visser moet geduld hebben, wachten op die ene aanbeet.




Dan eindelijk de pen duikt weg en het getoonde geduld wordt beloond in de vorm van een aanbeet en de daarop volgende stevige dril.



Eenmaal op de kant een paar mooie foto's maken ter herrinnering aan deze knokker.



Niet voor niets vroeg opgestaan, een zeelt van 48 cm !

Nu op jacht naar die 50 cm. plus zeelt...wordt vervolgt.

Vintage,

Ondanks het slechte weer van vanmorgen vroeg toch de visspullen gepakt en op pad gegaan om wat moois te vangen. Voor de verandering niet eens de high tech carbon hengels gepakt maar op de ouderwetste toer gegaan, vintage zoals dat ook wel genoemd wordt.


De vintage uitrusting
Een Eric Terluin Avon 1 1/2 ponds splitcane hengel, met daarop een centrepin of Mitchell 312 molen, Maxima 22/00 lijn,m'n vertrouwde mandje en bijpassend net Als beetverklikker een pen gemaakt van een aldaar gevonden ganzenveer. Als aas, de oude vertrouwde worm en een kilo vergekookte hennep. Een stek op de wind opgezocht en daar een voerstek met enkele handen gekiemde hennep gemaakt. Een 20 tal meter terug nog wat hennep in het water gegooid. Hengel optuigen met, vanwege de harde wind, de Mitchell 312 molen. Dit werpt wat makkelijker tegen de wind in dan met de centrepin.


Schubkarper 66 cm 11 pond
Na korte tijd verschijnen er al wat losse bellen op de voertstek. Gespannen wachten, maar na een half uur geen teken van leven. Na nog een half uurtje geduldig wachten toch maar eens even op het andere voerstekje kijken. Hengel mee, ingooien en jawel....De pen krijgt een paar harde tikken en zakt langzaam weg. Aanslaan en... dat voelt goed...zeelt. Een felle vechter aan de ander kant van de lijn laat de splitcane hengel in een mooie curve krommen. De slip van de Mitchell molen krijst er op los. Na een paar minuten schuift het net onder de vis. Snel wat foto's nemen en wegen. Mooie vis, 48 cm.
Ondanks het slechte weer zingen de vogels er lustig op los. Maar op mijn stek, helaas, op een blankvoorn na, is er geen vis van betekenis te bekennen die mijn aas beroert. Toch nog maar een keer naar het andere voertstekje terug. Een flinke bos wormen siert de haak. Met een onderhands worpje beland het aas op de juiste plek. Na een paar minuten schiet onverwachts mijn pen wederom weg.


Zeelt 48 cm.
Ik sla aan en... dit is een vis van een ander kaliber. Karper, kan niet missen. De vis neemt gelijk een run van 20 meter. De splitcane hengel neemt een dreigende houding aan om de vis te stoppen. De Mitchell molen maakt het geluid van een koffiemolen.De lijn houdt het gelukkig ook, wat wil je anders, Maxima een vertrouwde lijn die ik vroeger altijd zonder problemen gebruikte blijft betrouwbaar zoals ook nu weer blijkt. De karper vecht venijnig door onder de kant. Ik dril rustig de vis en na een minuut of 5 luidt deze de overgave in. Langzaam glijdt de vis het net in, een stevig gebouwde schubkarper. Rolmaat er langs en even wegen, 66 cm bij 11 pond. Heerlijk weer eens een stevig gebouwde karper in mijn handen te houden. Na wat foto's gemaakt te hebben gaat deze vis ook weer terug zijn vertrouwde omgeving in.
Het weer wordt inmiddels alleen maar slechter en ik besluit om in te pakken. Het is weer mooi geweest !

Lentekriebels

We schrijven ergens half maart, de tijd dat de eerste lente tekenen zich in de natuur laten zien. Vogels beginnen te zingen, het klein hoefblad begint te bloeien en de vis wordt actief. Dit jaar is het een heel ander verhaal. Dat begon op 10 maart, na een dag met 24uur regenval, hierna ging de wind de noord-oost hoek in en was daar en bleef daar. Dagelijks nachtvorst en overdag temperaturen van een graad of 3.
Nu, 12 april is het dan eindelijk wat minder koud overdag. Deze week de hele week vrij met hoge verwachtingen om wat te vangen. Althans dat had ik toen ik de vakantie op nam eind februari. Het werd snders helaas, de eerste dag hoogstens 4 C overdag. Maar een echte visser laat zich niet weerhouden om toch te gaan vissen. Goede voorbereiding, goed voer, materiaal uitbalanceren, stekkeuze bepalen. Kortom, alles werd er aan gedaan om er, ondanks de winterse koude, een succes week van te maken.
Zondag, maandag, dinsdag elke dag een paar uur wezen vissen op verschillende stekken, in de wind, uit de wind, in de zon, als die er al was. Allerlei soorten aas geprobeerd, maar hoe ik mijn best ook deed, de vis wilde niet bijten. Op wat blankvoorntjes na dan. Naar het einde van de week gaat eindelijk het roer om, de harde wind uit de koude noord-oost hoek verdwijnt. Het gaat na een maand weer eens wat regenen, wind in het zuidwesten en de temperatuur gaat naar bijna 10 graden.
De spullen maar weer gepakt en vol goede moed op weg naar de visstek. Lente zeelt blijft nog steeds het doel, maar brasem, karper of grote blankvoorn, alles is welkom na deze rampweek. De vogels zingen volop, de lentebode, de tjiftjaf is ook hoorbaar alles krijgt lentekriebels met het stijgen der temperaturen. Eerst maar 2 voertstekjes maken. Een paar handjes gekiemde hennep gaan op de stekken, hopen maar. De hengel opgetuigd met een pauwpennetje en centrepin, een worm als aas. Afwachten maar...Twee uur later zit ik nog te wachten op de eerste aanbeet. Pffff de moed begint te zakken. De waterthermometer eens te water laten. Na een minuut of 5 opgehaald, 8 graden....dat is niet er bemoedigend. Buien beginnnen zoals voorspeld zich te ontwikkelen en de eerste regen valt. Nog maar eens even op het andere voerstekje kijken. ingegelegd en, zowaar dat leek op een tikje op de pen. Nog een paar tikjes en de pen zeilt langzaam weg. Aanslaan en wat een geweldig gevoel aan de andere kant van de lijn, een boksende zeelt. Heel voorzichtig wordt de zeelt gedrild. Na een paar minuten ligt de vis gelukkig in het net. Een schitterende zeelt zonder een enkele beschadiging. De vis meet 45 cm. Na wat statieportretten gemaakt te hebben gaat de vis weer terug het koude water in.
Eindelijk, een nieuwe periode breekt aan na de langdurige koude, op naar de echte lente!

Tijd voor een nieuwe barbeel hengel.

De afgelopen 2 weken druk bezig geweest met het ontwerpen en bouwen van mijn nieuwe hengel voor het vissen op barbeel voor in de riviertjes en beken. Onlangs had ik een mooie blank aangeschaft die precies voldeed aan mijn wensen.


Enige onderdelen voor de bouw van de nieuwe hengel

Lengte van 12 ft. tescurve 1 .75 lbs voorzien van een gevoelige top maar met een stevige ruggegraat om zo grote sterke barbelen te kunnen keren als deze vol in de stroming naar een obstakel zwemmen. De blank werd een Harrison Torrix blank. Een blank waar in the UK veel barbeel hengels op gebouwd worden. Voor het vissen op de grote rivieren als de Waal is deze hengel weer niet geschikt denk ik, maar voor de visserij die ik beoefen perfect. Met de gevoelige top komen de subtile beten en trillingen goed door. Naast de ruggegraat die bij het drillen goed van pas komt, is het ook eenvoudig om een gevulde baitdropper netjes op zijn plaats te krijgen zonder last te hebben van een zwabberende doorbuigende hengel.


Grote ogen en een goed zichtbare top.

De opbouw van de hengel moest ook anders worden. Kortere handgreep, geen lang nutteloos stuk hengel dat tijdens de dril in de weg zit. Handgreep is 63 cm geworden. Uplocked reelhouder, ik wil kurk in mijn handen voelen en geen stuk plastic. Aan de voorkant van de handgreep slechts 1 kurk tussen reelhouder en hengel. Zo is het mogelijk om tijdens het trundling de vinger om de hengelblank te houden om zo de trillingen te voelen welke de bodem en aanbetende vissen voorbrengen.


Het schuren van de handgreep.

De hengel heeft 10 fuji 2 poots geleide ogen. De ogen zijn relatief groot, startoog van 10 mm, volgende 3 ogen ook 10 mm dan 2 keer 12 enz. De grote ogen wil ik, om zo eventueel wier en andere rommel welke zich vaak om het eerste stuitje van de lijn verzamelen eventueel binnen te kunnen draaien tot op de molen als dit noodzakelijk is tijdens een dril. Met kleine ogen zit meten het topoog geheel dicht met rommel met alle gevolgen van dien met als uiterste het verspelen van een vis. Ik heb altijd op een met of 2 afstand van de haak een rubber stuitje zitten, dit is mijn eerste "vuilvanger" Vaak zit er bij het binnen halen een prop wier e.d rond dit stuitje dat anders zich tegen het lood zou gaan verzamelen.
Verder wilde ik nog een een beet indicator op mijn top hebben. Aangezien wat ik wil niet te koop is heb ik deze zelf gemaakt. Werkt perfect, zit vast op de hengel en is duidelijk zichtbaar.


Het nodige drijfwier heeft zicht om het eerste stuitje genesteld.

Deze week een keer naar Limburg afgereisd met de nieuwe hengel om deze uit te proberen. Helaas de vis liet zich niet zien. Op een enkel stootje na op de hengeltop. In de praktijk werkte de hengel geweldig. Zowel een loodje van 20 gram als van 100 gram liet zich makkelijk werpen. Een volle baitdropper werd zonder probleem op een stek te water gelaten.
Kortom een geslaagd project op 1 ding na, er moet nog een mooie barbeel mee gevangen worden.

De laatste van het jaar.

Een mooie afsluiting van 2012,

Vandaag voor de laatste keer van het jaar gaan vissen. Na afgelopen weken diverse snoeken gevangen te hebben leek het mij een goed idee om deze lijn voort te zetten. Hoewel de omstandigheden niet echt gunstig zijn door de vele regen van de afgelopen weken. Het water lijkt wel soep. Op de stek aangekome ziet het er allemaal nog niet zo ongunstig uit. Niet al te veel wind, geen regen, zelfs een flauw zonnetje. Na velen worpen gemaakt te hebben duikt er dan toch vlak onder de kant een snoek op de jerk. De dril stelt niets voor, daar is de snoek te klein voor, mar toch een mooie afsluiter voor dit topjaar.
Want een topjaar was het ! Eindelijk die meter plus snoek gevangen, 114 cm, een brasem vn 63 cm en op diezelfde memorabale koninginnen dag in de vroege ochtend een spiegelkarper van 28 pond, dan in mijn vakantie in het zuiden des lands een barbeel van 80 cm., verder diverse prachtige zeelten, een Nederlandse vlagzalm....het kon niet op dit jaar. Goede stekken, goede aassoort, gebalancerd materiaal en geduld waren de sleutel tot het succes dit jaar.
Een vissoort niet weten te vangen dit jaar, een kopvoorn, die staat alvast op de lijst voor 2013 en wat meer concentreren op de karpervangst en.....ach we zien wel.
Voor een ieder een gelukkig en gezond 2013 met mooie vangsten!

Grayling

Aan de rugvin te zien een echte vlagzalm

Vandaag in alle vroegte weer eens voor een sessie naar Limburg gereden. In de ochtendschemering wandel ik naar de stek toe. Echt herfst is het, overal vallende bladeren, overvliegende ganzen,al aardig koud. Kortom een uitdaging om wat te vangen met dit koude weer en bijbehorende watertemperatuur. Omzichtig wordt de nodige gekiem
de hennep om de stek gedropt. Half uurtje visgerei klaarmaken en wat eten en drinken en dan maar afwachten op wat er komen gaat.Ondertussen in het stromende water voor mij,om de paar minuten een handje maden in het water gooien. In de hoop dat dit voer spoor vis aan gaat trekken. Na 2 uur geduldig wachten wordt zonder waarschuwing de hengel top kromgetrokken, ik sla...sodem.... los. Waarschijnlijk een barbeel die trek had in een lekker stuk Smack. Jammer jammer, zoveel kansen krijg je niet in dit jaargetijde op een dag. Maar goed, ik blijf stug door vissen en blijf met regelmaat maden in het water gooien.

De pen voorzichtig onder de overhangende takken leiden.

Rond een uur of 12 wordt het eens tijd voor wat anders. De Hardy Float rod met bijbehorende Hardy Conquest centrepin wordt opgetuigd, een 5BB Drennen pen en een 12/00 onderlijntje met haakje 14 wordt ingezet.Een stuk of drie maden op de haak geprikt en de pen te water gelaten. De pen wordt langzaam met de stroom meegenomen en de centrepin geeft zonder haperen lijn af. Regelmatig even met de duim afremmen zodat het lijkt alsof de maden vrij door het water zweven. Een lekkere snack, als je er van houdt. Keer op keer herhaald zich het ritueel, handje maden in het water, pen er gelijk achteraan en dan zover mogelijk met de stroom mee laten driften. Dan opeens onder de boom gebeurt het,de pen wordt weggetrokken, ik sla, ja vis! Niet groot maar wel een felle vechter. Wat gaat het worden, serpeling, kopvoorn, kleine barbeel... de vis komt onder de kant. Wat het ik nu aan de haak ? Ik kijk nog eens goed, warempel een heuse vlagzalm. Een vis die tot voor kort in Nederland uitgestorven was maar nu door de verbeterde waterkwaliteit weer sporadisch voorkomt. En ik vang er 1, wat een geluk! Voorzichtig de vis onthaken en snel een foto nemen.
Nog maar even door vissen, je weet maar nooit wat voor vis er op het maden spoor afgekomen is. Even later zakt weer de pen weg en niet te geloven, nog een vlagzalm. Ook hier worden wat foto's van gemaakt en met 35 cm een prachtige vis die nog lekker door mag groeien.

Een roodborstje komt brutaal af en toe een paar maden wegpikken.


Tijd om in te pakken en met een tevreden gevoel te vertrekken. In Engeland gaat men rond deze tijd van het jaar gericht op grayling vissen, zoals daar de vlagzalm genoemd wordt en er ook stukken groter gevangen wordt.
Een "Midwinter session" zit dan ook in de planning.

De reputatie van de Bössel.

Snoek van 81 cm.

Op deze schitterende herfstochtend er voor gekozen om weer achter de snoek te gaan. Vorige week 2 kleine exemplaren gevangen, maar waar kleine vis zit, is meestal ook grote te vinden. Op pad met een geringe hoeveelheid materiaal is het makkelijk verplaatsen langst te waterkant. Hengel/reel, 3 jerkbaits, wat gereedschap om de snoek te onthaken en een camera met mini statief voldoet in de meeste gevallen.

De Bössel

Na een uurtje met een drijvende Salmo slider aan het vissen geweest te zijn werd het tijd voor een wissel. De Cobbs werd ingezet. Inmiddels bij een serie duikers aangekomen, werd de jerk met felle tikken naar binnengehaald om de snoek over te halen tot aanbeet. Helaas geen actie. Tijd voor het geheime wapen, de Bössel moest er nu aan geloven. Een jerk met een goede reputatie. Een wat zwaardere jerk voor mijn doen, welke langzaam zink en, mits juist binnen gevist, voor de snoek onweerstaanbaar is. Zegt men... Wederom wordt de plaats rond de duikers afgevist. Nog eens langst de kant bij de kleine duiker werpen. Dan, uit het niets schiet er een snoek met veel geweld op de Bössel. Ik zie vlak voor me de Bössel in de bek van de snoek verdwijnen. De Bössel maakt zijn naam dus waar!

Onthaak gereedschap.

Onder de kant wordt de snoek uitgedrild en met de kieuwgreep uit het water getild. Een mooi exemplaar, groter dan die van vorige week. Eerst onthaken. Er moet wat gereedschap aan te pas komen om de haak lost te krijgen, maar als een volleerd chirurg weet ik de vis snel van de haak te ontdoen. De rolmaat er langs..81 cm. mooi mooi mooi, hoor ik mijzelf zeggen. Dat gaat de goede kant op. Na een foto genomen te hebben wordt de snoek voorzichtig weer teruggezet om verder op jacht te gaan naar een lekkere snack. De Bössel heeft zijn reputatie in ieder geval waargemaakt.