De zeelt is er al vroeg bij..

Vandaag op m'n vrije dag eens een vis sessie ingepland. Eerst maar eens wat betere voorbereidingen getroffen dan wat vorige sessies. Meer materiaal meegenomen, goed voer, voldoende maden enz. Aangekomen bij het meertje in Portugaal eerst even genoten van de natuur, van alles heeft de winter weer overleefd. Ik hoor direkt een tjiftjaf, er kruipt een dikke hommel de grond in, een pad zwemt langs en... jawel de ijsvogel heeft ook de winter overleefd.

Genoeg gedagdroomd...vissen ! Eerst met de katapult enkele cups met maden, hennep en pellets een meter of 15 uit de kant schieten. Een meter of 10 naar rechts wat Frolic brokken te water gelaten even als 2 stekken links en rechts van mij. Al snel komen de eerste voorntjes op de kant met de brasemhengel gevolgd door wat grotere voorns tot een ruisvoorn van een centimeter of 20 toe. Dat gaat de goede kant op. Inmiddels zijn de maden op de haak "schuifmaden" geworden. Een leeg velletje schuift verder op de haak en een nieuwe made gaat op de haak. Een aantal lege velletjes en 2 maden zetten de vissen er telkens weer toe om in de haak te bijten.
Op de karper hengel nog weinig actie. De hengel gebouwd op een Flexfloat blank en een ABU C4 molen, vormen mijn nieuwe "wapen" dit jaar. Na een uur eens op de stek recht van mij proberen of daar wat leven is. Niets dus....na een kwartier de andere kant eens proberen. Hier gaat weer de Frolic brok op een hair met een Korum bait screw te water. Het gaatje in de Frolic vul ik op met brood dat ik er vast in druk, tezamen met de baitscrew, hiermee blijf de brok perfect zitten.

Na links van mij de brok ingegooid te hebben op de andere voerstek blijf ik nog even kijken of er wat actie is. Niets.... Ik besluit de lijn wat uit te lopen om vanaf de maden stek het een en ander rond mijn pen in de gaten te houden vanuit mijn ooghoeken..... dacht ik. Maar het hoeft al niet meer, want voordat ik kan ga zitten zie ik mijn pauwpen langzaam wegglijden. Aanslaan !! Direkt voel ik een bonkende vis aan de andere kant, geen karper of brasem maar een zeelt dan kan niet missen. Na een paar minuten drillen komt de zeelt onder de kant en gaat het net in. Een brede grijns verschijnt op mijn gezicht.
Een beter begin kan ik zo vroeg in het voorjaar niet wensen. Na meting blijkt de zeelt 53 cm. te meten. Na wat foto's genomen te hebben gaat de zeelt weer voorzichtig te water.
Er volgen nog wat voorntjes en een dikke brasem. Dan wordt het weer tijd om in te pakken. Op naar de Visma

Terugblik 2009

Mooie stek op een lente ochtend

Het jaar 2009 was een geweldig goed jaar in allerlei opzichten en zeker ten aanzien van de visvangsten een topper !

Zeelt, winde, spiegelkarper, harder alle memorabele vangsten welke in het geheugen gegrift staan.

Kopvoorn, grondel, roofblei, serpeling en de barbeel zijn vissen die ik nog nooit eerder gevangen had maar dit jaar aan de rij vissoorten kan toevoegen welke ik van mijn leven gevangen heb.

Verder het afgelopen jaar weer eens met de vlokhengel achter de ruisvoorn gegaan, geen "baksteen" aan de haak gekregen maar de lol was er niet minder om.

Met een worm en een dobber achter de baars was eveneens een uitstapje wat resulteerde in een paar leuke baarsjes op de kant.

Vele mooie foto's gemaakt tijdens van mooie vissen, waaronder deze zeelt van 58 cm, een prachtige vis die op het laatste moment mijn voerplek nog kwam bezoeken voordat ik naar huis ging.

De late herft bracht ook weer een aangename verrassing in de vorm van 2 snoeken

De dag na kerst was winters,

"Deur sneew en kolde veute" is een mooi nummer van Normaal waar de winterse kou bezongen wordt.

Koud was het die middag na kerst. Nabij de ijsrand gevist. Na een tijd gevist te hebben zonder aanbeet van haak gewisseld. Licht haakje nummer 12 gemonteerd. Na het prikken van 2 maden op de haak duikt de pen na een 10 tal minuten mooie weg. Mis/los wat is het, ik haal op, wil een paar nieuwe maden aan de haak prikken. Hmmm..... uitgebogen haak..... vast iets groots geweest...

Ik klaag niet..... het jaar 2009 kan niet meer stuk op naar 2010!

Barbelen aan de IJssel

Een droomwens gaat in vervulling, een prachtige barbeel van 50 cm Op 27 septebmer was het eindelijk zo ver. Met diverse leden van het Flitsend Nylon forum zouden gaan barbelen aan de IJssel met als gastheer Rob. Na 's ochtends verzameld te hebben en onder genot van een bakje koffie en een vlaai bij gepraat hebben vertrokken we rond het middaguur naar de IJssel. Via allerlei slinger wegen en tenslotte karrenspoor kwamen we bij de IJssel aan. Een mooie rivier in een evenzo mooi landschap. Eerst al het visgerei maar uit te auto halen en naar een uitgekozen krib brengen. Een weg banend door de hoge brandnetels en over het prikkel en schrikdraad klimmend bedenk ik me dat ik zoals gebruikelijk weer veeel te veel meegenomen heb. Als snel laat ik het eerste aas met voerkorf te water. Althans dat probeer ik, als een beginner vergeet ik de molenbeugel open te zetten en m'n kunststof voerkorf spettert in stukken uit elkaar. Een tweede poging volgt met een metalen voerkorf gevuld met gerapste kaas en aan het onderlijntje een stukje kaas. Deze keer lukt de worp wel goed en beland de korf midden in de stroming. Na wat tikken op de top loopt de lijn strak en komt de korf een stukje stroomopwaarts tot stilstand. Afwachten nu maar. Ik ga ondertussen de matchhengel met centrepin optuigen en proberen om hier een winde of mogelijk barbeel mee te vangen. Weinig actie op beide hengels te zien. Ook bij de overige vissers is er nog geen juichstemming waarneembaar. Maar het is prachtige weer, in ieder geval een pluspunt. De dobber van de centrepin draait rustig zijn rondjes tussen de kribben maar op alle dieptes geen teken van leven. Na een uur of wat ga ik ff het thuisfront bellen. Regelmatig blijf ik naar de hengeltop kijken. Tijdens het telefoneren zie ik plotseling een paar tikken op de top. Ik hang snel op en sla toch voor de zekerheid maar aan. Niets, ik voel wat weerstand van de voerkorf. Maar als de korf onder de kant komt blijkt er een vis aan de haak te zitten. Een barbeel, een wonder, daar had ik nu niet op gerekend. Het is weliswaar een mini barbeel van een centimeter of 25, maar het is een barbeel. De middag verloopt verder rustig, ook bij de overige vissers weinig actie. Na het avondeten gaan we weer verder vissen. Ik blijf nog een uur besluit ik. Alvast wat materiaal naar de auto gebracht en nu nog maar met 1 hengel in de stroming vissen. De IJssel in de avond zon. De voerkorf weer eens gevuld met gewoon lokvoer aangevuld met hennep, maden en gerapste kaas. De korf helemaal volgepropt en uitgegooid. Afwachten maar. Ondertussen het materiaal verder opruimen het schepnet alvast demonteren, ik verwacht er niet veel meer van. Dan, uit het niets, een paar harde tikken op m'n hengeltop, onmiskenbaar vis. Ik sla en en voel direkt een vis stompen aan de andere kant van de lijn. Na een korte dril komt de vis onder de kant. Verdxxxx, het landingsnet is al opgeruimd. Ik zwaai naar de andere krib en Bas komt gelukkig al aan snellen. Hij zet snel het net voor mij in elkaar en de vis wordt geland. Een prachtige IJssel barbeel van 50 cm komt op de kant. Ik kan mijn geluk niet op ! Er worden diverse foto's genomen. Ik zet de vis voorzichtig terug in het net en laat hem even op adem komen in het water. Na een minuut verdwijnt de barbeel met een krachtige staartslag de diepte in. Mijn dag kan niet meer stuk en als klap op de vuurpijl krijg ik van gastheer Rob nog een prachtig barbeel speldje vanwege de vangst van de barbelen. Voor de geinteresseerden, ik heb gevist met een 80 grams open metalen voerkorf, deze als vastlood gemonteerd aan een safetyclip, 10 pond onderlijn van 15 cm, haak nr 8 en een hair van 3 cm waarmee het stukje kaas op 5 mm van de haakbocht kwam te zitten. Op de hoofdlijn zijn voor de korf nog 20 cm siliconenslang geschoven tegen het in de knoop gooien en ter bescherming van de lijn.

De Swalm een riviertje vol verrassingen

Een blik op de Swalm


De afgelopen 3 dagen voor een korte vakantie naar Swalmen in Limburg geweest om aldaar, wat kan het anders in de Swalm te gaan vissen.

Maandag, in Swalmen gearriveerd, zag ik letterlijk de bui al hangen... regen. Eerst al het visgerei, kleding, eten en drinken naar de boshut brengen. Nog meer regen, dan maar in het nabij gelegen winkelcentrum gaan winkelen. In de loop van de middag wordt het droog en gaat de zon schijnen, eindelijk, er kan gevist worden. Lopend langs de Swalm onder de indruk geraakt van het kleine prachtige snelstromende riviertje. Maar, hoe moet ik hier ooit wat vangen.

Eerst maar trotten. Handje maden en hennep gaat te water, dobber er achter aan.... vast. Voorzichtig trekken, hard trekken, los.... enorme knoop. Opnieuw beginnen en nog een keer en nog een keer. Ik ga ergens anders zitten. Ben inmiddels bij pension Groenewoud en het begint weer wat te druppelen. Druppelen gaat over in regen en over in hozen. Ik maak zo goed als het kan een schuilplaatsje voor mijn vrouw van een stuk rubber. Ik zelf ben inmiddels een verzopen kat met wederom een tuig dag volledig in de knoop. Ik ben het zat, we gaan naar terug naar het huisje.


s'Avonds, na lekker gegeten te hebben, een nieuwe poging gewaagd, deze maal aan de overkant van de Swalm, voor het zwembad het bos ingelopen. Na een minuut of 10 gelopen te hebben een mooie stek gevonden met een redelijk rustige keerstroom. Een handje maden gaat te water. Binnen korte tijd, na de eerste drift schiet mijn dobber weg, ik sla aan en ja hoor de eerste vis is binnen. Een blankvoorn. Niets bijzonders, maar ik ben er heel blij mee en er volgen nog 3 voorns die avond. In de schemer door het bos naar huis gelopen, wat bij nader inzien niet zo slim was. Verdwaald in het bos... na een minuut of 20 weer uit het bos gekomen blijkt dat we aan de andere kant, ver voorbij het zwembad zijn beland, even doorstappen dus.

Dinsdag ochtend wat later als gepland gaan vissen,
Door de regen van s'nachts stroomt het water nog sneller en is wat troebeler. Na een half uurtje krijg ik weer een stevig aanbeet op m'n dobber. Ik tik aan, wat heb ik nu aan m'n haak. Ik dacht eerst een kleine barbeel maar nee geen barbeel.... dat zoeken we op. Voor de rest hier niets meer gevangen of vangbare stekken gevonden, wel sporen van een bever of een otter in het slib van de oever. Een heuse grondel naar later blijkt

Dinsdag middag de spullen weer gepakt en vol goede moed naar de Swalm gewandeld. Deze maal weer vanaf de Bosweg het bos ingewandeld naar de Swalm. Diverse plekjes bekeken maar niet echt visbaar voor mij. Dan wijk ik weer eens van het groene paaltjes pad af en volg een paadje van wat platgetrapte brandnetels. Ik kom uit bij een redelijk stilstaand stukje rivierarm wat goed bevisbaar is. Gelijk maar een trosje maden te water laten. De pin geeft netjes lijn af. Nog een rondje in het draaikommetje maken met de dobber. Dan schiet de dobber opeens weg. Weer een klein vis voel ik, maar wel lekker fel. Op de kant zie ik een voorntje, of nee toch niet een...... zoeken we ook maar op.
Weer verder gelopen kom ik bij een weiland met aan. Aan het einde een prachtig stuk om de trotten en te barbelen. Ik laat hier een stuk kaas met wartellood te water en wacht een tijd af wat er gaat gebeuren. Plotseling na het vele malen ritmisch op en neer tikken door de stroming een harde tik op m'n top. Ik sla hoopvol aan, niets. Nieuw stuk kaas eraan, volgende poging. Aas vlak bij de struiken voorzichtig in de stroming laten zakken. Na een half uur hetzelfde scenario, harde tik op m'n top en weer mis. Ik ga weer trotten.
Tussendoor, al het nodige aan hennep, kaas en maden gevoerd. Op het stuk waar ik nu zit kan ik eindelijk de dobber een meter of dertig met de stroming mee laten driften zonder vast te zitten. Na de zoveelste drift schiet m'n dobber weg en blijft weg. Ik sla aan en voel een fel vechtende vis aan de andere kant tegen de stroming in zwemmen. De vis komt boven en deze lijkt verdacht veel op de felbegeerde kopvoorn. Snel de vis landen, onthaken en wat foto's maken.
Ik herken deze vis aan de ronde aarsvin, een echte kopvoorn. sÁvonds een uur of 7, etenstijd, tijd om weer te vertrekken.
Een mooie kopvoorn uit de Swalm

Ik ga naar het huisje en laat de Swalm met toch een tevreden gevoel achter. Helaas geen barbeel maar wel 3 vissoorten gevangen die ik nog nooit gevangen had. Na wat gezoek op internet blijk ik een grondel en een serpeling gevangen te hebben. Geen giganten maar de kopvoorn was toch een mooie bonus op deze korte vakantie.

Eindelijk weer eens een dikke spiegel !

Een mooie dikke spiegelkarper van 83 cm en 20 pond

Vanochtend om 6 uur opgestaan, even buienradar gekeken en vissen maar. Het weer zag er redelijk uit, westen wind dus naar Portugaal in het meertje vissen. Bij aankomst op de visstek om 2 plaatsen hennep en pellets gevoerd. Links bloedworm pellets recht vooruit Koi pellets en een paar handen gekookte hennep. De hengels optuigen en afwachten maar wat er gaat gebeuren. In de lucht stond de wind wel gunstig maar helaas tussen alle bomen van het meertje ging de wind juist van me af waaien. Helaas, maar er zat al wat leven op m'n hennep stek in de vorm van belletjes. Na een half uur nog maar weinig actie op de pennen. Nog even geduld maar. IJsvogels vliegen een paar maal langs, vogels fluiten prachtig heerlijk.
Na wat kleine bellenwolkjes op beide stekken verschijnt er plotseling en grote bellenwolk op de hennepstek. Karper, dan kan niet missen! Op de hennep stek wordt met de brasem hengel, een oude Shakespeare Sigma 035 met 16/00 erop gevist. Snel ingedraait en de karper hengel met 22/00 erop op de hennepstek gelegt, hopen dat de karper op de karperhengel gehaakt wordt. Dit verhoogt de kansen van het landen van een gehaakte karper aanzienlijk omdat het geheel van hengel, lijn, grote vis beter in balans is. Maar helaas de bellen verdwijnen en alles wordt weer op zijn oude plaats gelegd. Brasem hengel recht vooruit, karperhengel links. Afwachten maar. Na een minuut of 10 wederom een grote bellenwolk op de hennep. Ik laat alles liggen en al gauw duikt de pen langzaam weg. Ik tik aan en ben benieuwd wat volgt. Een keiharde run schuin naar de overkant van het water. Onthoudbaar stormt de karper recht op overhangende bossages af. Met de brasemhengel kan ik weinig tegendruk geven, maar alles blijft nog heel. De vis is bijna bij de bossages en zwemt tegen een overhangende tak, schrikt erg en keer meteen om. Wat een geluk, de vis is in open water. De kans op succes neemt toe, langzaam komt de karper dichterbij.Het net wordt al in gereedheid gebracht. Voorzichtig drillen, de Sigma 035 weert zich kranig en geeft lijn als dat hij 20 jaar geleden als nieuw deed. Met deze molen zijn in het verleden al heel wat karpers gevangen. Maar je wilt eens wat nieuws en na verloop van tijd verdwijnt de molen in een doos uit het zicht.

Een ouwetje van wel 20 jaar oud, maar werkt nog perfect

Af en toe nog een uitval van de karper, maar de slip blijft zonder haperen lijn geven.
Klaar om geland te worden, een dikke spiegel zie ik nu, rustig blijven, voorzichtig het net onder de karper brengen. Net liften en ja!!! hij is binnen. Eindelijk weer eens een grote karper op de kant. Voorzichtig onthaken, camera in orde brengen, maar eerst weer eens een vis meten en wegen. De centimeter gaat langs de vis... 83 cm. nu nog wegen... 20 pond! Geweldig wat een vangst en nog een spiegelkarper ook. Na wat foto's genomen te hebben gaat de vis weer terug in het water.
Nadat alles weer voor een volgende vangst in gereedheid is gebracht leg ik de karper hengel weer op de bloedworm stek neer. Vrijwel direkt duikt de pen weg, ik sla... zeelt. Als toetje nog een mooie zeelt , weliswaar op de karper hengel, maar de zeelt is prachtig.
Aan de horizon komen de eerste buien van de dag al weer in zicht. Tijd om in te pakken met een zeer tevreden gevoel.

Harder XL

De record harder van 73 cm

Vanavond, nadat ik na een zware plensbui van m'n werk naar huis reed, zag ik, toen ik over de Botlek brug reed, dat de Oude Maas er verleidelijk bij lag. Het water lag er mooi vlak bij en er stond niet te veel stroming. Toen ik even later thuis kwam opperde mijn vrouw om lekker te gaan vissen. Uiteraard zeg ik daar geen nee tegen en na wat getwijfel of het winde of karper werd besloot ik op de rivier op winde te gaan vissen. Snel een halfje wit uit de vriezer gehaald, spullen gepakt en 3 minuten later komen we op m'n favoriete stek aan. Eerst even kijken hoe het water er bij ligt. Prachtig, beetje wind op de goede kant, weinig stroming, lekker wat drijfvuil op het water, geen meeuwen of waterhoentjes en..... Mijn vrouw en ik kijken elkaar aan. Een 3 tal enorme harders zitten op de stek. Loom zwemmen ze rond tussen al de kleine visjes. Even later verdwijnen ze weer naar wat dieper water.Gelijk de korst hengel opgetuigd en snel een broodkorst uit het nog half bevroren wit gesneden en deze een meter of 5 uit de kant gegooid. Wat losse korsten tussen het drijfvuil in het water gegooid en afwachten maar. Na een kwartiertje wordt het eerste korstje voorzichtig weggeplukt. Winde, dat kan niet missen. Een fractie later lijkt het wel als of er een dolfijn door het water raast. Een brede dikke V-golf schiet van korst naar korst en plukt van alles weg. Nu is de mijne aan de beurt. De korst wordt wild beroerd maar daar blijft het bij. Een paar seconden later is de vis, waarschijnlijke 1 van de grote harders al een meter of 30 verder. Snel een verse korst aan de haak gemonteerd. Een 15 tal meter uit de kant gegooid en gespannen wachten.Lange tijd niets, opeens worden er weer wat korstjes weggeplukt en dan gaat het snel. Mijn korst verdwijnt in een grote kolk, ik wacht beheerst even met aanslaan (valt niet mee). Ik sla aan, er gebeurt niet zo veel, de hengel gaat krom maar geen lange run. Winde, grote winde.

Zenuwslopende dril.

De winde blijkt wel erg groot te zijn als de staart en de grote zilveren flanken schitteren in de zon. Dan weet ik genoeg....harder !! De harder wordt wakker en neemt een flinke run. De doembeelden van lijnbreuk beginnen al in mijn gedachte op te komen. Gelukkig zit er Technium 20/00 op de molen. Ik voer de druk wat op, de vis ook. Met machtige slagen duikt de harder de stroming in. De Thomas&Thomas gaat krom als een hoepel. Maar alles houdt het toch nog toe. Mijn vrouw is intussen bij me op de gladde stenen komen staan om te assisteren met het landingsnet en om wat foto's nemen. Wankelend over de stenen lopen we naar links en naar rechts op de vis onder controle te krijgen. Diverse malen duikt de harder vervaarlijk langs de stenen, maar gelukkig, het gaat allemaal nog goed. Dan eindelijk gaat de harder de strijd opgeven, langzaam komt deze naar de kant. De slip wordt verder open gedraaid voor het geval dat... Vrouwlief schuift voorzichtig het net onder de harder. Hij past nauwelijks in het net besef ik mij nu. Wat een vis! Voorzichtig de stenen opklauteren en de onthaakmat klaarleggen. De vis zit keurig voor in de rare harder bek gehaakt. Het meetlint er bij gepakt... 73 cm. Na de nodige foto's gaan deze prachtige vis weer terug het water in. Ik/wij zijn in juichstemming !!Wat een onverwachtse ontwikkeling op een mooie zomerse avond. De juiste benaming voor de vis is overigens diklipharder, 1 van de foto's laat zien waar deze naam vandaan komt

Een productief weekend

Een klassiek plaatje van een zeeltvangst

Het is eind juni en het is heerlijk rustig zomerweer, eindelijk is de harde noordoosten wind weggevallen. Zaterdag ochtend 27 juni. Ik wordt wakker van een irritant gezoem om m'n hoofd. Een mug, ik kijk op de wekker, 5.30 uur. Precies op tijd, ik bedank de mug en laat haar deze keer nog met rust. Snel wat kleren aantrekken, spullen pakken, auto starten en op naar het meertje.
Binnen 10 minuten ben ik op de parkeerplaats, ik stap uit in een oase van rust. Beetje industrie geluid op de achtergrond maar wat wil je anders als je hoogstens een kilometer vanaf een van de grootste havens ter wereld zit te vissen. Spullen pakken en snel naar de stek lopen, hopen dat deze nog vrij is. Jawel, hier zit niemand, verderop wat karpervissers maar we zitten elkaar niet in de weg.
Eerst een paar handen gekookte hennep en pellets op de stek gooien. Hengels optuigen en laat de vis maar komen. Altijd weer afwachten wat er hier aan de haak komt. Karper, brasem, zeelt, winde, baars, ruisvoorn het hele assortiment is er te verwachten. Net nadat ik gevoerd heb zie ik al wat kleine belletjes op het water verschijnen.... zeelt. De splitcane hengel wordt beaast en met een wat onhandige worp belandt het aas, een paar wormen, op zijn plek. De andere karper hengel wordt ook met een bundel wormen beaast, hopen dat de grote karper op deze hengel komt en niet zoals vorige week op m'n brasem hengel. In mijn ooghoeken zie ik de Chris Lythe pen langzaam de diepte in glijden. Ik sla aan... pang... lijnbreuk! Dobber weg, vis weg. Een lekker begin. Ik zie de dobber nog achter de gehaakte vis meegaan. Wat nu... even over het water speuren en een meter of 20 uit de kant komt de dobber weer aan de oppervlakte en blijft stil liggen. Schijnbaar is de vis de haak nu al kwijt. Na wat verwoede pogingen weet ik eindelijk de mooie dobber weer aan de kant te krijgen met behulp van wat loodjes en de andere hengel.
Nieuwe start, nieuwe lijn op de centrepin, nieuwe wormen en nog maar een handje voer.
Al snel verschijnen er weer nieuwe fijne belletjes op de voerstek. Wederom glijdt de dobber weg, ik sla aan en direkt gaat de splitcane hengel in gevechtshouding. Na een toch wel pittige dril beland er een zeelt in het net. Even meten, 46cm, een mooie begin. Wat voer op de stek erbij. En snel weer ingooien want ik verwacht nog wel wat meer. Na wat voorntjes en baarsjes komt er een mooie opsteker gevolgd door een langzaam wegzakkende pen. Ik sla aan en gelijk pakt de vis een paar meter lijn... karper? Nee, een dikke zeelt, voorzichtig drillen en even later sta ik met een dikke zeelt van 56 cm in mijn handen. Wat een mooie vangst ! Alles nog even in orde maken om wederom wat mooie foto's te schieten. Ik ben mijn spullen al aan het inpakken als de Chis Lyhe pen nogmaal wegzakt, nu geen grote zeelt maar een kleine exemplaar van een centimeter of 35 met een prachtige diepgroene kleur. Ik pak in en keer met een tevreden gevoel om een uur of 8 naar huis.
Zondag ochtend 28 juni. Wederom vroeg wakker, 6 uur. Met een slaperig hoofd sta ik op, schiet m'n kleren aan, pak mijn spullen en richting de oude poldersloot. Het kleine beetje wind daar er staat komt uit zuidelijke richting, heel gunstig. Eerst een wandelmars door de schapen weides maken voordat ik op m'n stek aan kom. Ook hier gaat hetzelfde voer te water, hennep met pellets. Als ik langs de sloot loop zie ik her en der grote bellenplakkaten van de aanwezige karper op het water. Het moet nu toch weer eens lukken om een mooie karper te vangen denk ik. Al na een minuut of 10 loopt m'n pen weg, ik hoop op karper aan de andere kant van de lijn, maar nee, wederom is het een zeelt van een centimeter of 40. Het kan niet op, snel wat foto's maken en de zeelt kan weer terug in zijn element. Op jacht naar een karper, gewapend met een net, bak met wormen en een hengel loop ik de "bellenblazers"af.
Voorzichtig een dot wormen in het Een prachtige schubkarper van 67 cm bij 14 pond

plakkaat laten zaken en maar hopen dat een karper er een lekkere snack in ziet. De een schrikt, de ander toont geen interesse, ik sla een keer mis. De moet begint te zakken. Ik loop nog eens wat verder naar achteren en kom telkens weer azende karpers tegen. Grote staartlobben wuiven in de diepte vergezeld van grote wolken met bellen. Het moet toch een keer lukken deze ochtend. De tijd begint te dringen het is inmiddels al half negen. Langzaam begin ik aan mijn terugreis. Onderweg telkens nog even de wormen bij een bellenblazer laten zakken, je weet maar nooit.
Net als ik weer op wil halen komt er beweging in mijn pen, langzaam glijdt hij weg. Met een beheerste tik zet ik de haak met de splitcane hengel. De reactie is wat minder beheerst. Als een dolle stier gaat de karper er vandoor. De centrepin giert het uit. Een meter of 20 verder komt de karper tot stilstand en keert om, een wierbed in. Al lopende draai ik in en nader ik de karper, als deze er tenminste nog aan zit. Voorzichtig voer ik de spanning op en gelukkig de karper zit er nog aan tegen alle verwachtingen in. Nog een paar laatste uitvallen en de karper is moegestreden. Snel het net eronder. En eindelijk weer eens een karper in het net!!! Na het onthaken het meetlint erlangs, 67 cm, een prachtige vangst! Wat plaatje schieten en de karper kan weer gaan zwemmen. Wat een mooi weekend! Op deze stek zullen vast en zeker nog wel wat karpers op de kant komen.