Gedurende Goede Vrijdag en de daarop volgende Paasdagen enige vis sessies ingepland om te kijken wat broeder Petrus voor mij in petto had.
Een schitterende zeelt van 53 cm. en 6 pond werd verwelkomd op eerste Paasdag
Helaas goeiden de weergoden met regelmaat wat roet in het eten met een koude wind, regen en weinig zon. Maar een gepassioneerd visser laat zich van wat tegenvallend weer niet weerhouden om de waterkant op te zoeken. Zo ook deze visser niet en met het nodige geduld en kou lijden heb ik toch diverse dikke brasems en zeelten weten te vangen. Hoewel ik diverse aassoorten uitgeprobeerd heb, werden alle vissen met een bosje wormen als aas gevangen.
Hoogtepunt was eerste Paasdag toen eindelijk de zon flink scheen, het wat opwarmde en een schitterende van gezondheid blakende zeeltvan 53 cm. op de kant kwam. Al met al waren deze Paasdagen over het algemeen koud en een beetje somber op de middag van eerste Paasdag na. De natuur liet zich echter daardoor niet van weerhouden en straalde op alle fronten lente uit, van kwakende kikkers, hommels op zoek naar een nest, spechten die een nest aan het uithakken zijn, noem maar op!
Goede Vrijdag begon met een prachtig ochtendrood.
In de loop van de ochtend op Goede Vrijdag kwam deze zeelt van 46 cm. in het net.
Zowaar brak het zonnetje op 1e Paasdag flink door, maar het bleef koud.
Grote dikke brasems vol met hom of kuit werden gevangen.
Tuesday, April 7, 2015
Saturday, March 21, 2015
21 en 22 maart de lente begint
Een mooie lente zeelt van 50 cm en 2.5 kg.
Op 22 maart kwam deze mooie zeelt op de kant, 45 cm.
We schrijven vandaag 21 maart 2015, het begin van de lente. Gisteren een zonsverduistering geweest die helaas achter de wolken verscholen bleef. Vandaag is het koud en guur. Een graad of 6, noordwesten wind met buien en af en toe een zonnetje. Toch vind ik het niet zulk ongunstig weer om te gaan vissen, een koude oosten wind is in mijn mijn opinie veel ongunstiger. En wat nog meer trekt, de zeelt. In het voorjaar zijn onder de juiste omstandigheden diverse zeelten per sessie te vangen. Dus alles bij elkaar opgeteld besloten te gaan vissen. Vanmorgen 2 bakken wormen gehaald, het materiaal in orde gemaakt en nu maar zien wat het gaat worden. Mooie stek uitgekozen, gelijk wat handjes pellets het water in om de vis wat te activeren. Een meter of 50 verder op nog een voerstek gemaakt, je weet maar nooit.
Van dit weer krijg je nog geen echt lentegevoel, de vissen en vogels denken er gelukkig anders over.
De hengel opgetuigd en de haak voorzien van een drietal wormen. Meestal vis ik dicht onder de kant, maar zo vroeg in het jaar en met deze koude plaats ik, met een soepele worp, mijn pauwpen op ongeveer 15 meter uit de kant. De eerste bui krijg ik al over mij heen, gelukkig een regenjasje bij me. Een half uur verder en de pauwpen staat nog steeds stoicijns in het kabbelende water. Tussendoor nog een op mijn andere voerstek geprobeerd, niets. Weer terug op mijn stek, nog een handje gevoerd en verder wachten en genieten van de natuur. De eerste tjiftjaf laat zich al horen, sperwers en buizerd vliegen rond, in mijn ooghoeken zie ik een houtsnip vlak overvliegen. Dan ben ik mijn pauwpen opeens zoek in het kabbelende water. Een snelle second opinion blik leert dat de pen echt weg is. Ik sla aan en ja hoor een boksende vis weert zich aan de andere kant van de lijn. Zeelt, dat kan bijna niet anders. De lichte hengel buigt volledig onder de vechtende vis. De hengel is gemaakt op de blank van de CJW Feather 4, maar naar eigen inzicht afgebouwt, een mooi winterwerkstuk. Langzaam komt de vis naar mij toe, dan opeens vast. Wat nu?? is de vis los of ligt deze op de bodem, langzaam voor ik de druk wat op. Gelukkig, de vis zwemt weer en vecht voor wat hij waard is. Helaas voor de vis, de lijn/hengel combinatie is sterker en de zeelt glijdt langzaam het net in. Geweldig! zo vroeg in het jaar al een zeelt gevangen. Voorzichtig onthaken, meten, wegen en een fotootje. Nog even kijken naar de zeelt en deze kan weer terug het water in. Nog een poosje doorgevist, helaas 1 zeelt of karper verspeeld, schoot opeens los. Verder nog 1 brasem van 56 cm onder de paaipukkels gevangen. Het is echt lente, alleen aan het weer is dit nog niet te merken, het wordt te koud, ik ga lekker naar de warme kachel!
Update 22 maart.
Wederom gaan vissen in de hoop nog een zeelt te vangen. Het weer was s'middag prachtig. Een zeelt van 45 cm. kon uiteindelijk de verleiding van een trosje wormen niet weerstaan.
De lente bode, klein hoefblad staat in tegenstelling tot gisteren vandaag wel in bloei.
Op 22 maart kwam deze mooie zeelt op de kant, 45 cm.
We schrijven vandaag 21 maart 2015, het begin van de lente. Gisteren een zonsverduistering geweest die helaas achter de wolken verscholen bleef. Vandaag is het koud en guur. Een graad of 6, noordwesten wind met buien en af en toe een zonnetje. Toch vind ik het niet zulk ongunstig weer om te gaan vissen, een koude oosten wind is in mijn mijn opinie veel ongunstiger. En wat nog meer trekt, de zeelt. In het voorjaar zijn onder de juiste omstandigheden diverse zeelten per sessie te vangen. Dus alles bij elkaar opgeteld besloten te gaan vissen. Vanmorgen 2 bakken wormen gehaald, het materiaal in orde gemaakt en nu maar zien wat het gaat worden. Mooie stek uitgekozen, gelijk wat handjes pellets het water in om de vis wat te activeren. Een meter of 50 verder op nog een voerstek gemaakt, je weet maar nooit.
Van dit weer krijg je nog geen echt lentegevoel, de vissen en vogels denken er gelukkig anders over.
De hengel opgetuigd en de haak voorzien van een drietal wormen. Meestal vis ik dicht onder de kant, maar zo vroeg in het jaar en met deze koude plaats ik, met een soepele worp, mijn pauwpen op ongeveer 15 meter uit de kant. De eerste bui krijg ik al over mij heen, gelukkig een regenjasje bij me. Een half uur verder en de pauwpen staat nog steeds stoicijns in het kabbelende water. Tussendoor nog een op mijn andere voerstek geprobeerd, niets. Weer terug op mijn stek, nog een handje gevoerd en verder wachten en genieten van de natuur. De eerste tjiftjaf laat zich al horen, sperwers en buizerd vliegen rond, in mijn ooghoeken zie ik een houtsnip vlak overvliegen. Dan ben ik mijn pauwpen opeens zoek in het kabbelende water. Een snelle second opinion blik leert dat de pen echt weg is. Ik sla aan en ja hoor een boksende vis weert zich aan de andere kant van de lijn. Zeelt, dat kan bijna niet anders. De lichte hengel buigt volledig onder de vechtende vis. De hengel is gemaakt op de blank van de CJW Feather 4, maar naar eigen inzicht afgebouwt, een mooi winterwerkstuk. Langzaam komt de vis naar mij toe, dan opeens vast. Wat nu?? is de vis los of ligt deze op de bodem, langzaam voor ik de druk wat op. Gelukkig, de vis zwemt weer en vecht voor wat hij waard is. Helaas voor de vis, de lijn/hengel combinatie is sterker en de zeelt glijdt langzaam het net in. Geweldig! zo vroeg in het jaar al een zeelt gevangen. Voorzichtig onthaken, meten, wegen en een fotootje. Nog even kijken naar de zeelt en deze kan weer terug het water in. Nog een poosje doorgevist, helaas 1 zeelt of karper verspeeld, schoot opeens los. Verder nog 1 brasem van 56 cm onder de paaipukkels gevangen. Het is echt lente, alleen aan het weer is dit nog niet te merken, het wordt te koud, ik ga lekker naar de warme kachel!
Update 22 maart.
Wederom gaan vissen in de hoop nog een zeelt te vangen. Het weer was s'middag prachtig. Een zeelt van 45 cm. kon uiteindelijk de verleiding van een trosje wormen niet weerstaan.
De lente bode, klein hoefblad staat in tegenstelling tot gisteren vandaag wel in bloei.
Wednesday, January 14, 2015
De centrepin nader bekenen
Het jaar 2015 is al weer even bezig, maar het huidige weer lokt mij nog niet erg naar de waterkant om een vis proberen te vangen. Dan maar eens wat over het gebruikte materiaal schrijven.
J.W young & Sons Rapidex II centrepin
Zoals jullie lezers wel merken ben ik een liefhebber van het vissen met een centrepin in plaats van een molen. Deze voorliefde is destijds ontstaan door de serie a Passion for Angling met als hoofdrol spelers Chris Yates en Bob James. Tijdens de aflevering “Mid winter Madness” zag ik hen vissen met een soort reel op een stromend riviertje the Kenneth. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Ik zou ook op deze manier gaan vissen. Centrepin aangeschaft, een J.W young & Sons Rapidex II, kostte destijds maar F280,- Effijn ik had de begeerde centrepin maar wist niet goed wat ik er mee aan moest, uiteindelijk maar verkocht. Stom achteraf gezien, maar het is niet anders.
Door de jaren heen veranderde mijn visserij en ik ging meer op de rivieren vissen, met name de Oude Maas, stromend water dus. . De centrepin kwam weer in het vizier. Via Marktplaats voor een prikkie van €50 een Okuma Aventa centrepin gekocht. Een heel ander soort centrepin. Gelagerd, gefreesd uit aluminium.Loopt als een zonnetje,maar met een uitstraling van niets. Groot pluspunt is dat zelfs met een hele lichte stroming van het water geeft deze centrepin pin al lijn af. Het nadeel vindt ik persoonlijk het ontbreken van een lijnvenster. Langs de Oude Maas staat er vaak behoorlijk veel wind, hierdoor gebeurde het regelmatig dat de lijn van de drum van de centrepin afwaaide. Met alle gevolgen van dien. Om dit op de lossen heb ik deze centrepin voorzien van een lijnvenster. Hierdoor blijft de lijn netjes op de drum zitten ook tijdens sessies met veel wind.
De Okuma Aventa centrepin
Ik kreeg de smaak van het vissen met de centrepin te pakken. Via een bevriend visser een andere Young$Sons Rapidex 2 centrepin weten te bemachtigen voor een heel schappelijke prijs. Dit was toch meer wat ik zocht. Klassieke uitstraling, spinnende weliswaar niet eindeloos als de Okuma maar dit hoefde niet. Dit type centrepin is een true pin. Deze centrepin pin is niet gelagerd maar draait op de nauwkeurig gedraaide as en bus. Ik wilde deze voor zeelt en karper gaan inzetten. En met succes. Menige vis heeft deze centrepin laten krijsen.
Creel, splitcane rod, centrepin....traditional angling tackle.
Hardy bracht vervolgens een nieuwe serie centrepins uit. Via via ook deze Hardy Conquest aangeschaft. Een pin die van alles wel en niet heeft. Een redelijk klassieke uitstraling. Niet gelagerd, een zgn. true pin. Met een plastic mechanisme voor de ratel...pfff. We hebben het over Hardy wel te verstaan. Al met al toch een fijne centrepin waar diverse grote barbelen en windes mee gevangen zijn.
De Hardy Conquest centrepin
Op internet veel gelezen over het vissen met de centrepin in Engeland, al waar dit veel meer gemeengoed is. De Speedia centrepin werd regelmatig genoemd. Mijn eigen in deze centrepin verdiept en achter dit type/merk zit echt een hele geschiedenis.De eerste types dateren vanuit de jaren 50 tot de laatste types begin jaren 80. Diverse types zijn door de jaren heen gemaakt. Na verscheidene malen op Ebay geboden te hebben en achter het net gevist te hebben had ik eindelijk toch een mooie Speedia tegen een evenzo mooie prijs te pakken. In “mint state” hmmm bij aankomst in Nederland bleek de Speedia in “mint state”gebracht te zijn met een kwast verf. Na alle verf verwijderd te hebben en deze opnieuw netjes van een zwarte laklaag voorzien te hebben was het een prachtige centrepin. Een centrepin met een echte klassieke uitstraling en die tevens liep als een zonnetje. Vele vissen in allerlei formaten zijn gevangen met diverse hengels. De Speedia narrow drum centrepin, een echt werkpaard. Mogelijk dat ik nog eens een wide drum aanschaf voor de karper en barbeel.
De Speedia narrow drum centrepin
De vitrine kast was nog niet vol, via Ebay een bod gedaan op 3 stuks centrepin. Een gok want geen van alle was in werkende staat. Na een dag knutselen had ik een Young &Sons Seldex uit 1958 weer geheel werkend gekregen. Een hele sterke wide drum centrepin welke niet minuten lang spint maar wel bestand is tegen een zware dril.
Zoals je kunt lezen is het vissen met de centrepin niet langer beperkt gebleven bij mij tot het vissen op kabbelende stroompjes in het Zuiden des lands maar wordt de centrepin algemeen ingezet bij mijn visserijen.
J.W young & Sons Rapidex II centrepin
Zoals jullie lezers wel merken ben ik een liefhebber van het vissen met een centrepin in plaats van een molen. Deze voorliefde is destijds ontstaan door de serie a Passion for Angling met als hoofdrol spelers Chris Yates en Bob James. Tijdens de aflevering “Mid winter Madness” zag ik hen vissen met een soort reel op een stromend riviertje the Kenneth. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Ik zou ook op deze manier gaan vissen. Centrepin aangeschaft, een J.W young & Sons Rapidex II, kostte destijds maar F280,- Effijn ik had de begeerde centrepin maar wist niet goed wat ik er mee aan moest, uiteindelijk maar verkocht. Stom achteraf gezien, maar het is niet anders.
Door de jaren heen veranderde mijn visserij en ik ging meer op de rivieren vissen, met name de Oude Maas, stromend water dus. . De centrepin kwam weer in het vizier. Via Marktplaats voor een prikkie van €50 een Okuma Aventa centrepin gekocht. Een heel ander soort centrepin. Gelagerd, gefreesd uit aluminium.Loopt als een zonnetje,maar met een uitstraling van niets. Groot pluspunt is dat zelfs met een hele lichte stroming van het water geeft deze centrepin pin al lijn af. Het nadeel vindt ik persoonlijk het ontbreken van een lijnvenster. Langs de Oude Maas staat er vaak behoorlijk veel wind, hierdoor gebeurde het regelmatig dat de lijn van de drum van de centrepin afwaaide. Met alle gevolgen van dien. Om dit op de lossen heb ik deze centrepin voorzien van een lijnvenster. Hierdoor blijft de lijn netjes op de drum zitten ook tijdens sessies met veel wind.
De Okuma Aventa centrepin
Ik kreeg de smaak van het vissen met de centrepin te pakken. Via een bevriend visser een andere Young$Sons Rapidex 2 centrepin weten te bemachtigen voor een heel schappelijke prijs. Dit was toch meer wat ik zocht. Klassieke uitstraling, spinnende weliswaar niet eindeloos als de Okuma maar dit hoefde niet. Dit type centrepin is een true pin. Deze centrepin pin is niet gelagerd maar draait op de nauwkeurig gedraaide as en bus. Ik wilde deze voor zeelt en karper gaan inzetten. En met succes. Menige vis heeft deze centrepin laten krijsen.
Creel, splitcane rod, centrepin....traditional angling tackle.
Hardy bracht vervolgens een nieuwe serie centrepins uit. Via via ook deze Hardy Conquest aangeschaft. Een pin die van alles wel en niet heeft. Een redelijk klassieke uitstraling. Niet gelagerd, een zgn. true pin. Met een plastic mechanisme voor de ratel...pfff. We hebben het over Hardy wel te verstaan. Al met al toch een fijne centrepin waar diverse grote barbelen en windes mee gevangen zijn.
De Hardy Conquest centrepin
Op internet veel gelezen over het vissen met de centrepin in Engeland, al waar dit veel meer gemeengoed is. De Speedia centrepin werd regelmatig genoemd. Mijn eigen in deze centrepin verdiept en achter dit type/merk zit echt een hele geschiedenis.De eerste types dateren vanuit de jaren 50 tot de laatste types begin jaren 80. Diverse types zijn door de jaren heen gemaakt. Na verscheidene malen op Ebay geboden te hebben en achter het net gevist te hebben had ik eindelijk toch een mooie Speedia tegen een evenzo mooie prijs te pakken. In “mint state” hmmm bij aankomst in Nederland bleek de Speedia in “mint state”gebracht te zijn met een kwast verf. Na alle verf verwijderd te hebben en deze opnieuw netjes van een zwarte laklaag voorzien te hebben was het een prachtige centrepin. Een centrepin met een echte klassieke uitstraling en die tevens liep als een zonnetje. Vele vissen in allerlei formaten zijn gevangen met diverse hengels. De Speedia narrow drum centrepin, een echt werkpaard. Mogelijk dat ik nog eens een wide drum aanschaf voor de karper en barbeel.
De Speedia narrow drum centrepin
De vitrine kast was nog niet vol, via Ebay een bod gedaan op 3 stuks centrepin. Een gok want geen van alle was in werkende staat. Na een dag knutselen had ik een Young &Sons Seldex uit 1958 weer geheel werkend gekregen. Een hele sterke wide drum centrepin welke niet minuten lang spint maar wel bestand is tegen een zware dril.
Zoals je kunt lezen is het vissen met de centrepin niet langer beperkt gebleven bij mij tot het vissen op kabbelende stroompjes in het Zuiden des lands maar wordt de centrepin algemeen ingezet bij mijn visserijen.
Friday, November 21, 2014
Kopvoorn in de herkansing.
Vanmorgen vroeg afgereist naar Limburg om een mooie kopvoorn te vangen, bij onze engelse buren Chub genaamd. Het plan was om in engelse stijl de kopvoorn met cheese paste te vangen. Cheese paste is een mix van blue cheese, chedder cheese broodkruimels en een beetje boter. Afgelopen week een mooie bal van deze ingredienten gekneed zodat de mix nog even een paar dagen kon rijpen of nog wat harder te gaan geuren, zeg maar stinken.
Een paar zweetsokken van 2 weken oud komt in de buurt van de geur van mijn chees paste. Als 2e aas nog een halve liter maden meegenomen voor het geval het tegen zat met de cheese paste vangsten. In de ochtendschemering aangekomen op de steek. Het is maar 4 graden, beetje mistig en heerlijk stil. Dat mis ik als ik rond Hoogvliet vis, waar ik woon.Altijd wel wat industrie geluid is er te horen. De stilte wordt doorbroken door een honderd tal ganzen die geschrokken opvliegen, het gakken is niet van de lucht. Meteen vliegt er een zilverreiger op geschrokken van de ganzen.
Eerst wat brokjes cheese paste op de stek gevoerd, vervolgens rustig aan de hengels uitpakken en visgereed maken. Een Drennan haakje en een systeempje waar met behulp van een stuitje en een stukje vislijn naar gelieven lood aan de lijn gezet kan worden. Om te beginnen 3 SSG loodjes, redelijk wat, het stroomt behoorlijk en er zijn nog veel bladeren in het water. Geen eenvoudige visserij. Het eerste balletje cheese paste gaat te water, het zoekt over de bodem zijn weg naar mijn stek. Nu maar afwachten op een aanbeet.
Tussendoor de maden bak gepakt en elke paar minuten een handje maden onder de kant op een rustig stukje water gegooid. Na een uur nog geen teken van leven op de top. Gewoon volhouden denk ik. Een uurtje verder nog geen aanbeet. Het stroomt hard, het water stijgt en telkens nestelen de bladeren zich weer op het allereerste stuitje op de lijn, 2 meter voor de haak. Ondertussen telkens weer een stuk of 10 maden op het andere stekje voeren. Ik begin het somber in te zien voor de hengel beaasd met cheese paste. Tijd voor plan twee. De Hardy floatrod met centrepin wordt opgetuigd om trottend een paar maden te laten driften over het maden voerspoor. De eerste paar driften leveren niets op. Beetje spelen met de diepte waarop het aas aangeboden wordt. Dan, bij de zoveelste drift, de dobber schiet weg... Ik sla aan, gelukkig geen bodemvuil. Aan de andere kant van de lijn vecht een vis, niet groot maar vis is vis. Al snel komt de vis onder het net. Mooi mooi mooi, toch nog een kopvoorn gevangen. Geen groot exemplaar, net geen 30 cm. maar het is wel gelukt om er een te vangen. Nog maar een poosje verder gaan. Het weer is heerlijk, niet koud, althans met 3 broeken 3 truien en een dikke jas. Volgende drift, de centrepin geeft netjes lijn af, de Drennan dobber danst in de stroming, patssss weg is de dobber.
Een grote schim duikt onder het wateroppervlak alle kanten op. Grote kopvoorn, sneep, blankvoorn?? Tja...brasem kan nutuurlijk ook. Een sterke rivierbrasem kon de lekkere maden snek niet weerstaan.
Ik houd het weer voor gezien, de cheese paste gaat de vriezer in voor een volgende winter sessie.
Een paar zweetsokken van 2 weken oud komt in de buurt van de geur van mijn chees paste. Als 2e aas nog een halve liter maden meegenomen voor het geval het tegen zat met de cheese paste vangsten. In de ochtendschemering aangekomen op de steek. Het is maar 4 graden, beetje mistig en heerlijk stil. Dat mis ik als ik rond Hoogvliet vis, waar ik woon.Altijd wel wat industrie geluid is er te horen. De stilte wordt doorbroken door een honderd tal ganzen die geschrokken opvliegen, het gakken is niet van de lucht. Meteen vliegt er een zilverreiger op geschrokken van de ganzen.
Eerst wat brokjes cheese paste op de stek gevoerd, vervolgens rustig aan de hengels uitpakken en visgereed maken. Een Drennan haakje en een systeempje waar met behulp van een stuitje en een stukje vislijn naar gelieven lood aan de lijn gezet kan worden. Om te beginnen 3 SSG loodjes, redelijk wat, het stroomt behoorlijk en er zijn nog veel bladeren in het water. Geen eenvoudige visserij. Het eerste balletje cheese paste gaat te water, het zoekt over de bodem zijn weg naar mijn stek. Nu maar afwachten op een aanbeet.
Tussendoor de maden bak gepakt en elke paar minuten een handje maden onder de kant op een rustig stukje water gegooid. Na een uur nog geen teken van leven op de top. Gewoon volhouden denk ik. Een uurtje verder nog geen aanbeet. Het stroomt hard, het water stijgt en telkens nestelen de bladeren zich weer op het allereerste stuitje op de lijn, 2 meter voor de haak. Ondertussen telkens weer een stuk of 10 maden op het andere stekje voeren. Ik begin het somber in te zien voor de hengel beaasd met cheese paste. Tijd voor plan twee. De Hardy floatrod met centrepin wordt opgetuigd om trottend een paar maden te laten driften over het maden voerspoor. De eerste paar driften leveren niets op. Beetje spelen met de diepte waarop het aas aangeboden wordt. Dan, bij de zoveelste drift, de dobber schiet weg... Ik sla aan, gelukkig geen bodemvuil. Aan de andere kant van de lijn vecht een vis, niet groot maar vis is vis. Al snel komt de vis onder het net. Mooi mooi mooi, toch nog een kopvoorn gevangen. Geen groot exemplaar, net geen 30 cm. maar het is wel gelukt om er een te vangen. Nog maar een poosje verder gaan. Het weer is heerlijk, niet koud, althans met 3 broeken 3 truien en een dikke jas. Volgende drift, de centrepin geeft netjes lijn af, de Drennan dobber danst in de stroming, patssss weg is de dobber.
Een grote schim duikt onder het wateroppervlak alle kanten op. Grote kopvoorn, sneep, blankvoorn?? Tja...brasem kan nutuurlijk ook. Een sterke rivierbrasem kon de lekkere maden snek niet weerstaan.
Ik houd het weer voor gezien, de cheese paste gaat de vriezer in voor een volgende winter sessie.
Saturday, October 18, 2014
Op jacht naar de jager.
De herfst doet langzaam zijn intrede. De eerste bladeren vallen, paddestoelen schieten uit de grond, de waterbeplanting sterft af het water wordt helder. Het wordt tijd om...op jacht te gaan naar de jager himself, de snoek. De St.Croix jerkbait hengel met bijpassende ABU reel weer opgepoetst, reel geolied, verse lijn op de rail, titatnium onderlijn zorgvuldig aangeknoopt en een mooi stukje kunstaas uitgezocht om te beginnen. Het wordt een Salmo slider, werkt geweldig met de combinatie reel, hengel. Wel even de weerhaken vaan de dreggen platgeknepen, dit onthaak een stuk makkelijker.
Rugzak gevuld met nog wat stukken kunstaas, een Knipex tang om als het niet anders kan de haak door te knippen en een goede onthaaktang, verder nog wat reserve titanium en rvs jerkstangen en wat haken. Een bescheiden maar practische uitrustig.
Op mijn thuiswatertje aangekomen ruik ik de herfst al, de geur van rottend blad. Vreemde vogels uit verre oorden scharrelen hun kostje bij elkaar.
Ik zoek een plek op vanwaar ik makkelijk kan gooien in alle richtingen. Eerst maar een worp naar links. De jerk, reel, hengel combinatie werk perfect. De Salmo schiet een meter of 20 parallel langs de kant heen en weer. Dan een kolk achter de jerk en patssss, hangen. Meteen al eerste worp een snoek, nou ja snoekje. De dril stelt weinig voor en al snel ligt het snoekje op de kant, een centimeter of 50. Prachtig van tekening en kleur. Foto maken en de vis kan weer terug. Na nog een poosje doorgevist te hebben valt er nog een snoek voor de capriolen van de Salme slider, deze maal een wat grotere snoek, 70 cm. Hetzelfde ritueel van onthaken, meten en een foto nemen volgt. Helaas is de foto wat overbelicht door de zon.
Het is gewoon warm, 20C en dat op 18 oktober. Dit is echter nog van korte duur, de eerste herfst storm staat voor dinsdag aangekondigt.
Tuesday, August 5, 2014
Zonder al te veel woorden.....
Op een pennetje vlak onder het kantje, een schubkarper van 85 cm en 27 pond
Een prachtige afsluiting van een bewogen vakantie periode.
Sunday, July 20, 2014
Oude tijden herleven....
De inspanning beloond, een schubkarper van 83 cm en 24 pond.
Laatst zat ik mijn oude visdagboek weer eens door te bladeren. De vangst bestond vrijwel uitsluitend uit karper. De meeste vissen gevangen met een pennetje onder het kantje, de manier waarop ik het liefst vis. Oude tijden herleven in mijn gedachten. Karpers werden wel gevangen de afgelopen jaren maar als "bijvangst
Plan de campange gemaakt, materiaal aangepast en wat stekken uitgezocht.
Zaterdag ochtend 5 uur. Het belooft de warmste dag van het jaar te worden. Vroeg op, alleen het noodzakelijk aan materiaal mee en kijken of de karpers mij nog weten te vinden. Heel voorzichtig de stek benaderen en vlak onder het kantje een paar handjes voeren. Pauwpennetje op de juiste diepte instellen, rustig gaan zitten en afwachten maar. Na een half uur de eerste tekenen van leven, het pennetje schiet weg... hangen, een karper. De hengel gaat in gevechtshouding, de centrepin loopt en....los. Sodemieter..ik draai in, 2 schubben op de haak, valsgehaakte karper. Daar valt mee te leven. De stek is niet al te erg verstoord, paar handjes bijvoeren en weer rustig gaan zitten. Na een uurtje is het weer prijs. Vis op de stek. Al snel schiet de pen weer weg en ja hoor, wederom een karper gehaakt. Na een stevige dril komt de karper onder de kant en glijdt het net in. Gelukkig, ik ben het nog niet verleerd! De vis meet 78 cm en weegt 18 pond. Nog een poosje verder gevist, toen naar huis, voordat het echt warm werd en dat werd het. In de middag gaf de meter 35.4 graden aan.
s'Nachts wat regen en onweer met de bijbehorende afkoeling gehad. De andere dag toch maar weer vroeg op om nog een poging te wagen. Het zelfde ritueel herhaald zich. Het is heerlijk rustig zo vroeg in de ochtend. Met een luide fluittoon kondigd een ijsvogel zich aan, een blauwe flits scheert rakelinks over mijn hengeltop. Dan glijdt er een goudegele schim over mijn stek...karper. Een grote staart zwaait over de stek. Duim op de Young Rapidex II centrepin, hand om het kurk geklemd, spannend. Het pennetje gaan langzaam lopen over de stek.
De Young Rapidex II centrepin krijgt het zwaar te voorduren.
Met een ferme tik zet ik de haak, Een woeste run volgt en de karper is in no-time 30 meter verder. Pffff, dat wordt zweten. Een stevige van een minuut of 10 volgt. Zweet inmiddels op het voorhoofd, en dan moet ik het net nog tillen... Geweldig ! wat een mooie ochtend, de inspaning word beloond. Voorzichig de vis onthaken, even meten en wegen, 83 cm en 24 pond.
Laatst zat ik mijn oude visdagboek weer eens door te bladeren. De vangst bestond vrijwel uitsluitend uit karper. De meeste vissen gevangen met een pennetje onder het kantje, de manier waarop ik het liefst vis. Oude tijden herleven in mijn gedachten. Karpers werden wel gevangen de afgelopen jaren maar als "bijvangst
Plan de campange gemaakt, materiaal aangepast en wat stekken uitgezocht.
Zaterdag ochtend 5 uur. Het belooft de warmste dag van het jaar te worden. Vroeg op, alleen het noodzakelijk aan materiaal mee en kijken of de karpers mij nog weten te vinden. Heel voorzichtig de stek benaderen en vlak onder het kantje een paar handjes voeren. Pauwpennetje op de juiste diepte instellen, rustig gaan zitten en afwachten maar. Na een half uur de eerste tekenen van leven, het pennetje schiet weg... hangen, een karper. De hengel gaat in gevechtshouding, de centrepin loopt en....los. Sodemieter..ik draai in, 2 schubben op de haak, valsgehaakte karper. Daar valt mee te leven. De stek is niet al te erg verstoord, paar handjes bijvoeren en weer rustig gaan zitten. Na een uurtje is het weer prijs. Vis op de stek. Al snel schiet de pen weer weg en ja hoor, wederom een karper gehaakt. Na een stevige dril komt de karper onder de kant en glijdt het net in. Gelukkig, ik ben het nog niet verleerd! De vis meet 78 cm en weegt 18 pond. Nog een poosje verder gevist, toen naar huis, voordat het echt warm werd en dat werd het. In de middag gaf de meter 35.4 graden aan.
s'Nachts wat regen en onweer met de bijbehorende afkoeling gehad. De andere dag toch maar weer vroeg op om nog een poging te wagen. Het zelfde ritueel herhaald zich. Het is heerlijk rustig zo vroeg in de ochtend. Met een luide fluittoon kondigd een ijsvogel zich aan, een blauwe flits scheert rakelinks over mijn hengeltop. Dan glijdt er een goudegele schim over mijn stek...karper. Een grote staart zwaait over de stek. Duim op de Young Rapidex II centrepin, hand om het kurk geklemd, spannend. Het pennetje gaan langzaam lopen over de stek.
De Young Rapidex II centrepin krijgt het zwaar te voorduren.
Met een ferme tik zet ik de haak, Een woeste run volgt en de karper is in no-time 30 meter verder. Pffff, dat wordt zweten. Een stevige van een minuut of 10 volgt. Zweet inmiddels op het voorhoofd, en dan moet ik het net nog tillen... Geweldig ! wat een mooie ochtend, de inspaning word beloond. Voorzichig de vis onthaken, even meten en wegen, 83 cm en 24 pond.
Subscribe to:
Comments (Atom)










