Een welkome verrassing

Deze kopvoorn kon een stukje kaas niet verstaan.

De afgelopen 3 dagen weer eens samen met mijn vrouw naar Limburg gegaan om daar een korte vakantie te houden. De hengels gingen uiteraard mee, in de hoop een barbeel te vangen, maar in de Limburgse beken is iedere vis welkom!
Helaas stond het water erg laag, het was dus echt zoeken om een geschikte plaats te vinden om mijn blokje kaas, smaak, wormen of maden te water te laten. Maar al doende leert men en na wat observaties en eerdere vangsten werden er wat belovende stekken bevist. En niet zonder succes. Het eerste visbare uurtje waar gelukkig mijn vrouw bij was ving ik op een " hotspot" een mooie kopvoorn. Onder een wat overhangende takken en een stuk boomstam lag de kopvoorn geduldig te wachten op een hartige hap. Binnen een paar seconden nadat ik het trosje maden sturend in de stroming op de juiste plek kreeg, hapte de vis toe. Een kopvoorn van 41 cm. Wat mooie foto's gemaakt en de vis kreeg zijn vrijheid weer. Voor de rest van deze avond was het op wat voorns en een alver na niet veel.



Een beekforel van eigen bodem

De volgende ochtend om 5 uur opgestaan kijken of de vis wil bijten. Helaas stond het water nog wat lager. Het blokje kaas werd voorzichtig op een mooie stek te water gelaten in de hoop op kopvoorn of barbeel. Al snel volgden wat harde tikken op de hengeltop. Aangeslagen en een kopvoorn diende zich aan, 35 cm deze maal.
Vervolgens eens wat actiever aan het trotten gegaan. Iets overdiepte instellen. De lijn strakhouden en langzaam met de stroming mee laten voeren, op zo'n wijze dat eerst het aas komt en dan de het lood en de dobber. Na een paar keer misgeslagen te hebben op een meter 20 afstand onder wat overhangende takken van een els weer een aanbeet. Ik sla aan, vis. Eindelijk, niet groot zo te voelen, maakt niet uit, ik gok op een kopvoorn. De vis naar het net gedirigeerd en .... wat is dat nu, een heuse forel. Als ik me niet vergis een beekforel. Voorzichtig wat foto's gemaakt en de vis in het water wat op krachten laten komen. Nieuw bosje wormen op de haak en kijken wat er zich nog meer schuilhoudt onder de takken. Er volgen op deze stek en een andere stek nog 2 beekforellen.



Een "hotspot" voor de kopvoorn

In de rest van de visbare tijd ving ik nog een kleine kopvoorns, serpelingen, blankvoorn en alvers. De barbeel hield zich lekker ergens schuil....maar dat mocht de pret niet drukken na de welkome verrrassing in de vorm van beekforellen.

groet... John R

nog een filmpje van de vangst van de kopvoorn op You Tube gezet.

http://www.youtube.com/watch?v=cjCYwZwclao

A master chub angler

A master chub angler, zo wordt Chris Yates genoemd in de serie a Passion for Angling. Helaas deze titel draag ik niet, maar voor een leerling heb ik het vandaag niet slecht gedaan al zeg ik het zelf. Deze ochtend de wekker om 3.30 uur gezet, hoefde niet, ik was al wakker. Auto ingeladen en rijden maar naar het schone Limburg. Om half zes in de ochtend gearriveerd en.... wat een rust. Alleen natuur geluiden geen auto's en industrie zoals in Hoogvliet. Rugzak op....oeffff wat een gewicht. Op pad naar een visstek langs de slingerende beek. Na 10 minuten doorstappen aangekomen op de stek. Alles uitgepakt en eerst maar beginnen met een blokje kaas en een wartelloodje op de bodem. Zachtjes het aas te water laten en de lijn op spanning brengen. Wat nu, direkt al wat tikken op de top.... dat kan toch niet. Toch maar aanslaan... niets. Na 10 minuten wederom tikken op de top..niets. Haak opnieuw met een blokje kaas beaasd en binnen no-time gaat de top in een bijna 90 graden hoek. Aanslaan en ja hoor... vis. Na een korte felle dril komt de vis onder de kant. Wat zal het zijn, barbeel of kopvoorn. Het blijkt een prachtige kopvoorn te zijn. Na wat foto's genomen te hebben toch maar even meten.


Een hele beste, 50 cm. De vis gaat weer terug in zijn element en na even op adem gekomen te zijn zwemt de kopvoorn rap weg. Zo, mijn dag kan niet meer stuk. Nog een poosje met een stukje kaas doorgevist, maar de stek is waarschijnlijk flink verstoord. Geen teken van leven meer.




Ik ga verder trotten. De hengel gebouwt op een Flexfloat 4-6 lbs blank doet het prima. Hier en daar op wat belovende stekken zoals inhammetjes, overhangend takken, uitgesleten bochten wat maden laten zwemmen. De dobber gaat in het ritje van de stroming mee en draait zijn rondjes in een kolk. Plotseling schiet de dobber weg. Korte dril, weer een kopvoorn, en stuk kleiner dan de eerste, maar... vis is vis!
Zo volgen er in de loop van de ochtend nog 2 kopvoorns, een serpeling en wat blankvoorns. s' Middags na wat gegeten en gedronken te hebben nog wat stekken bezocht, maar verdere vangsten blijven uit.

Al met al een prima dag gehad. Geen eenvoudige visserij, vooral het trotten kost aardig wat materiaal en frustratie. Heel veel vastlopers op de bodem of na een aanbeet vast in de takken. Maar, je moet er wat voor over hebben. Volgende keer eens een avondsessie inplannen...

De zeelt is " los"

Een prachtige lente zeelt De hele week gonst het al van de geruchten dat de zeelt wel een " los" zou kunnen zijn dit weekend. Ondank weinig vrije tijd dit weekend, zaterdag middag met het prachtige weer samen met mijn vrouw naar mijn zeeltwatertje gegaan. Naar een andere mooie stek gelopen in het zonnetje gelopen tussen de heftig fluitende vogels door. Daar aangekomen kijkt mijn vrouw vol bewondering naar mij. Ik ga niet snel uitpakken en vissen, nee de katapult wordt tevoorschijn getoverd en diverse cups gekookte hennep en maden worden op zo'n 4 m2 geschoten. Een 10-tal meter verder gaan er nog wat handen hennep te water. Zo, nu rustig uitpakken en gaan vissen. Voordat ik goed en wel geinstalleerd ben verschijnen de eerste bellenplakkaten al op het water. Mooie kleine belletjes.... Een 10 tal maden op de haak geprikt en snel het aas richting voerstek gegooid. Ik heb nog maar nauwelijk m'n rommel om mij heen een beetje geordend of de pen zakt al langzaam weg. Beheerst sla ik aan. Zeelt... kan niet missen. Een bokser aan de andere kant van de lijn geeft tegengas. Mijn vrouw pakt het net en na een korte dril komt de eerste zeelt op de kant. Even poseren voor wat mooie plaatjes en de zeelt krijgt zijn vrijheid weer terug. De stemming zit er weer goed in. Eerst weer wat voer op de stek schieten. Met mijn andere hengel even op de hennep stek gaan kijken. Schijnbaar wordt de afwas onder water gedaan want grote bellen wolken komen van deze stek af. Mijn aas gaat te water en het kan niet uitblijven of hier wordt vis gehaakt. Na een paar minuten zakt de pauwpen weg , een fractie wachten wat er gaat gebeuren.... lange run, bonken of niet veel. Niet veel deze keer, het blijkt een grote brasem te zijn. Prachtige vloermat, ze zitten er dus nog. Terug op de eerste stek gekomen gaat hier het aas weer te water. En weer wat voer. En weer nieuws aas. Om een lang verhaal kort te maken. De zeelten waren inderdaad " los" dit weekend. Ik vang in nog geen drie uur tijd 4 zeelten. De grootse is 54 cm, de rest rond de 50 cm. Verder nog 3 " vloermatten" en een mooie ruisvoorn. Het kan niet op ! Mijn vrouw, schiet wat mooie plaatjes zoals ik ze zelf nooit kan maken. Zondag ochtend kan ik het niet laten en ga, ondanks dat ik het verslapen heb, toch nog even proberen. Resultaat, 1 zeelt van 48 cm. Om half negen pak ik al weer in. Ik heb voor dit prachtige weekend weer genoeg gesnoept van de " zeelt koek"

De zeelt is er al vroeg bij..

Vandaag op m'n vrije dag eens een vis sessie ingepland. Eerst maar eens wat betere voorbereidingen getroffen dan wat vorige sessies. Meer materiaal meegenomen, goed voer, voldoende maden enz. Aangekomen bij het meertje in Portugaal eerst even genoten van de natuur, van alles heeft de winter weer overleefd. Ik hoor direkt een tjiftjaf, er kruipt een dikke hommel de grond in, een pad zwemt langs en... jawel de ijsvogel heeft ook de winter overleefd.

Genoeg gedagdroomd...vissen ! Eerst met de katapult enkele cups met maden, hennep en pellets een meter of 15 uit de kant schieten. Een meter of 10 naar rechts wat Frolic brokken te water gelaten even als 2 stekken links en rechts van mij. Al snel komen de eerste voorntjes op de kant met de brasemhengel gevolgd door wat grotere voorns tot een ruisvoorn van een centimeter of 20 toe. Dat gaat de goede kant op. Inmiddels zijn de maden op de haak "schuifmaden" geworden. Een leeg velletje schuift verder op de haak en een nieuwe made gaat op de haak. Een aantal lege velletjes en 2 maden zetten de vissen er telkens weer toe om in de haak te bijten.
Op de karper hengel nog weinig actie. De hengel gebouwd op een Flexfloat blank en een ABU C4 molen, vormen mijn nieuwe "wapen" dit jaar. Na een uur eens op de stek recht van mij proberen of daar wat leven is. Niets dus....na een kwartier de andere kant eens proberen. Hier gaat weer de Frolic brok op een hair met een Korum bait screw te water. Het gaatje in de Frolic vul ik op met brood dat ik er vast in druk, tezamen met de baitscrew, hiermee blijf de brok perfect zitten.

Na links van mij de brok ingegooid te hebben op de andere voerstek blijf ik nog even kijken of er wat actie is. Niets.... Ik besluit de lijn wat uit te lopen om vanaf de maden stek het een en ander rond mijn pen in de gaten te houden vanuit mijn ooghoeken..... dacht ik. Maar het hoeft al niet meer, want voordat ik kan ga zitten zie ik mijn pauwpen langzaam wegglijden. Aanslaan !! Direkt voel ik een bonkende vis aan de andere kant, geen karper of brasem maar een zeelt dan kan niet missen. Na een paar minuten drillen komt de zeelt onder de kant en gaat het net in. Een brede grijns verschijnt op mijn gezicht.
Een beter begin kan ik zo vroeg in het voorjaar niet wensen. Na meting blijkt de zeelt 53 cm. te meten. Na wat foto's genomen te hebben gaat de zeelt weer voorzichtig te water.
Er volgen nog wat voorntjes en een dikke brasem. Dan wordt het weer tijd om in te pakken. Op naar de Visma

Terugblik 2009

Mooie stek op een lente ochtend

Het jaar 2009 was een geweldig goed jaar in allerlei opzichten en zeker ten aanzien van de visvangsten een topper !

Zeelt, winde, spiegelkarper, harder alle memorabele vangsten welke in het geheugen gegrift staan.

Kopvoorn, grondel, roofblei, serpeling en de barbeel zijn vissen die ik nog nooit eerder gevangen had maar dit jaar aan de rij vissoorten kan toevoegen welke ik van mijn leven gevangen heb.

Verder het afgelopen jaar weer eens met de vlokhengel achter de ruisvoorn gegaan, geen "baksteen" aan de haak gekregen maar de lol was er niet minder om.

Met een worm en een dobber achter de baars was eveneens een uitstapje wat resulteerde in een paar leuke baarsjes op de kant.

Vele mooie foto's gemaakt tijdens van mooie vissen, waaronder deze zeelt van 58 cm, een prachtige vis die op het laatste moment mijn voerplek nog kwam bezoeken voordat ik naar huis ging.

De late herft bracht ook weer een aangename verrassing in de vorm van 2 snoeken

De dag na kerst was winters,

"Deur sneew en kolde veute" is een mooi nummer van Normaal waar de winterse kou bezongen wordt.

Koud was het die middag na kerst. Nabij de ijsrand gevist. Na een tijd gevist te hebben zonder aanbeet van haak gewisseld. Licht haakje nummer 12 gemonteerd. Na het prikken van 2 maden op de haak duikt de pen na een 10 tal minuten mooie weg. Mis/los wat is het, ik haal op, wil een paar nieuwe maden aan de haak prikken. Hmmm..... uitgebogen haak..... vast iets groots geweest...

Ik klaag niet..... het jaar 2009 kan niet meer stuk op naar 2010!

Barbelen aan de IJssel

Een droomwens gaat in vervulling, een prachtige barbeel van 50 cm Op 27 septebmer was het eindelijk zo ver. Met diverse leden van het Flitsend Nylon forum zouden gaan barbelen aan de IJssel met als gastheer Rob. Na 's ochtends verzameld te hebben en onder genot van een bakje koffie en een vlaai bij gepraat hebben vertrokken we rond het middaguur naar de IJssel. Via allerlei slinger wegen en tenslotte karrenspoor kwamen we bij de IJssel aan. Een mooie rivier in een evenzo mooi landschap. Eerst al het visgerei maar uit te auto halen en naar een uitgekozen krib brengen. Een weg banend door de hoge brandnetels en over het prikkel en schrikdraad klimmend bedenk ik me dat ik zoals gebruikelijk weer veeel te veel meegenomen heb. Als snel laat ik het eerste aas met voerkorf te water. Althans dat probeer ik, als een beginner vergeet ik de molenbeugel open te zetten en m'n kunststof voerkorf spettert in stukken uit elkaar. Een tweede poging volgt met een metalen voerkorf gevuld met gerapste kaas en aan het onderlijntje een stukje kaas. Deze keer lukt de worp wel goed en beland de korf midden in de stroming. Na wat tikken op de top loopt de lijn strak en komt de korf een stukje stroomopwaarts tot stilstand. Afwachten nu maar. Ik ga ondertussen de matchhengel met centrepin optuigen en proberen om hier een winde of mogelijk barbeel mee te vangen. Weinig actie op beide hengels te zien. Ook bij de overige vissers is er nog geen juichstemming waarneembaar. Maar het is prachtige weer, in ieder geval een pluspunt. De dobber van de centrepin draait rustig zijn rondjes tussen de kribben maar op alle dieptes geen teken van leven. Na een uur of wat ga ik ff het thuisfront bellen. Regelmatig blijf ik naar de hengeltop kijken. Tijdens het telefoneren zie ik plotseling een paar tikken op de top. Ik hang snel op en sla toch voor de zekerheid maar aan. Niets, ik voel wat weerstand van de voerkorf. Maar als de korf onder de kant komt blijkt er een vis aan de haak te zitten. Een barbeel, een wonder, daar had ik nu niet op gerekend. Het is weliswaar een mini barbeel van een centimeter of 25, maar het is een barbeel. De middag verloopt verder rustig, ook bij de overige vissers weinig actie. Na het avondeten gaan we weer verder vissen. Ik blijf nog een uur besluit ik. Alvast wat materiaal naar de auto gebracht en nu nog maar met 1 hengel in de stroming vissen. De IJssel in de avond zon. De voerkorf weer eens gevuld met gewoon lokvoer aangevuld met hennep, maden en gerapste kaas. De korf helemaal volgepropt en uitgegooid. Afwachten maar. Ondertussen het materiaal verder opruimen het schepnet alvast demonteren, ik verwacht er niet veel meer van. Dan, uit het niets, een paar harde tikken op m'n hengeltop, onmiskenbaar vis. Ik sla en en voel direkt een vis stompen aan de andere kant van de lijn. Na een korte dril komt de vis onder de kant. Verdxxxx, het landingsnet is al opgeruimd. Ik zwaai naar de andere krib en Bas komt gelukkig al aan snellen. Hij zet snel het net voor mij in elkaar en de vis wordt geland. Een prachtige IJssel barbeel van 50 cm komt op de kant. Ik kan mijn geluk niet op ! Er worden diverse foto's genomen. Ik zet de vis voorzichtig terug in het net en laat hem even op adem komen in het water. Na een minuut verdwijnt de barbeel met een krachtige staartslag de diepte in. Mijn dag kan niet meer stuk en als klap op de vuurpijl krijg ik van gastheer Rob nog een prachtig barbeel speldje vanwege de vangst van de barbelen. Voor de geinteresseerden, ik heb gevist met een 80 grams open metalen voerkorf, deze als vastlood gemonteerd aan een safetyclip, 10 pond onderlijn van 15 cm, haak nr 8 en een hair van 3 cm waarmee het stukje kaas op 5 mm van de haakbocht kwam te zitten. Op de hoofdlijn zijn voor de korf nog 20 cm siliconenslang geschoven tegen het in de knoop gooien en ter bescherming van de lijn.

De Swalm een riviertje vol verrassingen

Een blik op de Swalm


De afgelopen 3 dagen voor een korte vakantie naar Swalmen in Limburg geweest om aldaar, wat kan het anders in de Swalm te gaan vissen.

Maandag, in Swalmen gearriveerd, zag ik letterlijk de bui al hangen... regen. Eerst al het visgerei, kleding, eten en drinken naar de boshut brengen. Nog meer regen, dan maar in het nabij gelegen winkelcentrum gaan winkelen. In de loop van de middag wordt het droog en gaat de zon schijnen, eindelijk, er kan gevist worden. Lopend langs de Swalm onder de indruk geraakt van het kleine prachtige snelstromende riviertje. Maar, hoe moet ik hier ooit wat vangen.

Eerst maar trotten. Handje maden en hennep gaat te water, dobber er achter aan.... vast. Voorzichtig trekken, hard trekken, los.... enorme knoop. Opnieuw beginnen en nog een keer en nog een keer. Ik ga ergens anders zitten. Ben inmiddels bij pension Groenewoud en het begint weer wat te druppelen. Druppelen gaat over in regen en over in hozen. Ik maak zo goed als het kan een schuilplaatsje voor mijn vrouw van een stuk rubber. Ik zelf ben inmiddels een verzopen kat met wederom een tuig dag volledig in de knoop. Ik ben het zat, we gaan naar terug naar het huisje.


s'Avonds, na lekker gegeten te hebben, een nieuwe poging gewaagd, deze maal aan de overkant van de Swalm, voor het zwembad het bos ingelopen. Na een minuut of 10 gelopen te hebben een mooie stek gevonden met een redelijk rustige keerstroom. Een handje maden gaat te water. Binnen korte tijd, na de eerste drift schiet mijn dobber weg, ik sla aan en ja hoor de eerste vis is binnen. Een blankvoorn. Niets bijzonders, maar ik ben er heel blij mee en er volgen nog 3 voorns die avond. In de schemer door het bos naar huis gelopen, wat bij nader inzien niet zo slim was. Verdwaald in het bos... na een minuut of 20 weer uit het bos gekomen blijkt dat we aan de andere kant, ver voorbij het zwembad zijn beland, even doorstappen dus.

Dinsdag ochtend wat later als gepland gaan vissen,
Door de regen van s'nachts stroomt het water nog sneller en is wat troebeler. Na een half uurtje krijg ik weer een stevig aanbeet op m'n dobber. Ik tik aan, wat heb ik nu aan m'n haak. Ik dacht eerst een kleine barbeel maar nee geen barbeel.... dat zoeken we op. Voor de rest hier niets meer gevangen of vangbare stekken gevonden, wel sporen van een bever of een otter in het slib van de oever. Een heuse grondel naar later blijkt

Dinsdag middag de spullen weer gepakt en vol goede moed naar de Swalm gewandeld. Deze maal weer vanaf de Bosweg het bos ingewandeld naar de Swalm. Diverse plekjes bekeken maar niet echt visbaar voor mij. Dan wijk ik weer eens van het groene paaltjes pad af en volg een paadje van wat platgetrapte brandnetels. Ik kom uit bij een redelijk stilstaand stukje rivierarm wat goed bevisbaar is. Gelijk maar een trosje maden te water laten. De pin geeft netjes lijn af. Nog een rondje in het draaikommetje maken met de dobber. Dan schiet de dobber opeens weg. Weer een klein vis voel ik, maar wel lekker fel. Op de kant zie ik een voorntje, of nee toch niet een...... zoeken we ook maar op.
Weer verder gelopen kom ik bij een weiland met aan. Aan het einde een prachtig stuk om de trotten en te barbelen. Ik laat hier een stuk kaas met wartellood te water en wacht een tijd af wat er gaat gebeuren. Plotseling na het vele malen ritmisch op en neer tikken door de stroming een harde tik op m'n top. Ik sla hoopvol aan, niets. Nieuw stuk kaas eraan, volgende poging. Aas vlak bij de struiken voorzichtig in de stroming laten zakken. Na een half uur hetzelfde scenario, harde tik op m'n top en weer mis. Ik ga weer trotten.
Tussendoor, al het nodige aan hennep, kaas en maden gevoerd. Op het stuk waar ik nu zit kan ik eindelijk de dobber een meter of dertig met de stroming mee laten driften zonder vast te zitten. Na de zoveelste drift schiet m'n dobber weg en blijft weg. Ik sla aan en voel een fel vechtende vis aan de andere kant tegen de stroming in zwemmen. De vis komt boven en deze lijkt verdacht veel op de felbegeerde kopvoorn. Snel de vis landen, onthaken en wat foto's maken.
Ik herken deze vis aan de ronde aarsvin, een echte kopvoorn. sÁvonds een uur of 7, etenstijd, tijd om weer te vertrekken.
Een mooie kopvoorn uit de Swalm

Ik ga naar het huisje en laat de Swalm met toch een tevreden gevoel achter. Helaas geen barbeel maar wel 3 vissoorten gevangen die ik nog nooit gevangen had. Na wat gezoek op internet blijk ik een grondel en een serpeling gevangen te hebben. Geen giganten maar de kopvoorn was toch een mooie bonus op deze korte vakantie.